จุดศูนย์กลางกาย : หน้า 68/134

“หยุด” อยู่เฉยๆ ตรงกลางกาย จุดศูนย์กลางกาย คือจุดสำเร็จ คือจุดเดียว จุดสุดท้าย จุดของความ ปลอดภัยที่สุดของการเกิดมาเป็นมนุษย์ จะถึงที่สุดแห่ง ความสุข ความสำเร็จได้ ต้องเอาใจมาไว้ตรงนี้ นี่คือสิ่งที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำพร่ำ สอน แต่สักกี่คนที่ได้ยินจะเข้าใจ นอกจากผู้ที่เข้าถึง ธรรมแล้ว เข้าใจธรรมแล้ว และพิสูจน์แล้วด้วยตน ความรู้สักของผู้เขียนตรงนี้ ที่ท่าให้ธรรมกายครั้งนี้เป็น เรื่องของความปลอดภัย ความได้ดั่งใจ ความเป็นนิรันดร์ ซึ่งเป็นอีกทฤษฎีหนึ่งสําหรับเพิ่มความเข้าใจว่าท่าไม ต้องเอาใจไว้ตรงกลางกาย และ ศูนย์กลางกายนั้นสําคัญเกี่ยวข้อง กับธรรมกายเจดีย์เพียงใด จนกระทั้งทำให้การได้สร้างองค์ พระ การได้มีส่วนร่วมสร้าง ธรรมกายเจดีย์มีความสำคัญ เทียบเท่ากับงานที่จ่าเป็นจะต้อง ทำให้แล้วเสร็จในการเกิดมาเป็น ตัวตนในครั้งนี้ จุดศูนย์กลาง ข้อสังเกตอยู่ตรงนี้ คำว่า ผงชา นั้น ตาม ภาษาสันสกฤตมิได้แปลว่า “สะดือ" อย่างที่เราท่านเข้าใจ หากแปลว่าจุดศูนย์กลาง เพียงแต่เราพากันคิดว่าจุด กลางร่างกายของเราคืออวัยวะส่วนที่เป็นสะดือ จึงพา กันคิดว่าสะดือ คือ นาภี หรือ นาภี คือสะดือ หลายคน จึงพากันท่า สมาธิด้วยการนำาใจไปวางที่สะดือ ซึ่ง เป็นการเข้าใจผิดอย่างยิ่ง เพราะนาภี (ผลชห1) คำนี้มี ความหมายเป็นจุดศูนย์กลาง ของเรือนกายทั้งหมด มี ความหมายเท่ากับเป็น Oธก!โล อ! ธโ3vty อันเป็น "หยุด" อยู่เฉยๆ ตรงกลางกาย จุดศูนย์กลางกายคือจุดสำเร็จ คือจุดเดียว จุดสุดท้าย จุดของความปลอดภัยที่สุด บองการเกิดมาเป็นมนุษย์ จะถึงที่สุดแห่งความสุข ความสําเร็จได้ ต้องเอาใจมาไว้ตรงนี้ ความ สำคัญ ของ ศูนย์กลางกาย หรือ ศูนย์กลาง หรือ On 61 นั้นมีมานานทั้งใน คัมภีร์โบราณเก่าแก่ เช่น ฤคเวทย์ และในพระพุทธศาสนา ที่มีความ สำคัญ พ้องกันว่าสรรพชีวิต ทั้งหลายถูกทําให้เกิดขึ้น ถูกทำให้เวียนว่าย ด้วยการแผ่ ขยายใจออกจากศูนย์กลาง เพียงแต่ฤคเวทย์ไม่อาจบอก ได้ว่าจุดศูนย์กลางนั้นให้อะไรบ้าง นอกจากบอกว่า สรรพชีวิต สรรพสิ่งทั้งหลายไม่สามารถดำรงตนอยู่ได้ ถ้าไม่มีจุดศูนย์กลาง และจุดศูนย์กลางนั้นเริ่มต้นตั้งแต่ จุดศูนย์กลางของมนุษย์ ไปถึงที่สุด ณ จุดศูนย์กลางของ จักรวาล คัมภีร์โบราณเรียกจุดศูนย์กลางกายว่า 16 - บช (The หนช อ! ปาย ผหลเ) อ. The ผลเว มี ความหมายว่าเป็นจุดหมุน เป็น 81อบต และเป็น จุดศูนย์กลางมวลของร่างกาย ตั้งอยู่กึ่งกลางกายเรือนกายจริงๆ อย่างที่หลวงพ่อวัดปากน้ำท่าน บอกว่า “เหนือสะดือสองนิ้ว ใน ร่างกายของเรา” คัมภีร์โบราณเหล่านี้ ถือ จุดศูนย์กลาง เป้นจุดบริสุทธิ์สูงสุด เชื่อกันว่าการเกิดขึ้นของสรรพ ชีวิต การเกิดขึ้นของสังสารวัฏ หรือการเวียนว่ายเกิดตายได้ ทุกข์นี้ เกิดจากที่มนุษย์เอาใจ ออกห่างจากจุดแห่งความ บริสุทธิ์นี้ พูดง่ายๆ ก็คือ การ เวียนว่ายได้ทุกข์เกิดจากที่ มนุษย์ ผละใจหลุดออกจาก ศูนย์กลางกายนั่นเอง ซึ่งเชื่อกันว่า ณ ศูนย์กลางกายมนุษย์ สามารถต่อเชื่อมถึงที่สุดแห่งความบริสุทธิ์ได้ เพราะ ความบริสุทธิ์ทั้งหลายถูกลงทอดและถ่ายทอดจากกลาง สู่กลางทั้งสิ้น (1's ont/ Oธก!61 ถลก ผลทve อบ! ลูกป ออกรมกา6 เก.) คนโบราณให้ค่าจํากัดความจุดศูนย์กลางของ จักรวาล และจุดศูนย์กลางกายว่า II 15 เห© [20in! อ! On- 9เกอ! 3 แห่เกรธ. 06ก!61, แธด, แกา©©ธร 3กป ฝเกา6กรเอกโ655 3กฝ เ3อ^1ng!! (อ©ก!©T) 3แแห่เกg ผอบเป กัลยาณมิตร ๖๔ ษีนวาคม ๒๕®®