ประสบการณ์การเห็นเจดีย์ วารสารกัลยาณมิตร ปี 2541 ฉบับที่ 9 หน้า 82
หน้าที่ 82 / 132

สรุปเนื้อหา

อาการตาฟาง มองไปทางอื่น ก็ต้อง เห็นภาพอย่างเดียวกัน แต่ไม่ใช่ มองทิศ อื่นไม่มีเจดีย์แสงสว่างอย่างที่กำลังเห็นอยู่ ภาพเจดีย์แสงสว่างเป็นภาพนิ่งให้ ป้าเห็นอยู่ครู่ใหญ่หลายนาที แล้วจึง กลายเป็นภาพเคลื่อนไหวให้ดู โดยองค์ เจดีย์เลื่อนช้าๆ ย้ายไปทางซ้าย ทำให้ เกิดที่ว่างทางขวามือมากขึ้น ทันใดนั้น ตรงที่ว่างก็เกิดเป็นเจดีย์แบบเดียวกันขึ้น มาแทน ขณะที่เจดีย์องค์แรกค่อยๆ หนักแน่น ตั้งใจประกอบกุศลกรรมต่างๆ ให้ เต็มที่ไปจนตลอดชีวิต” ป่าพนมมือไหว้โดย ก้มหน้าลง เมื่อเงยขึ้นภาพเจดีย์แก้ว ทั้งหมดก็หายไป จากนั้นป้าก็มองภาพ เหตุการณ์หล่อองค์พระในจอโทรทัศน์ ด้วยความรู้สึกเป็นสุขนัก ภาพอัศจรรย์ที่เสาคอยมานานถึง ๓๐ ปี กระทั่งหมดหวังไปแล้ว อยู่ๆ โดย ไม่คาดคิดก็ได้เห็นขึ้นมาเอง ในเวลานี้ป้า จึงเข้าใจความรู้สึกของ

