การสนทนาของชาวบ้านเกี่ยวกับมะม่วง วารสารกัลยาณมิตร ปี 2541 ฉบับที่ 10 หน้า 112
หน้าที่ 112 / 138

สรุปเนื้อหา

เหนื่อยอะไรของแกวะ ไม่ต้องออกเหงื่อซักกะนิด- ไม่ต้องฆ่า ไม่ต้องปล้น ปลดทรัพย์อย่างเดียว ง่ายดี จะตาย ไอ้พวกนี้ซะอีก ที่มันเหนื่อยกว่า อุตส่าห์เก็บ มะม่วงกินจนตาย สมน้ำหน้ามันนิ มันอยากกินเอง นี่หว่า ตายเอง นั่นนะสิ แต่พวกเราก็เหนื่อยตอนที่ลากศพ พวกมันไปทิ้งไงล่ะ ยิ่งไอ้คนไหนกินเข้าไปมาก ละก้อ ตัวเขียวจนด่า แล้วทุเรศจริงๆ อะ...เอ่อ... เฮ้ย ไม่มีใครเป็นอะไร เลยว่ะ ลองเข้าไป ถามดูซิ... น้องชายมาพักกันตั้งแต่เมื่อไหร่ นี่ แล้วไม่มีใครสนใจเก็บมะม่วง แถวนี้กินบ้างหรือ มะม่วงมีพิษนั่นน่ะหรือ ขืนกินเข้าไปก็ตายสิ รู้ได้อย่างไรวะ ว่ามะม่วงมีพิษ ฉันไม่รู้หรอก แต่นาย ฉันน่ะรู้ ถ้าอยากรู้ก็ไป ถามดูเองสิ กลยาณมิตร ๑๐๔ ตุลาคม ๒๕๕๑

หัวข้อประเด็น

- การสนทนาของชาวบ้านเกี่ยวกับมะม่วง

ข้อความต้นฉบับในหน้า

เหนื่อยอะไรของแกวะ ไม่ต้องออกเหงื่อซักกะนิด- ไม่ต้องฆ่า ไม่ต้องปล้น ปลดทรัพย์อย่างเดียว ง่ายดี จะตาย ไอ้พวกนี้ซะอีก ที่มันเหนื่อยกว่า อุตส่าห์เก็บ มะม่วงกินจนตาย สมน้ำหน้ามันนิ มันอยากกินเอง นี่หว่า ตายเอง นั่นนะสิ แต่พวกเราก็เหนื่อยตอนที่ลากศพ พวกมันไปทิ้งไงล่ะ ยิ่งไอ้คนไหนกินเข้าไปมาก ละก้อ ตัวเขียวจนด่า แล้วทุเรศจริงๆ อะ...เอ่อ... เฮ้ย ไม่มีใครเป็นอะไร เลยว่ะ ลองเข้าไป ถามดูซิ... น้องชายมาพักกันตั้งแต่เมื่อไหร่ นี่ แล้วไม่มีใครสนใจเก็บมะม่วง แถวนี้กินบ้างหรือ มะม่วงมีพิษนั่นน่ะหรือ ขืนกินเข้าไปก็ตายสิ รู้ได้อย่างไรวะ ว่ามะม่วงมีพิษ ฉันไม่รู้หรอก แต่นาย ฉันน่ะรู้ ถ้าอยากรู้ก็ไป ถามดูเองสิ กลยาณมิตร ๑๐๔ ตุลาคม ๒๕๕๑
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More