กิเลสและการเข้าฌาน : หน้า 28/138

๑. กามราคะ เป็นเหตุท่าให้กำหนัด ยินดีในวัตถุ ๒. พยาบาท เป้นเหตุท่าให้ผูกใจ เจ็บแค้นและพยายาม แก้แค้น กิเลสทั้ง ๒ ประการนี้เป็นผลให้ สีลัพพดปรามาส คือความถือมั่นใน ศีลพรต หรือข้อปฏิบัติโดยสักว่าทำ ตามๆ กันไปอย่างงมงาย เคยมีอยู่มากน้อย เท่า ไร ก็ละทิ้งไปได้เด็ดขาด เพราะท่าน เป็น ตัวพระรัตนตรัยเองเช่นนี้แล้ว ไม่ต้องไป ธรรมกายพระโสดาย่อมเข้าฌานทั้ง อนุโลมและปฏิโลม ๗ ครั้ง แล้วพิจารณา อริยสัจ ๔ ในกายทิพย์ (ซึ่งเห็นได้ ๗ ยากกว่าอริยสัจในกายมนุษย์) ตามวิธี การเดียวกับที่กล่าวมาแล้วข้างต้นนั้น แสวงหาความบริสุทธิ์หลุดพ้นจากศีล เมื่อถูกส่วนเข้าย่อมเห็นอริยสัจ ๔ ใน พรตใดๆ อีก เมื่อเห็นและรู้ทันกิเลสทั้ง ๓ ประการ ได้ด้วยดาธรรมกายอย่างชัดเจน นี้แล้ว ธรรมกายก็ตกศูนย์เป็นดวงใส วัด ผ่าศูนย์กลางได้ ๕ วา แล้วศูนย์นั้นก็ กลายเป็นธรรมกายขยายขนาดองค์ใหญ่ขึ้น หน้าตักกว้าง ๕ วา สูง ๕ วา เรียกว่า ธรรมกายพระโสดา สามารถฆ่ากิเลสทั้ง ประการคือ ลักกายทิฏฐิ วิจิกิจฉา และ สีสัพพตปรามาสได้ พระอริยสงฆ์เป็นพระโสดาบันแล้ว ๓ ย่อมมีความไม่ประมาทเป็นธรรมดา ท่าน กายทิพย์ได้ชัดเจน รวมทั้งกามราคะและ พยาบาทซึ่งเป็นกิเลสหยาบอีก ๒ ประการ ที่ห่อหุ้มใจของมนุษย์และทิพย์อย่างชัดเจน ว่า ๑. กามราคะ เป็นเหตุทำให้ กำหนัดยินดีในวัตถุ ๒. พยาบาท เป็นเหตุทำให้ผูกใจ เจ็บแค้นและพยายามแก้แค้น กิเลสทั้ง ๒ ประการนี้เป็นผลให้ทั้งมนุษย์และเทวดา ทั้งมนุษย์และเทวดา นางฟ้าทั้งหลายต่างหมกมุ่นอยู่ในกาม นางฟ้าทั้งหลายต่าง และถ้าหากไม่ได้วัตถุกามอย่างใจปรารถนา ก็จะเคืองแค้นคิดติดตามจองล้างจอง หมกมุ่นอยู่ในกาม ย่อมพยายามนึกเข้าฌานให้ยิ่งๆ ขึ้นไปอีก ผลาญกัน ทั้งอนุโลมและปฏิโลม เมื่อท่านชานาญใน เมื่อตาธรรมกายพระโสดาเห็น การเข้าฌานในระดับที่สูงขึ้นดีแล้ว จากนั้น ชัดเจนเช่นนั้นแล้ว ทั้งกามราคะและ กัลยาณมิตร ๒๐ ตุลาคม ๒๕.*