ความอัศจรรย์ของดวงธรรม : หน้า 9/138

คล้ายสุริยคราส แต่ว่าเป็นคราสด้วยดวงใสๆ (แทนที่จะ เป็นดวงดำๆ) ใส่เกินใส่จนเราเข้าใจถึงคำว่า ดวงธรรม หรือ ตะวันแก้ว เพราะว่าใสเกินใส เกิดวงแหวนที่รอบนอก เป็นตามขอบของดวงตะวันแก้วนั้น หมุนวนไปทางขวา เปล่งฉัพพรรณรังสีออกมา เป็นสีต่างๆ บางคนก็เห็นครบสี บางคนก็ไม่ครบ แต่จะสีอะไรนั้น สดใสยิ่งนัก จะเป็นสีเขียว สีฟ้า สีแดง สีชมพู อะไรต่างๆ จนกระทั่งสีสุดท้าย เป็นสีทอง ทาบทาไปบน ท้องฟ้า อยู่ในกลางกาย ของหลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ กะพริบถี่ๆ อยู่ตลอดเวลา ผลุบ ปากน้ำ ภาษีเจริญ เพราะฉะนั้น การที่ท่านมาปรากฏให้ เราเห็นน่ะเป็นความอัศจรรย์ สิ่งนี้จะเกิดขึ้นทุกครั้ง ถ้า หากว่าใจรวมเป็นหนึ่งเดียว” เมื่อ ๒๕๐๐ กว่าปีมาแล้ว ในสมัยพุทธกาล ก็มี เหตุการณ์มหัศจรรย์คล้ายๆ อย่างนี้ แต่ว่ายิ่งใหญ่ เป็น สั่งที่บันทีกปรากฏในพระไตรปิฎก ถึงเหตุการณ์ ที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเสด็จลง สิ่งนี้จะเกิดขึ้น ทุกครั้งถ้าหากว่า เขาผลุบออก เหมือน ซูมเข้าซูมออก คล้าย ใจรวมเป็น หนึ่งเดียว บารมีของเรา ถึงชัยชนะ ที่เราทุ่มสุด ฤทธิ์ปิดแกน กลาง ถึงคำปฏิญาณของตน ของเราจะ “ทุ่มชีวี สร้างมหาธรรม กับจะรับรู้ถึงการสร้าง กายเจดีย์” ยิ่งเปล่งวาจา ยิ่งปฏิญาณตนโบก ธงแห่งชัยชนะเท่าไหร่ ตะวันแก้วนั้นยิ่งกระพริบถี่ๆ หมุนเร็วจี่ แสงยิ่งเปล่งประกายทาบทา จนกระทั่งมหา ธรรมกายเจดีย์เป็นสีทอง พระภิกษุสามเณรทั้งหลาย เป็นสีชมพู พวกเราทุกคนเป็นสีทอง แล้วความรู้สึก เป็นพี่เป็นน้องเกิดขึ้นมา และความรู้สึกเชื่อมั่นใน พระรัตนตรัยก็บังเกิดขึ้น ความมุ่งมั่นที่จะทุ่มชีวีสร้าง มหาธรรมกายเจดีย์ให้สำเร็จเกิดขึ้นในใจ โดยไม่มีความ หวั่นไหวในสิ่งใดๆ ทั้งสิ้น “สิ่งนี้เป็นเรื่องอัศจรรย์ที่เกิดขึ้น เมื่อใจทุกดวง รวมเป็นดวงเดียวกัน แล้วก็มีเป้าหมายอันเดียวกัน ทุ่ม เทชีวิตจิตใจแสดงความกตัญญูกตเวทีต่อหลวงพ่อวัด พุทธานุภาพ มาจากสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ หลังจากไปโปรดพระพุทธ มารดาลงมาที่เมือง สังกัสสนครแล้ว ก็ เกิดสิ่งอัศจรรย์ขึ้น คือท่านเปิดโลกทั้ง สาม ให้ แลเห็น กัน คือสวรรค์ มนุษย์ และอบายเห็นกันหมด เทวดาเห็นมนุษย์ เห็น สัตว์ที่อยู่ในอบาย เช่น สัตว์นรก เปรต อสูรกายต่างๆ มนุษย์ เห็นเทวดาและภพของอบาย ต่างเห็นซึ่งกันและกันเป็นอัศจรรย์ใน ความอัศจรรย์นั้นก็เกิดมหาปีติ ต่างตั้งความ ปรารถนาที่จะเป็นพระสัมมาสัมมาสัมพุทธเจ้าใน อนาคตกาลภายภาคเบื้องหน้า ในคัมภีร์ยังกล่าวว่า แม้แต่มดซึ่งเป็นสัตว์เดรัจฉาน ยังมีความรู้สิ่งนึกคิดที่จะ ปรารถนาภูมิอันยิ่งใหญ่นั้น นี่เป็นความอัศจรรย์ที่ ปรากฏขึ้น เพราะสรรพสัตว์ทั้งหลายเชื่อเรื่องบุญและบาป เชื่อเรื่องกฎแห่งกรรม เชื่อเรื่องท่า ดีได้ดีทำ ชั่วได้ชั่ว สัมมาทิฏฐิก็บังเกิดขึ้นในวันนั้น กัลยาณมิตร ๓ ตุลาคม ๒*®®