การปฏิบัติธรรมและการเข้าถึงธรรมกาย : หน้า 25/138

ตัวเองและมีความชำนิชำนาญในการ เข้าฌาน ซึ่งจะเป็นผลให้ทั้งกายและใจผู้ ปฏิบัติกับธรรมกายเป็นอันหนึ่งอัน เดียวกันก่อน ๓. ผู้ปฏิบัติจะต้องซีกเจริญภาวนา จนกระทั้งเห็นดวงธรรมที่ท่าให้เห็นกาย ในกายต่างๆ เหล่านั้นด้วยธรรมกายจน ชำนิชำนาญเป็นอย่างดี จะได้อาศัยดวง ธรรมเหล่านั้นทั้งกรองและกลั่นกาย วาจา ใจ ให้บริสุทธิ์ยิ่งๆ ขึ้นไป ๔. เมื่อผู้ปฏิบัดมีความชานาญใน การปฏิบัติทั้ง ๓ ประการเบื้องต้นดีแล้ว ๓ จึงพร้อมจะเห็นอริยสัจทั้ง ๔ ของกายใน กายเหล่านั้นได้ไปตามลำดับๆ ด้วย ธรรมกาย (มิใช่ด้วยกายมนุษย์หรือกาย อื่นๆ) จากนั้นผู้เข้าถึงธรรมกายขั้นต้น (ธรรมกายโคตรภู) จะต้องหมั่นซีกเช้า ฌานด้วยธรรมกาย ตั้งแต่ฌานที่ ด จนกระทั่งถึงฌานที่ ๔ ไปตามลำดับๆ คือ อาราธนาธรรมกายโคตรภู ดูกาย มนุษย์ให้เห็นชัด แล้วดูดวงธรรมที่ทำให้ เป็นกายมนุษย์ซึ่งเป็นดวงสว่าง โด พอประมาณฟองไข่แดงของไก่ ตั้งอยู่ตรง ศูนย์กลางของกายมนุษย์นั่นเอง เมื่อเห็น ได้ถูกส่วน ดวงธรรมของกายมนุษย์ก็จะ ขยายกว้างออกไปกลายเป็นแผ่นฌาน ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง ๒ วา หนา ๑ ใส่เหมือนกระจก แล้วธรรมกายโคตรภูก็ จะประทับนั่งบนแผ่นฌานนั้น ทำได้อย่าง นี้เรียกว่า ธรรมกายเข้าปฐมฌานหรือฌาน ที่ ๑ เมื่อเห็นได้ชัดเจนดีแล้วดวงธรรมของ กายทิพย์ก็จะขยายส่วนออกไป กลาย เป็นแผ่นฌานที่ ๒ เข้ามารองรับธรรมกาย ร่างกายที่ประกอบด้วย แล้วแผ่นฌานที่ ๑ ก็เลือนหายไป เมื่อ ธรรมกายประทับนั่งบนแผ่นฌานที่ ๒ นี้ เรียบร้อยแล้ว เรียกว่า ธรรมกายเข้าฌาน คืบ ที่ ๒ หรือทุติยฌาน อาราธนาธรรมกายที่นั่งบน ปฐมฌาน ดูดวงธรรมที่ศูนย์กลางกายทิพย์ จากนั้นอาราธนาธรรมกายให้ดู ดวง ธรรมที่ศูนย์กลางของกายรูปพรหม และ อรูปพรหมไปตามลำดับๆ ก็จะเป็นว่า ธรรมกาย เข้าฌานที่ ๓ ดติยฌาน และ ฌานที่ ๔ จตุตถฌานได้ จากนั้นใจของธรรมกายก็น้อมเช้า เลือดเนื้อของคนเรานี้ เป็นเสมือนเรือนที่ อาศัยชั่วคราว ไม่ช้าก็ แตกพัง ก็ผุทำลายไป ไม่สมควรอย่างยิ่ง ที่จะยึดถือว่า "นี้เป็นตัวตนของเรา" กัลยาณมิตร ๑๗ ตุลาคม ๒®