การหล่อพระธรรมกาย : หน้า 81/132

พระ และหล่อพระธรรมกายประจำตัวที่ สภาธรรมกายสากลหลังใหม่ ป่ากับ ลูกสาวและพวกเราอีก ๓ คน นั่งอยู่ทาง ท้ายๆ สภา เพราะป้าเห็นว่าเดินไปห้อง ส้วมสะดวกกว่านั่งด้านหน้า ตลอดเวลาฟังคำสอนของพระเดช พระคุณหลวงพ่อ ป่ารู้สึกสบายใจ ปลอดโปร่งเป็นพิเศษกว่าวันอาทิตย์ต้น เดือนอื่นๆ ที่มีพิธีในสภาหลังเดิม(มุงจาก) เพราะไม่ต้องเสียเวลาพูดคุยกับใครๆ ที่รู้จัก ในสภาใหม่มีเนื้อที่บริเวณกว้าง ขวางใหญ่โต ใครๆ ตามหาป่าได้ยาก ป่ารู้สึกมีอิสระ ใจสงบง่ายมาก เวลานั้นเป็นพิธีภาคบ่าย พระเดชพระคุณหลวงพ่อฯ กล่าวสอน การสำรวมใจ อธิบายถึงบุญกุศลที่หมู่ คณะของเรากำลังกระทำ ป้าทำสมาธิจิต ตามที่ท่านแนะน่า ตามไปตลอดเวลา ภาพภายในชัดเจนมั่นคงเป็นพิเศษ จิต รวมเข้าศูนย์กลางกายได้นานมาก กระทั่ง เริ่มพิธีให้บรรดาตัวแทนสาธุชน ๓๔๐ คน เดินแถวไปเททองหล่อพระธรรมกาย ป่าจึง ออกจากสมาธิลืมตาขึ้น มองไปยัง บริเวณพิธี ซึ่งอยู่ทางด้านทิศเหนือของ สภาฯ ทันทีนั้นเอง รู้สึกว่ามีแสงสว่าง เจิดจ้า แต่ไม่เคืองตาเกิดขึ้นตรงช่องว่าง ระหว่างพื้นเวทีที่ประดิษฐานองค์ พระประธานในสภาฯ กับหลังสภา ซึ่ง ปกติแล้วเป็นท้องฟ้า ขณะนั้นไม่ใช่สีฟ้า แต่เป็นสีขาวด้วยมีเมฆบังอยู่ทั่วทั้งฟ้า อย่างไรก็ดีแสงสว่างที่กระทบสายตาป่า สว่างสุกใสกว่าพื้นท้องฟ้ามาก ที่ป่าต้อง จ้องมองตาค้างเพราะสิ่งที่เห็นสว่างเจิด จ้าเฉพาะหน้าขณะนั้นมีรูปร่างเป็นธรรม กายเจดีย์ชัดๆ เหมือนเอาเจดีย์ท่า ด้วยแก้วสะท้อนแสงมาตั้งไว้ เป็นเจดีย์มี ขนาดใหญ่โตเต็มท้องฟ้า ป่าทอดสายตา ลงต่ายังมองเห็นปั้นจั่นบนยอดเจดีย์ของ ป่าต้องจ้องมองตาค้าง จริงอยู่เตี้ยนิดเดียว มองไม่เห็นยอดเจดีย์ จริงเพราะอยู่เตี้ยกว่าปั้นจั่น ส่วนเจดีย์ เพราะสิ่งที่เห็นสว่าง แก้วใสสว่างที่ป่ากําลังเห็นอยู่ขณะนั้น เจิดจ้าเฉพาะหน้าขณะ เทียบขนาดแล้วนับเป็นพันเท่าของเจดีย์ นั้นมีรูปร่างเป็น จริง พอตั้งสติได้หายตกตะลึง ป่าก็คิด ธรรมกายเจดีย์ชัดๆ เหมือนเอาเจดีย์ทาด้วย เอาว่า “สงสัยเราหลับตาทำสมาธินานไป หน่อย ลมก็พัดมาแรงดาคงจะมีขี้ตาแฉะ แก้วสะท้อนแสงมา ท่าให้มองเห็นภาพลวงดาไปกระมัง” คิด ตั้งไว้ เป็นเจดีย์มีขนาด ดังนั้นป้าก็ใช้ผ้าเช็ดตาทั้งสองข้าง มองดู สิ่งอื่นๆ ใกล้ตัวก็ชัดเจนดี ไม่สาฟางอะไร มองไปที่เจดีย์แสงสว่างองค์มหึมานั่น ก็ ยังตั้งตระหง่านไม่หายไปไหน ครั้งแรกคิดจะสะกิดให้คนที่นั่งใกล้ๆ มองดูแต่พอนึกได้ว่า นี่เป็นเจดีย์ปาฏิหาริย์ ไม่ใช่เจดีย์จริง ถ้าเขามองไม่เห็นก็จะเสีย เวลาไต่ถามเราให้วุ่นวาย เดี๋ยวภาพก็จะ หายไปเสียเปล่า ป้าจึงไม่บอกใคร ป่า มองเจดีย์เต็มดา ให้สมกับที่รอคอย ปาฏิหาริย์ในวิชชาของหลวงพ่อวัด ปากน้ำมานานถึง ๓๐ ปี ที่มีผู้คนมอง เห็นพระธรรมกายลอยอยู่ในท้องฟ้าด้วย อิริยาบถต่างๆ เห็นกันเรื่อยมาในงานบุญ ใหญ่ๆ ซึ่งคุณยายอาจารย์ พระเดช พระคุณท่านเจ้าคุณหลวงพ่อได้อาราธนา มาจากพระนิพพานให้เห็นด้วยตาเนื้อ ป้าก็เสาคอยอยากเห็นบ้าง ไม่เคยได้เห็น ก็คิดว่าเป็นเพราะมีบุญน้อย ใจก็หยุดไม่ สนิท ตาเนื้อกับตาในจึงไม่เห็นตรงกันลักที คราวนี้ได้เห็นต้องดูให้เต็มตา เต็มอิ่ม ทีเดียว ถึงกระนั้นก็ยังละสายตาไปมอง ทางทิศอื่นๆ เผื่อว่าถ้าเป็นภาพเกิดจาก ใหญ่โตเต็มท้องฟ้า กัลยาณมิดร ๗๗ กันยายน ๒๕:^0