อนาถบิณฑิกเศรษฐี : หน้า 39/134

แสน สาวน้อยประดับต่างหู ๑ แสน ก็ยังไม่เท่าเสี้ยวที่ ๑๖ แห่งการย่างเท้าไปก้าวหนึ่ง เชิญก้าวไปข้างหน้าเถิด ท่านคหบดี เชิญก้าวไปข้างหน้าเถิดท่านคหบดี ท่านก้าว ไปข้างหน้าดีกว่า อย่าถอยกลับเลย “เสียงเดือนนั้น ท่าให้ท่านมีกำลังใจก้าวเดินต่อไปข้างหน้าจนกระทั่ง ได้ พบกับพระสัมมาสัมพุทธเจ้ากำลังเสด็จ เดินจรงกรมอยู่ หน้าพระคันธกุฎี พระพุทธองค์ทรงตรัสทักท่านอนาถบิณฑิก เศรษฐีขึ้นก่อนว่า “มาเถิดสุทัดตะ” ท่านเศรษฐีได้ฟังดังนั้น บังเกิด ความยินดีเป็นล้นพ้นว่า พระพุทธ องค์ตรัสเรียกชื่อของท่านได้อย่าง ถูกต้อง ทั้งที่ไม่เคยพบกันมาก่อน และน้อยคนนักที่จะรู้จักชื่อนี้ จึง เข้าไปเล่า ซบลงแทบพระบาทพระ บรมศาสดา พระองค์ทรงแสดง ธรรมแก่ท่านเศรษฐี หลังจากทรง แสดงธรรมจบลง ท่านอนาถ บิณฑิกเศรษฐีได้บรรลุธรรมเป็น พระโสดาบัน ประกาศตนเป็น อุบาสกผู้ถึงพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่ง ที่ระลึกตลอดชีวิต ท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี ได้เป็นผู้ทำนุบำรุง ส่งเสริม พระพุทธศาสนาอย่างยิ่งยวด ด้วย การถวายทานอย่างสุดกำลังความ สามารถจวบจนตลอดชีวิตของท่าน อย่างยากที่จะหาผู้ใดเทียบได้ ผล งานที่โดดเด่นของท่านคือการสร้าง สาวกผู้เลิศในการถวายทาน ฝ่ายอุบาสก นั่นก็คือ มหาอุบาสก อนาถบิณฑิก เศรษฐี ชาวเมืองสาวัตถี ซึ่งท่านมีชื่อแต่เดิมว่า สุทัตตเศรษฐี ส่วนสมญานามว่า มหาชนพร้อมใจกันเรียกเช่น นั้น โดยมีความหมายว่า สูง ลง ของ พระพุทธศาสนา ประกอบด้วยวิหารหลายหลัง นับ เป็นวัดที่พระบรมศาสดา เสดาทรง อนาถบิณฑิกเศรษฐีนั้น ประทับอยู่ยาวนานมากกว่าวัดใดๆ ในสมัยพุทธกาล ยิ่งไปกว่านั้นยัง ทำให้เจ้าของที่ดินคือ เจ้าเขต ราชกุมาร บังเกิดความศรัทธาใน "เศรษฐี ผู้มีก้อนข้าว เพื่อคนยากไร้" ความทุ่มเทเสียสละของท่านเศรษฐี จึงได้ยกที่ดินส่วนหนึ่ง ซึ่งท่าน เศรษฐีขนเงินออกมาปูลาดแล้ว ยังไม่เต็มพื้นที่ ขาดอยู่หน่อยหนึ่ง ร่วมถวายในครั้งนั้นด้วย วัดเขตวันมหาวิหาร โดยท่านได้ซื้อที่ดินราคามหาศาล ด้วยการน่าาเงินมาปูให้เต็มเท่ากับขนาดพื้นที่ เพราะผู้ ขายไม่อยากขายจึงได้ตั้งราคาไว้สูงเช่นนั้น ท่านเศรษฐี มิได้ย่อท้อต่ออุปสรรคใดๆ เลย ในที่สุดสามารถสร้างวัด ได้สำเร็จ มีความสง่างาม ร่มรื่น ภูมิฐาน สมกับความ ความเป็นผู้เลิศในการถวาย ทานของท่านเศรษฐี ได้รับการกล่าวขานกันมาอย่าง ยาวนาน แมค แม้ครั้งหนึ่งกรรมเก่าตามมาดัดรอนทำให้ท่าน ยากจนลง ท่านก็ยังไม่ทอดทิ้งการให้ทาน แม้ที่สุดท่านมี เพียงข้าวปลายเกวียนและน้ำผักดอง ท่านก็ยังถวายทาน อย่างสม่ำเสมอมิได้ขาด พระสัมมาสัมพุทธเจ้าถึงกับ กัลยาณมตร ๓๕ ธนวาคม 5400