การรักษาใจให้ดี : หน้า 114/134

ลูกรู้สืกแปลกใจว่า ทำไมระยะนีถึง ควบคุมกิริยา คําพูดไม่ค่อยอยู่ รู้สึกหลุด ๆ อยู่เรื่อย ก็มาคิดได้ว่า น่าจะเป็นเพราะ ไม่ได้รักษาใจให้ดี จะอยู่กับธรรมะมากขึ้น ลูกว่าการ เดือนตุลาคมที่ผ่านมา นอกจาก สำรวมใจให้อยู่แต่กับความคิดที่ดีก็สำคัญ จะเป็นเดือนเกิดของพระเดชพระคุณหลวง มาก เพราะเมื่อใจดี การกระทำและค่าพูด พ่อวัดปากน้ำแล้ว ก็ยังเป็นเดือนที่มีวัน ก็ดีไปด้วย มีอยู่ช่วงหนึ่งก่อนหน้านี้ ที่ลูก คล้ายวันเกิดของพี่น้องนักสร้างบารมีอีก รู้ กแปลกใจว่าทําไมระยะนี้ถึงควบคุมกิริยา หลายท่าน รวมถึงคุณแม่ด้วย ลูกก็ขอสุข ค่าพูดไม่ค่อยอยู่ รู้สักหลุดๆ อยู่เรื่อย ก็ สันต์วันเกิดย้อนหลังอีกครั้งหนึ่งค่ะ และ มาคิดได้ว่าน่าจะเป็นเพราะไม่ได้รักษาใจ นอกจากคุณแม่แล้วก็ยังมีพี่นักเรียน ให้ดี ยังมีความนึกคิดที่ไม่ถูกต้องอยู่ คือ อภิญญาอีกหนึ่งท่านคือพี่เมทินี่ ก็อายุ ยังคิดไม่ค่อยเป็น อย่างเช่น ถ้ามีใครทำ เพิ่มขึ้นอีกหนึ่งปี ลูกก็ให้ของขวัญที่เป็น อะไรที่ทำให้ลูกไม่พอใจ ลูกก็จะบ่นในใจ ประโยชน์แก่พี่เมไปค่ะ พี่เมมีคุณธรรมที่ดี แต่จริงๆ แล้วควรจะนึกไปในทางที่ทำให้ หลายอย่าง ลูกว่าเวลาผ่านไปเร็วจังเลยค่ะ ใจดีขึ้น หรือก็เห็นแล้วก็ไปเฉยๆ เลย ตอนลูกอายุ ๑๒ ลูกก็อยากให้อายุ ๑๔ เร็ว แล้วก็มององค์พระไป แต่พอดีช่วงนั้นลูกลืม แต่ปีนี้ก็อายุ ๑๖ เข้าไปแล้ว อีกไม่กี่เดือน ลูกก็เลยแอบบ่นในใจ พอบ่นในใจก็เลย ก็จะเพิ่มอีกหนึ่งปีด้วย ไม่รู้สึกดีใจเลยค่ะ ทำให้ใจขุ่นมัว ใจไม่ใส แล้วจากพูดในใจ ลูกกะว่าปีหน้าและปีต่อๆ ไปถ้าใครถาม มันก็เริ่มพูดออกมาทางปาก แบบหลุดๆ ว่าอายุเท่าไหร่ จะบอกว่า โอ้! นุ่นลืมไป ออกมา ซึ่งมันไม่ได้ทำให้ดีขึ้นหรือทำให้ แล้วนะคะ (ประมาณได้ว่าความจำไม่ดี สบายใจเลยค่ะ กลับจะทำให้ยุ่งยากใจเปล่าๆ ขนาดหนัก) อันนี้พูดกันเล่นๆ นะคะ จริงๆ เพราะฉะนั้นการรักษาใจให้ใสๆ จะ แล้วก็คงเป็นเพราะใจหายมากกว่าที่เวลา เป็นการเริ่มต้นที่ดีที่สุด และลูกจะบอกตัว ผ่านไปเร็ว รู้สึกว่ายังสร้างบารมีได้ เองว่า ไม่มีอะไรได้ดั่งใจไปทุกอย่าง เราก็ นิดเดียวเองค่ะ อยากจะทำให้มากกว่านี้ ต้องยอมเสียบ้าง แต่อย่ายอมคิด พูด ทำ ให้ยิ่งๆ ขึ้นไป คุณแม่ทราบไหมคะว่า ในสิ่งที่ไม่ดีและไม่ควรไปคาดหวังในคน เวลาที่เรานอนหลับในหนึ่งวัน กินเวลาไป หรือสิ่งของต่างๆ หวังว่าเขาจะดีอย่างนั้น ใน ๓ ของชีวิตแล้วนะคะ เราสูญเสีย อย่างนี้กับเรา มันก็เป็นไปไม่ได้ทุกเมื่อ เวลาไปกับการดูแลร่างกายที่เสื่อมลงอยู่ จึงไม่ควรไปตั้งความหวังกับสิ่งใด คือถ้า ทุกวันไปเยอะแยะมากมาย จนเหลือเวลา ไม่ใช่สิ่งที่ควรจะหวังก็จงอย่าตั้งความหวัง ทำบุญ นั่งสมาธิอยู่ไม่มากนัก แต่ลูกก็คิด เพราะถ้าไม่หวังก็ไม่มีผิดหวังหรือเสียใจ ว่า การดูแลรักษาร่างกายก็เป็นสิ่งที่ อันนี้ลูกหมายถึงในกรณีของตัวเองที่บาง จำเป็นเช่นเดียวกันค่ะ เพราะถ้าไม่แข็ง ครั้งเคยไปตั้งความหวังไว้ผิดที่และผิดเรื่อง แรงก็ทำให้สร้างบารมีไม่ได้เต็มที่ ลูก แต่ลูกว่าถ้าเรารู้ว่าเราไม่ได้หวังผิดเรื่อง นึกถึงตัวลูกว่า ในวันนี้ที่ลูกยังแข็งแรงอยู่ ก็ตั้งความหวังไว้ก็ได้ค่ะ ให้พอเป็นน้ำ ยังมีชีวิตอยู่ ก็นับว่าโชคดีมีบุญแต่วันพรุ่งนี้ หล่อเลี้ยงใจ ให้มีกำลังใจในการทำความดี เราจะแข็งแรงและมีชีวิตอยู่หรือไม่นั้น อันนี้จึงค่อยน่าหวังหน่อยค่ะ เป็นเรื่องที่เราไม่อาจทราบได้ เราอาจจะ ด กัลยาณมิตร ๑๑๐ ธันวาคม 10*0:0