การบวชและการทำบุญสร้างพระ : หน้า 83/134

บวชเป็นพระภิกษุมาบิณฑบาต โดยเฉพาะลูกสะใภ้ไม่ ทราบเรื่องการทําบุญสร้างพระมาก่อนเลย รายที่สองผู้ตายเป็นเด็กหนุ่ม ตายแล้วมา เข้าฝันขอสิ่งต่างๆ จากมารดาอยู่เสมอ บอกว่าที่อยู่ใหม่ ลำบากมาก แม้แต่พ่อแม่จะไปทำงานต่างประเทศก็ยัง ตามไปเข้าฝัน ทำให้แม่ต้องร้องไห้บ่อยๆ ในที่สุดญาติ ชวนสร้างองค์พระ พอสร้างเสร็จลูกชายมาเข้าฝันแม่ บวชเป็นพระภิกษุ บอกลาว่าอยู่สบายจะไม่มารบกวน โยมแม่อีกแล้ว รายที่สาม คุณอิ๋ว (อภัยวรรณ สุวรรณผิว) พอ บิดาตายลง เธอท่าบุญสร้างองค์พระอุทิศให้ ฝันเห็นครั้ง แรกบิดาแต่งกายชุดสีขาว นั่ง รถขาวมาบอกลา ต่อมาคุณนิ้ว ฝันว่าไปเยี่ยมบิดา เห็นที่นั่น กำลังจัดพิธีบวชให้บิดาของเธอ ด้วยตัวอย่างมีมาหลาย รายดังกล่าว รายบิดาของคุณ อารีก็คงไปบวชเป็นพระทำนอง เดียวกัน นี่ป้าก็เล่าเทียบเคียง ยืนยัน ถ้าใครพบเหตุการณ์ ทำนองนี้ ไม่ต้องสงสัยนะคะ ก่อนจากกัน ป้าขอคุย กับหลานๆ คนวัยหนุ่มสาวลัก นิดเถอะค่ะ เพราะหมู่นี้มีคนวัย เพราะใจเป็นหัวหน้า ใจเป็นใหญ่เหมือนช่องโจร ใจ นั่นแหละคือตัวหัวหน้าโจร กายหรือวาจาเป็นเพียง ลูกน้องทําตามคำสั่งเท่านั้น ทีนี้พอถูกถามบ่อยเข้า ทั้งจากเด็กวัยรุ่นและคน วัยหนุ่มสาว ทำให้ป่าหวนคิดไปถึงความหลัง ครั้งอยู่ในวัยเดียวกับพวกเขา “เออ จริงซี สมัย นั้นเราก็เป็นเหมือนเด็กๆ พวกนี้เหมือนกัน คิดฟังเรื่อง ความรักระหว่างเพศบ้าง ดูหนังดูละครแล้วเอามาแต่ง เรื่องต่อเสียยืดยาวบ้าง แม้จะสมมุติตัวเองเป็นพระเอก นางเอกอะไรก็เป็นโมหะทั้งสิ้นอยู่ดี" พอนึกความหลังได้ จึงรู้สึกเห็นใจคนรุ่นหลัง สติคือการระลึกได้ เป็นเครื่องกั้นกระแสโลก ที่ดีที่สุด ต้องระลึกอยู่ ตลอดเวลาว่า เราเกิดมาชาตินี้ ควรทําความดีให้เป็นบุญกุศล บุญกุศลเมื่อมีเพิ่มพูนมาก เข้าย่อมกลั่นเป็นบารมี เดียวกันมาถามป้าบ่อย หลายราย เพื่อการพ้นทุกข์ เลิกเวียนว่ายตายเกิด เป็นคำถามทำนองเดียวกัน “คุณ ป้าครับ ผมคิดอะไรๆ ในใจ ๆ เป็นเรื่องไม่ใคร่ดี แต่ผมไม่ได้ทำ เรื่องเหล่านั้นออกมาทางกาย ไม่ได้พูดเรื่องเหล่านั้นออกมาเป็นวาจา ผมจะบาปด้วย หรือเปล่า" แรกๆ ป่ารู้สึกรำคาญ ถามอะไรไม่เป็นเรื่อง การคิดทางใจ เรียกว่าเป็นมโนกรรมเป็นการกระทำทางใจ ทำไมจะไม่บาป แล้วก็เป็นบาปหนักกว่าทวารอื่นด้วยซ้ำ คนทราบว่าจิตใจมีไว้สำหรับคิด เป็นกำลัง อยากจะบอกให้ทุก เราควรหาสิ่งดีๆ ให้ใจคิด ถ้าไม่ หาให้ ธรรมชาติของใจมี ลักษณะชอบไหลลงต่ำ ขึ้น ปล่อยตามใจ ใจจะคิดแต่เรื่อง ไม่ดีเป็นบาปอกุศลเกิดขึ้น ทําให้ใจเสียคุณภาพ ความเคยชินของใจเป็นเรื่อง สำคัญมาก ปล่อยให้คิดสิ่งใดบ่อย ใจย่อมเคยชิน พอชินมากเข้า ย่อมเปลี่ยนให้คิดเรื่องตรงข้าม ได้ยากยิ่ง เมื่อรู้ลักษณะใจดังนี้ แล้ว ก็จงน่าแต่สิ่งดีๆ มาให้ใจ คิดเถอะนะคะ เช่น นำอารมณ์ ของกรรมฐานมาให้ใจภาวนา ให้ใจคิดเรื่องบ่าเพ็ญประโยชน์ ต่างๆ ทั้งเพื่อตนเอง ครอบครัว สังคม ประเทศชาติ ตลอดจนสรรพสัตว์ทั้งมวล ฯลฯ อย่าให้คิดในเรื่องของกามคุณ เรื่องของการ พยาบาท เรื่องของการเบียดเบียน และคิดเรื่องที่เป็น มิจฉาทิฏฐิ การห้ามใจไม่ให้คิดชั่ว ไม่ใช่สิ่งทำได้ง่าย ต้องมี กัลยาณมิตร ๗๗ ธันวาคม ๕^