การปิดยอดองค์พระธรรมกาย : หน้า 34/138

เป็นเวลาราว นาที ๑๓' นาฬิกา ๓๐ ของวันที่ 5 กันยายน พุทธศักราช ๒๕๕® ขณะนั้นยังไม่ได้เวลาที่ฟ้าจะปิดดวงตะวันจึงยังคงลอยเด่นเป็นเจ้าของครองน่านฟ้าแสง ยังกระจ่างจ้าจนไม่มีใครหาญกล้าสบสัมผัสด้วย ลมเย็นยังคงสงบงัน ก่อนหน้านั้น มีเสียงอึงอื้อที่บ่งบอกถึงความสุขที่ท่วมท้นออกจากดวงใจทุกดวง ในอารมณ์เดียวกัน นั้น ไม่มีใครรู้ว่าอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า ทุกคนจะพร้อมใจกันแหงนหน้าขึ้นสานสายตา กับดวงตะวันด้วยดวงใจที่พองโต... มิใช่จะอหังการ แต่ทว่า...เกิดอะไรขึ้นกันเล่า.... ของท่านทุกคน มีเป้าหมาย ความสำเร็จอยู่ที่ยอดองค์ พระกว่า ๔,๐๐๐ องค์ ด้วยเวลาสิบกว่าวัน ...หากท่าได้ เมื่อ พ่อ ให้ ความเชื่อ ถือ เช่นนั้นลูก ๆ ก็มั่นใจในกา ของพ่อ ทุกคนจึงรวมใจกัน โดยมีเป้าหมายเป็นหลัก เปิดฉากวิจิตร...วันพิชิตแกนกลาง เมื่อนับวันย้อนถอยหลังจากวันที่ ๕ กันยายน พุทธศักราช ๒๕๔๑ ไปประมาณ ๒ สัปดาห์ วันนั้น เป็นวันที่พุกคนได้ตั้งมโนปณิธาน ร่วมกัน มุ่งเป้าหมายเดียวกัน คือ พุ่มสุดฤทธิ์เพื่อปิดยอด องค์พระธรรมกายประจำ ตัว ประดิษฐานที่แกนกลางมหา ธรรมกายเจดีย์ หรือที่รู้จักกันใน ชื่อเรียกสั้นๆ ว่า “ปิดแกนกลาง” ให้ได้ในวันที่ ๕ กันยายน ด้วย วัตถุประสงค์ที่จะบุ ะสงค์ที่จะบูชาคุณของ พระเดชพระคุณพระมงคลเทพมุนี (หลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ) ก็เรียกว่า อัศจรรย์... แต่พ่อ คือ พระเดชพระคุณ หลวงพ่อธัมมชโย ก็เชื่อมั่นในศักยภาพของลูกๆ ทุก คน เมื่อพ่อให้ความเชื่อถือเช่นนั้น ก็มั่นใจในคำของพ่อ ทุกคน ลูกๆ อุปสรรคเหมือนไม่เคยปรากฏ จึงรวมใจกันโดยมีเป้าหมายเป็น ในพจนานุกรมของชีวิต ไม่มี ใครลังเลไม่มีใครคิดเป็นอื่น มี แต่ความมั่นใจว่าต้อง สำเร็จ หลัก อุปสรรคเหมือนไม่เคยปรากฏ ในพจนานุกรมของชีวิต ไม่มีใคร ลังเลไม่มีใครคิดเป็นอื่นมีแต่ความ อย่างเดียว ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย เนื่องในวาระวันคล้ายวันเข้า ถึงธรรมของท่าน ในวันดังกล่าว ศิษยานุศิษย์รุ่นหลาน มั่นใจว่าต้องสำเร็จอย่างเดียวแม้แต่ ผู้ที่ไม่เคยมีหัวใจกัลยาณมิตรมา ก่อน ในห้วงเวลาที่ผ่านมายังอดไม่ได้ที่จะเปิดศักราช ใหม่... “ศักราชแห่งหัวใจผู้นำบุญ” แล้วอย่างนี้ ความ กัลยาณมิตร ๒๖ ตุลาคม ๒๕๕๑