การสร้างความสุขจากการหยุดใจ : หน้า 120/138

เพราะก่อนที่จะได้สม อยาก ใจก็จะไปติดอยู่ กับสิ่งที่อยากได้ แล้วก็ลุ้นว่าจะได้ไหม มันอึดอัด คับแคบ ความรู้สึกมันไม่โล่ง ปลอดโปร่ง เพราะถ้าไม่ดีรึกใจก็จะไปตามเรื่องต่างๆ คน สัตว์ สิ่งของ บางทีลูกก็อยากได้โน่น อยากได้นี่ไปเรื่อย แล้วลูกก็รู้ใจตัวเองว่า พอได้สมอยากแล้วก็ดีใจแป๊ปเดียว แล้ว ก็ลืม จริงๆ แล้วถ้าใจอยู่เฉยๆ ไม่มี ความอยากในทุกสิ่ง นุ่นรู้สึกว่ามีความ สุขกว่านะคะ เพราะก่อนที่จะได้สมอยาก ใจก็จะไปติดอยู่กับสิ่งที่อยากได้ แล้วก็ลุ้น ว่าจะได้ไหม มันอึดอัด คับแคบ ความ รู้สึกมันไม่โล่ง ปลอดโปร่ง ยิ่งถ้าอยากได้ แล้วไม่ได้ยิ่งอึดอัดใหญ่ นุ่นก็เลยนั่งนึกๆ ดูว่า ถ้าเราไม่สนใจ ไม่อยากเสียแต่แรก ก็มีความสุขกว่า และสบายใจกว่าตอนที่ ได้สมอยากเสียอีก เพราะฉะนั้น ทำใจให้ นิ่งๆ ที่กลางดีกว่า จริงไหมคะแม่ ช่วงนี้ลูกก็ออกกําลังกายบ้างช่วง ตอนพัก แต่ก็ไม่เยอะนัก แล้วก็ไม่ค่อยได้ จดบันทึก ลูกก็พยายามจะจดให้ได้ทุกวัน เพราะหลวงพ่อท่านบอกให้ลูกจดบันทึก ทุกวันค่ะ คงจะเป็นเพราะถ้าจดแล้วจะมี ประโยชน์ ที่ลูกเห็นสำหรับลูกก็คือ ถ้าจด ลูกจะได้สำรวจตัวเองในเรื่องการนั่ง สมาธิและสำรวจใจตัวเอง แล้วก็คงมี ประโยชน์อีกหลายอย่างนะค่ะลูกบังนึกไม่ ออก ดอนนี้น้องเจนนี่กลับไปแล้วค่ะ เพราะเปิดเทอมแล้ว น้องเค้ามาอยู่ ปฏิบัติธรรมได้ ๒ เดือนกว่าๆ น้องเค้ามี อะไรที่น่ารักหลายอย่างค่ะนุ่นชอบ และดี มากที่อยู่นั่งสมาธิได้ถึง ๒ เดือน เอ... สวัสดีจ๊ะ นุ่นลูกรัก กว่าจะได้ตอบจดหมายของนุ่นก็ เกือบจะ ๑ อาทิตย์แล้ว และกว่านุ่นจะ ได้อ่านจดหมายจากแม่ฉบับนี้คงพอดี เป็นเวลาออกพรรษาในช่วงต้นเดือน ตุลาคม นับว่านั่นได้ฝึกให้ใจตรึกอยู่ใน กลาง ในช่วงเข้าพรรษาได้ผลดีแบบไม่รู้ ตัวเลยนะจ๊ะ เพราะหนูเขียนมาว่า เมื่อใจ อยู่เฉยๆ จะไม่มีความอยากในทุกสิ่ง และหนูก็รู้สึกว่ามีความสุขกว่าเมื่อใจ อยากได้โน่นได้นี่ไปเรื่อยๆ พอได้สม อยากแล้วก็ดีใจแค่แป๊ปเดียว ใจเมื่อห่าง จากศูนย์กลางกาย ก็คือใจที่ไม่มีคุณภาพ ขาดบุญมาหล่อเลี้ยงห่างจากเส้นทางของ บุญ ห่างจากความรู้ภายใน ใจจึงเดลิด เปิดเปิงไปตามความคิดฟุ้งซ่าน ไปติดในคน สัตว์ สิ่งของ ที่คิดว่าจะเติมความสุขให้ เราได้ ครั้นเมื่อได้แล้วก็ให้ความสุข ความเพลิดเพลินเพียงชั่วคราวที่ไม่ใช่ ความสุขที่แท้จริง ใจของเราจึงต้อง แสวงหาต่อไปอีกด้วยความคิดฝัน ใจ แต จินตนาการต่างๆ ไปจนถึงการกระทำ ตามที่คิดว่าถูกต้องให้เราอิ่มสุขได้ แล้วก็ไม่เต็มสักที ไม่สุขสักที แต่เมื่อหนู หยุดใจ พักใจให้หยุดนิ่ง แม้เพียงตรึกไว้ เฉยๆ หนูก็รู้สึกว่าไม่มีความอยาก เมื่อใจ (เมื่อใจใกล้หยุดนิ่ง) และเมื่อหยุดนิ่งได้ อย่างแท้จริงคือ นิ่งที่ศูนย์กลายกายได้ ถูกส่วน แล้วหนูก็จะพบความสุขที่เต็ม อิ่มตรงนั้น ที่ๆ เราไม่อยากในสิ่งอื่นต่อ เรื่อยแหละค่ะแล้วลูกจะเขียนมาต่อใน ตราบที่ใจเราบังรักษาระดับความ ยิ่งล้าอยากได้แล้วไม่ รู้สึกว่าจะเขียนจนเต็มหน้ากระดาษอยู่แล้ว หวังว่าคุณแม่คงไม่เบื่อนะคะ ลูกก็เล่าไป ไปอีก ได้ยิ่งอึดอัดใหญ่ ฉบับหน้าดีกว่า ด้วยความเคารพและติดถึง หยุดนิ่งได้ที่ตรงศูนย์กลายกายได้นิ่งยิ่งๆ ขึ้นไปอีก หนูก็จะได้รู้ความจริงว่าความ ลูกนุ่น กัลยาณมิตร -๑๑๒๐ ตุลาคม ๒๕๕๒