บทบาทของอุบาสกในพระพุทธศาสนา : หน้า 37/134

เรื่องร้ายให้กลายเป็นดีได้ เพราะกำลังบุญของคนไทย และของประเทศไทยมากขึ้น ดังคำกล่าวที่ว่า “เศรษฐกิจ ไทย แก้ได้ด้วยบุญ สุภาพสตรีไทยได้ร่วมกันเขียนประวัติศาสตร์หน้า หนึ่งแห่งความดีงามอันน่าปีติประทับใจแล้ว หน้าต่อไป เป็นโอกาสของสุภาพบุรุษไทยที่จะจารึกประวัติศาสตร์ ศาสนา ๔. ไม่แสวงหาเขตบุญนอกหลักพระพุทธศาสนา ๕. ขวนขวายในการอุปถัมภ์ บำรุงพระพุทธ ก้าวแรกของอุบาสก การป่ายปีนยอดผาที่สูงตระหง่าน ก้าวแรกย่อม หน้านี้ให้เป็นต้นแบบความแห่งดีงามที่น่าปีติประทับใจ เป็นก้าวที่สำคัญและมั่นคง บทบาทของอุบาสก ผู้ยอยก ยิ่งกว่า ด้วยการเทิดพระคุณพ่อ ในฐานะสุดยอดผู้นำผู้ เป็นต้นแบบศีลธรรมของลูก ๆ และในมหามงคลสมัย เฉลิม 66 พระชนมพรรษา พระบาทสมเด็จ พระพุทธศาสนาก็เช่นเดียวกัน เริ่มต้นเคียงคู่มากับ พระพุทธศาสนานับตั้งแต่สมัย บ พุทธกาล อุบาสกสองท่าน ตปุสสะ และกัลลิกะ พ่อค้าสองพี่น้องแห่ง เมืองพาราณสี ผู้เดินทางมาพบ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าโดยบังเอิญ ในสัปดาห์ที่ 4 แห่งการบรรลุธรรม ในขณะที่พระองค์ทรงประทับนั่ง พิจารณาธรรมอยู่ใต้ต้นเกด ทั้ง สองได้เห็นพระรัศมี เจิดจรัส ออก พระเจ้าอยู่หัว ภูมิพลอดุลยเดช จึงสมควรอย่างยิ่งที่ชาวไทย จะ ได้ร่วมกันแสดงออกเพื่อเทิด พระคุณ “พ่อแก้ว” ของเหล่าอาณา ประชาราษฎร ด้วยการบวช “อุบาสกแก้ว” ถวายเป็นพระราช กุศล แด่ “พ่อแก้ว” ผู้เป็นศูนย์รวม ดวงใจไทยทั้งปวง ความหมายของอุบาสก อุบาสก คือ ชายผู้นั่งใกล้ พระรัตนตรัย หรือคนที่ใกล้ชิด พระคาสนา หรือฆราวาสผู้ชายที่ แสดงตนเป็นคนนับถือพระพุทธ คาสนา โดยประกาศขอถึง พระรัตนตรัย คือพระพุทธเจ้า พระธรรม และพระสงฆ์เป็นที่พึ่ง แม้ไม่อาจสรุปชี้ชัด ลงไปได้ว่า การที่ภาวะ เศรษฐกิจไทยที่เนตัวขึ้นมาได้ อย่างรวดเร็วนั้น ส่วนหนึ่ง เป้นเพราะการบวชอุบาสิกา แก้ว แต่ก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่า นี่คอ การสร้างความน่าเชื่อถือของ ประเทศไทย ให้ปรากฏต่อ สายตาชาวโลกอย่างเป็น รูปธรรมประการหนึ่ง พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงแสดงคุณสมบัติของอุบาสกไว้ เรียกว่า อุบาสกธรรมหรือสมบัติของอุบาสก ๕ ประการ คือ ๑. มีศรัทธา ๒. มีศีลบริสุทธิ์ ๓. ไม่ถือมงคลตื่นข่าว เชื่อกรรม ไม่เชื่อมงคล กัลยาณมิตร ๓๓ ธันวาคม ๒๕๐๒ จากพระวรกายของพระบรมศาสดา พลันก็บังเกิดความศรัทธาอย่าง เปี่ยมล้น ได้น้อมถวายข้าวสัตตุก้อน และสัตตุผง อันเป็นเสบียงสำคัญ ของกองคาราวานสินค้า พร้อม ประกาศขอถึงพระพุทธเจ้า และ พระธรรมเป็นสรณะตลอดชีวิต นับเป็นการบังเกิดขึ้นของอุบาสก เป็นครั้งแรกในพระพุทธศาสนา ของพระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธ