ทฤษฎีแห่งมณฑลจักรวาล : หน้า 79/138

ก©เผ©TA ส่ง กระแสพลัง ไปกลับ เกle - (ผเกเกฐ ธก©โฐV อยู่ตลอดเวลา อย่าง ยุติธรรม และเป็นเหตุเป็น ผลสอดคล้อง ต้องกันเสมอ (Aotton= ค©ล๔เอก) สำคัญที่สุด คือ ทั้ง สองทฤษฎีให้ความสำคัญ กับจุดศูนย์กลางกาย หรือ ทางสายกลาง โดยทฤษฎี แห่งมณฑลจักรวาลกล่าวว่า การปฏิบัติธรรมเพื่อเป็น ไปได้ในการเข้าถึงกระแส แห่งพุทธะ ความเป็นพุทธะ นั้น จะต้องเริ่มที่จุดศูนย์ กลางกายอันเป็นปากทาง 1080) ของมัชฌิมมรรค หรือปาก ทางของหนทางสายกลาง และกล่าวว่า หน่อพุทธางกูร ภาพที่ เอ ภาพจำลองการล่งพลังงานเชื่อมโยงจากอายตนนิพานมาสู่มนุษย์ และระหว่างมนุษย์ ด้วยลัน หรือ Tเ© 5©©d oธนป ปห3 นี้ จะตั้งอยู่ สถิตย์อยู่ ณ จุดนั้น ทฤษฎีที่ว่าด้วย การถักทอของ ประดิษฐานทั้งภายในและภายนอก โดย รอบองค์เจดีย์นั้นอยู่ในทฤษฎีของ กระแสชีวิต หรือ 1เจ©ธโอลแส - ผ©! ได้ มณฑลจักรวาล กล่าวไว้ว่า จุดที่จะเป้นตัวสืบเนื่องพลังจาก อายตนนิพพานได้นั้น จะต้องอยู่ที่ เกี่ยวข้องกับดาวพระเคราะห์ จะต้องนำใจกลับเข้าสู่ศูนย์กลางเสียก่อน มนุษย์อย่างไร เมื่อใจกลับเข้าสู่ศูนย์กลางเรียบร้อยแล้ว ศูนย์กลางกาย โดยมนุษย์ผู้เป็นเจ้าของใจ โลกอย่างไร และเกี่ยวเนื่องกับ ระบบการทำงานที่เป็นเครือข่ายแห่งพลัง จึงจะบังเกิดขึ้น และเป็นผล ส่งผลได้ ซึ่ง ทั้งสอง ทฤษฎีนี้ตรงกับลักษณะของ ธรรมกายเจดีย์ดังได้กล่าวมาในสองฉบับ ที่แล้ว โดยทางรูปร่างค่อนไปทางทฤษฎี าโห6 มีโลปา ผ©! และองค์พระที่ ความเกี่ยวข้องเริ่มต้นด้วยเหตุผลที่ การจะแก้ไขมนุษย์ ให้เร็วที่สุดได้นั้น จะต้องทําให้มนุษย์ มีใจที่ทรงพลัง ทั้งความบริสุทธิ์ ว่า มนุษย์คือบุคคลผู้เป็นทั้งผู้จรรโลงและ และพลังแห่งคุณธรรม ผู้ทำร้ายทำลายโลกได้ ในขณะเดียวกัน การแก้ไขปัญหาของโลกจึงต้องแก้ไขที่ ตัวมนุษย์ และการแก้ไขมนุษย์ที่ตรงจุด ที่สุด เร็วที่สุด นั้นคือการแก้ปัญหาที่ใจ กัลยาณมิตร ๗๐ ตุลาคม ๒๕๕๑