ข้อความต้นฉบับในหน้า
ที่เดินตาม ป่าเห็น แสงสีชมพูอ่อน ช่วยกันทำบุญสร้างองค์พระที่ผู้คนสร้าง
เป็นล่าขนาดใหญ่ คลุมพระเดชพระ
คุณหลวงพ่อและเหล่าพระภิกษุที่เดินดาม
ลำแสงเห็นค่อนข้างชัด เพราะตัดกับ
สีเทา ทะมึนของเมฆฝนฟากฟ้าด้าน
ตะวันออก แต่คุณเตือนใจ อนุสรราชกิจ
นั่งข้างป่าเห็นเป็นล่าแสงสีเหลืองอ่อน
พอพระเดชพระคุณหลวงพ่อขึ้น
รถเรียบร้อย ล่าแสงก็หายไป หันไปดู
พระอาทิตย์ก็หยุดวูบวาบเป็นแสงแผดจ้า
แสบตาเหมือนเดิม ไม่มีรัศมีสีแสงอะไร
เหลือให้เห็น
ป้าเล่าเหตุการณ์ส่วนที่ตัวป้าเห็น
เองให้คุณฟังโดยย่อแล้วนะคะ ที่เรียกว่าย่อ
เพราะคนที่เห็นด้วยตาตนเองจริงๆ ย่อม
รู้สึกว่ามีรายละเอียดอะไรๆ มากกว่านี้
อีกตั้งแยะ ส่วนคนที่ไม่ได้เห็นคงจะนึก
ภาพตามป่าไปเลือนๆ ลางๆ ขอย้ำอีก
ครั้งเถอะค่ะ ขอให้ตั้งใจให้มั่นคงจริงๆ
ช่วยกันปิด พระมหาธรรมกายเจดีย์
ภายในวันที่ ๑๐ ตุลาคม ๒๕๕๑ นี้ แล้ว
คุณคงได้เห็นเหตุการณ์อะไรๆ ดีพิเศษยิ่ง
กว่าที่ป้าเล่าเสียอีกในวันนั้น คำว่า “ปิด”
เจดีย์ของป่า ไม่ใช่ปิดประตู แต่หมายถึง
ค้างอยู่ จำนวนประมาณ 4 หมื่น 4 พัน
องค์ให้หมด เป็นองค์พระภายนอกเจดีย์
บริจาคทำบุญองค์ละหนึ่งหมื่นบาท แด
ผ่อนส่งกันไว้ยังไม่ครบ ซึ่งก็มีหลายสาเหตุ
บางคนขัดข้องเรื่องการเงิน บางคนมี
ศรัทธาแบบ “หัวเต่า” ยืดๆ หดๆ เวลา
ยืดออกก็ทำบุญเลียที พอมีเรื่องอื่นเกิด
ต้องใช้เงินด่วน ก็หดลง มีหลายรายกำลัง
ผ่อนส่งอยู่ พอดีมีบุญใหม่พิเศษอื่นๆ
เกิดขึ้น จึงทำบุญใหม่ก่อน ค้างของเก่า
ไว้ทีหลัง ฯลฯ
จะ เป็นด้วยเหตุอะไรก็ตาม
ต่อไปนี้คงต้องเร่งรีบจัดการแล้ว เพราะ
ผู้มาทีหลัง จะเข้าแย่งเป็นเจ้าของ
ป้าคิดว่าทางวัดคงมีกำหนดให้
ถ้าเจ้าของลงต่อไม่ให้ จำเป็นต้องให้ผู้มี
กำลังบุญมากกว่าเป็นเจ้าของไป รอกัน
ต่อไปไม่ได้อีกแล้ว ใครๆ ก็อยากเห็น
พระมหาธรรมกายเจดีย์ของเราเสร็จเร็วๆ
ทั้งนั้น ใครมัวถ่วงอยู่ นอกจากไม่ได้บุญ
แล้ว อาจเป็นบาปด้วยซ้ำ
ถ้าเราทุกคนตั้งใจช่วยกันสร้างให้
ครบจำนวนได้เมื่อใด นั่นแหละเรียกว่า
ถ้าเราไม่ได้ร่วมสร้าง
ไว้บ้างเลย เวลามาร่วม
ฉลองจะภาคภูมิใจ
ได้อย่างไรกัน
ได้แต่ดีใจกับบุญของ
ผู้อื่น เหมือนเราชื่นชม
สมบัติของเศรษฐี
แต่ไม่มีสิทธิได้
ใช้สมบัตินั้น
กัลยาณมิตร ๕๓ ตุลาคม 04-0
จะมีประโยชน์อันใด