หัวข้อประเด็น

- ประสบการณ์การเห็นเจดีย์

ข้อความต้นฉบับในหน้า

อาการตาฟาง มองไปทางอื่น ก็ต้อง เห็นภาพอย่างเดียวกัน แต่ไม่ใช่ มองทิศ อื่นไม่มีเจดีย์แสงสว่างอย่างที่กำลังเห็นอยู่ ภาพเจดีย์แสงสว่างเป็นภาพนิ่งให้ ป้าเห็นอยู่ครู่ใหญ่หลายนาที แล้วจึง กลายเป็นภาพเคลื่อนไหวให้ดู โดยองค์ เจดีย์เลื่อนช้าๆ ย้ายไปทางซ้าย ทำให้ เกิดที่ว่างทางขวามือมากขึ้น ทันใดนั้น ตรงที่ว่างก็เกิดเป็นเจดีย์แบบเดียวกันขึ้น มาแทน ขณะที่เจดีย์องค์แรกค่อยๆ หนักแน่น ตั้งใจประกอบกุศลกรรมต่างๆ ให้ เต็มที่ไปจนตลอดชีวิต” ป่าพนมมือไหว้โดย ก้มหน้าลง เมื่อเงยขึ้นภาพเจดีย์แก้ว ทั้งหมดก็หายไป จากนั้นป้าก็มองภาพ เหตุการณ์หล่อองค์พระในจอโทรทัศน์ ด้วยความรู้สึกเป็นสุขนัก ภาพอัศจรรย์ที่เสาคอยมานานถึง ๓๐ ปี กระทั่งหมดหวังไปแล้ว อยู่ๆ โดย ไม่คาดคิดก็ได้เห็นขึ้นมาเอง ในเวลานี้ป้า จึงเข้าใจความรู้สึกของผู้ที่เคยเห็น 66 องค์เจดีย์เลื่อนช้าๆ ย้ายไปทางซ้าย ทำให้ เกิดที่ว่างทางขวามือ มากขึ้น ทันใดนั้นตรง ที่ว่างก็เกิดเป้นเจดีย์ แบบเดียวกันขึ้นมาแทน ขณะที่เจดีย์องค์แรก ค่อยๆ เลือนจางหาย ไป องค์ใหม่ก็ชัดเจน ไม่แพ้กัน เลือนจางหายไป องค์ใหม่ก็ชัดเจนไม่แพ้ กัน ตั้งสง่าอยู่ครู่ใหญ่แล้วก็เกิดองค์ใหม่ ขึ้นตรงกลางระหว่างซ้ายขวา องค์เดิม เริ่มเลือนไป จากนั้นก็เกิดเหตุการณ์ ทำนองเดียวกันเร็วขึ้น องค์เก่าดับไป องค์ใหม่เกิดขึ้น เป็นอยู่อย่างนี้ไม่ยอม ปรากฏการณ์ปาฏิหาริย์ต่างๆ เช่นเห็น พระธรรมกายลอยอยู่ในอากาศ เห็น เทวดาเต็มท้องฟ้า เห็นพระเดชพระคุณ หลวงพ่อตัวใสเป็นแก้วสว่างไสว ฯ ฯลฯ พอคนเห็นเล่าให้คนอื่นฟัง คนฟัง บางคนกลับพูดว่าคนเห็นมีอาการ “เพี้ยน เลิก เพียงแต่ระยะของที่ตั้งเจดีย์แตกต่าง ” คนเห็นถูกว่าดังนั้นก็เสียใจ ต้องมาหา ให้ กันออกไป บางองค์ก็เกิดเหมือนอยู่ใน บริเวณวัด บางองค์เหมือนตั้งอยู่ใกล้วัด บางองค์เหมือนไกลออกไปสุดขอบฟ้า แต่ก็สว่างชัดเจนเท่ากัน ป่านั่งนิ่งมอง เหมือนดูภาพยนตร์ แต่เป็นภาพยนตร์ เรื่องเจดีย์แก้วสว่างไสวอย่างเดียว จิตใจ เบาสบายอธิบายไม่ถูก กระทั่งถึงเวลาเททอง ป่าใครมอง ดูภาพในโทรทัศน์วงจรปิด (ป่านั่งอยู่ไกล บริเวณพิธี) ว่ามีใครที่รู้จักเป็นผู้ทำพิธีบ้าง ความจริงป่าก็อนุโมทนาบุญกับทุกคน ทั้งที่รู้จักและไม่รู้จักอยู่แล้ว แต่จะจำคน รู้จักไว้เผื่อเวลาพบหน้ากัน ป่าจะได้ อนุโมทนาด้วยวาจาให้เขาและชื่นใจ อีกครั้ง ป้าจึงนึกในใจว่า “ข้าแต่สิ่งศักดิ์สิทธิ์ สิ่งใดก็ตามที่เมตตาให้ข้าพเจ้าได้เห็น เหตุการณ์ปาฏิหาริย์อยู่ขณะนี้ ข้าพเจ้า เชื่อมั่นในบุญกุศลโดยแท้จริงแล้ว จะมีจิตใจ ป่าปลอบ ป้าก็ปลอบไปตามเหตุผลที่ควร เป็น ตัวป้าเองก็สงสัยอยู่ทุกครั้งว่าคนเล่า เห็นภาพเป็นแบบไหน เวลานี้ถ้าป่าเล่า ให้ใครฟังแล้วถูกกล่าวหาทำนองนั้นบ้าง ป่าก็ต้องเสียใจเหมือนกัน เพราะสิ่งที่เห็น นั้นชัดเจนแจ่มแจ้ง ไม่ใช่ภาพเลือนๆ ลางๆ เป็นเหมือนเอามวลของแสงสว่างสุกใส มาปั้นเป็นรูปธรรมกายเจดีย์ยังไงยังงั้น เส้นตัดของภาพกับความสว่างของ ท้องฟ้าตัดกันชัด เป็นความสว่างคนละ ชนิดกัน ฝ่ายเจดีย์สว่างจ้าแต่ไม่แสบตา ไม่เคืองตา ฝ่ายท้องฟ้าก็สว่างสลัว ธรรมดาๆ เวลาองค์เจดีย์เปลี่ยนแปลงให้ ดู เหมือนมีเครื่องมือยิงภาพขนาดยักษ์ จากที่ใดที่หนึ่งบนพื้นดิน ให้ปรากฏภาพ เหล่านั้นขึ้นในอากาศ ป่าเล่าไปแล้วใคร จะเชื่อป้า เพราะเป็นเรื่องเหลือเชื่อเกินไป ขอยืนยันด้วยชีวิต ด้วยบุญทั้งหมดที่ได้ กัลยาณมิตร ๘๐ กันยายน 10^X0
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More