เรื่องราวของนายทหารเรือ : หน้า 17/134

ตัวในที่ ลับๆ เสีย” ดังขึ้นอีก นายทหารเรือผู้นั้นก็ซ่อนตัวอยู่ ในที่ลับๆ ดามพระ พระว่าอย่างไร ก็ไปอย่างนั้น ลักพักใหญ่พระก็ว่า ไปทางนั้นทางนั้นเรื่อยไป ไป ตามพระเรีอยหลุดพ้นมาได้ ครั้นเขาสงบลงไป นายทหาร เรือก็เข้าไปรายงานตัว พอ รายงานตัวผู้ใหญ่เขาก็ให้สวมลง ไปในหน้าที่ราชองค์รักษ์ ขาด ผู้ใหญ่ไป นายทหารผู้นั้นเลย เป็นใหญ่ในหน้าที่ราชองค์รักษ์ ทั้งลาภทั้งยศ ได้ ๗ วันเขาจึง ได้มาหาฉัน เมื่อครั้งก่อนๆ เกิด เรื่องอะไรขึ้น เขาเคยมาหาเคย มาเล่าให้ฟัง เคยบอกที่นี้ไปได้ 4 วัน ไปทางไหนหายไป พอมาถึง เขาก็ว่า หลวงพ่อให้ผมกราบ ตีนสักทีเถิด เอาตีนยื่นมาให้ผม กราบเถิด ถามว่าเป็นอย่างไรเล่า เขาก็จะกราบตีนท่าเดียวก็ว่า เป็นอย่างไรว่าให้ฟังซี เขาก็เล่า ให้ฟังดังกล่าวแล้วทุกประการ นี่เป็นเรื่องของนายทหารเรือผู้นั้น ในเวลานี้เขาเป็นนายพลจัตวา แล้ว ดูแลในราชองค์รักษ์นั้น นี่ พูดได้ 66 พระพุทธเจ้าท่านจัดแจงท่าทั้งนั้น ตั้งแต่วันเข้าพรรษาจนกระทั่งถึง วันออกพรรษาวินาทีหนึ่งมิได้หยด เลย ท่านกระท่าาความศักดิ สิทธิ์ ของท่าน พอออกพรรษาแล้วพอได้ อรุณก็สําเร็จความประสงค์ของ ท่านในการผลิตของขวัญ องค์ต้น ทรงรับสั่งว่า "ของ กตสิทธิ์ขนาด นี้ บังเกิดเป็นครั้งแรกในโลก" แล้วก็ทับพระโอษฐ์ทีเดียว พูดได้ไม่ใช่คนเดียว เท่านั้น มีอีก คุณนายทองคำ คุณนายทองค่าานั้นก็พูดได้อีก ถูกล็อตเตอรี่รางวัลที่สอง ๔๕,๐๐๐บาท ไม่รู้ว่าเอาสลากกินแบ่งนั้นไปไว้ที่ไหน หาไม่ได้ คนเท่าไรเท่าไรก็ไม่ได้ เวลาก็จวนหมดเต็มที่แล้ว จวนจะครบกำหนดของเขา ก็นึกแต่ว่าจะทำอย่างไรเขา ก็เล่าลือนักว่า วัดปากน้ำของขวัญศักดิ์สิทธิ์ นัก ถ้า ศักดิ์สิทธิ์จริงละก้อ ขอให้ได้ สลากกินแบ่งที่หายไปนั้น ลงมา ทีเดียว จะสมทบทุนสร้างโรงเรียน สร้างแล้วก็ตั้งใจของเขาอย่างนั้น พอได้แล้วเขาก็กลับไป พอค่ำ มืดนานๆ ลักหน่อย ไปในรถมัน ก็ง่วงพอง่วงๆ ได้หน่อยๆ เท่านั้น บอกแล้วดังเข้าไปในหน้าอกนี้ ที่กลัดพระไว้ในกระเป๋าที่ หน้าอกนั้น ดังขึ้นมาว่า สลากกินแบ่งของเอ็งมันอยู่ใน ลิ้นชัก ของดำๆ ปิดอยู่ ชัก ลิ้นชักออกเปิดของค่าขึ้นก็เห็น อยากให้ถึงบ้านเดี๋ยวนั้นทีเดียว เพื่อจะไปชักลิ้นชักดู แต่ก็ไปไม่ ถึงเดี่ยวนั้นดอก ถึงกำหนดไป ถึงก็ตรงเข้าไปชักทีเดียว ชักก็ เหมือนบอกไม่มีผิด ชัดออกมาแล้วก็เปิดของดำๆ นั้นก็ เห็นสลาก เขายังมาบอกฉันเองนี่ บอกว่าท่านซอง ใหม่เอี่ยมเชียว พอเห็นเข้าก็ดีใจ นี่ลองคิดว่า เขาเชื่อ แค่ไหน ความเชื่อของเขาจะเชื่อแค่ไหน ๑๐๐ % นั้น เต็มแน่ละ แต่ฉันให้ชื่อมันว่า “มันเชื่อจนดาลาย” เชื่อจน กัลยาณมิตร ๑๕ ธนวาคม ๒^๑