ข้อความต้นฉบับในหน้า
บ้านส่วนใหญ่เป็นชาวกะเหรี่ยง มี
นักเรียนมาสอบมากถึง ๒๐๐ คน จาก
โรงเรียนต่างๆ รอบๆ บริเวณนั้น สิ่งที่
ผมประทับใจมากที่สุด คือ น้องๆ ชาว
เขามีความกระตือรือร้นในการอ่าน
หนังสือเตรียมสอบกันมากครับ ที่บ้านขุน
สาใน ซึ่งอยู่ห่างจากโรงเรียนบ้านโป่งสา
ที่เป็นสนามสอบถึง ๑๐ กิโลเมตร ผมขับ
บางสนามสอบโต๊ะและเก้าอี้ไม่พอ ก็ต้องมา
นอนสอบก้น
รบเ3ธ!VเรOเ?
ไม่ได้หวังสิ่งตอบแทน
ใดๆ มากไปกว่า
ความสุขเล็กๆ น้อยๆ
ที่ได้เห็นน้องๆ ทั้งใน
เขตเมือง และเขต
ชนบทห่างไกล
รถมอเตอร์ไซด์ไปดามถนนลูกรังแคบๆ
ไปพบกับอาจารย์ที่ ร.ร.บ้านขุนสาใน ไป
ถึงเป็นเวลาเกือบ ๒ ทุ่มแล้ว ที่หมู่บ้านนี้
ไม่มีไฟฟ้าใช้ เด็กๆ ต้องจุดเทียนอ่าน
หนังสือกันเป็นกลุ่มๆ โดยมีอาจารย์ช่วย
ติวให้ ที่ต้องอ่านเป็นกลุ่มเพราะหนังสือมี
จำกัด หนังสือ ๑ เล่มต่อน้องๆ 5 - 4
คนครับ
ในช่วงสอบเป็นอะไรที่น่า
ประทับใจมาก เด็กๆ ไม่เคยใช้กระดาษ
คำตอบคอมพิวเตอร์ จึงต้องสอนกันทุก
ห้องเลยครับ ส่วนดินสอที่จะใช้ฝนลงบน
กระดาษก็ไม่มี อาจารย์ต้องลงจากดอย
เข้าไปในเมืองเพื่อซื้อดินสอ ราคาแท่งละ
๑๒ บาท ได้ดินสอมาแล้ว แห่งหนึ่งต้อง
มาแบ่งเป็น ๓ ส่วน ยางลบหนึ่งก้อนต้อง
แบ่งสี่ส่วนเพื่อที่จะให้นักเรียนมีครบทุกคน
มีน้องๆ บางคนต้องเดินเท้าเพื่อมาสอบ
ไกลถึง ๑๑ กิโล น้องบอกว่าต้องลุย
ได้มีโอกาสเท่าเทียมกัน โคลนมา ลำบากมาก แต่ก็อยากมาสอบ
ในการศึกษามงคลชีวิต ในท่ามกลางความมืดแห่งรัตติกาล
แสงหิ่งห้อยแม้เพียงน้อยนิด ยังสร้าง
เด็กๆ ตั้งใจทำข้อสอบธรรมะอย่างจริงจัง
ในการสอบตอบปัญหาธรรมะ ทางก้าวหน้า มี
นักเรียน ในหลายระดับชั้นเข้าร่วมลอบ
ตั้งแต่ชั้นมัธยมต้น-ระดับอุดมศึกษา
กุญแจแห่งความสำเร็จ
ความหวังให้เจิดจ้าขึ้นในจิตใจของผู้หลง
ในชีวิต
ทาง
ในท่ามกลางความมืดสลัวของ
ปัญหาเยาวชนในปัจจุบัน ดวงตะวันที่
กัลยาณมิตร ๙๔ ตุลาคม ๒๕๒
เมื่อทําการสอบเสร็จ 5ป? คป180คมอบ
ของที่ระลึกให้กับอาจารย์ประสานงานทุกท่าน