การรักษาพรหมจรรย์และการใช้ชีวิต : หน้า 121/134

ผลัดเปลี่ยนกันชมเชยในเรื่องผิดๆ ซ้ำๆ ว่างๆ มา ค้นคว้าหาความจริงที่วัดลักตั้งเถอะน่า ข้อมูลที่แท้จริง จะได้ประจักษ์แก่สายดาเสียที แต่ที่แน่ๆ ผลประโยชน์ เข้ากระเป๋าสื่อไปไม่รู้เท่าไหร่ เรียกเรตติ้งพุ่งกระฉูดไป ตามๆ กัน หากมีความมั่นคงในธรรมที่ปฏิบัตแล้วเกิด ความสุขความสว่างในใจ ก็ขออย่าได้สนับสนุนหรือใส่ใจ ๒ ปี พร้อมทั้งห้ามไม่ให้พวกหนุ่มๆ ดื่มเหล้า ดื่มเบียร์ ต้องเข้าวัดฟังเทศน์ นั่งสมาธิกับยายทุกวัน ถ้าอยากจะ แต่งงานกับหลานสาวของตน ว่าที่หลานเขยต้องทำตาม เพื่อเป็นบทพิสูจน์ความรักและการแสดงตนเป็นคนดีมี ศีลธรรม แหม! (ถูกใจ) คุณยายอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ท่านเคย ด้วยการไปซื้ออ่านหรือเปิดสื่อทั้งทีวีหรือวิทยุที่น่ามาชั่ง สรรเสริญคุณของพรหมจรรย์ว่า ชีวิตพรหมจรรย์ เรื่องร้อนใจเลย นอกจากจะทำให้ใจอุ่นแล้วยังเพิ่ม เรตดั้งยอดขายให้กับสื่อมวลชนที่ไม่รับผิดชอบเหล่านี้อีก ด้วย หันไปหารายการหรือหนังสือเบาสมองอ่านยังได้ ประโยชน์กว่าเยอะเลย ว่าจะพูดเรื่องบันเทิงและ อนุโมทนากับผู้มาร่วมงานกฐินยายหน่อยเดียว แหม! ดั้งตารอคอยความ เตลิดนอกเรื่องจนได้ เอาล่ะครับ จิบน้ำชากับช่อง ๓ คราวที่แล้ว ผู้จัด นักแสดงคับดั้งเหลือเกินเดือนนี้เลยเก็บข่าวมาฝากว่า เดือนธันวาคมนี้แฟนๆ ช่อง ๓ ตั้งตารอ บันเทิงที่บรรดาผู้จัดและนักแสดงฝากฝีไม้ลายมือไว้ อย่างน่าจับตามองหลายๆ เรื่องทีเดียวครับ แต่ที่ตาดั้ม สนใจเป็นพิเศษก็ตรงที่จับเอาคุณ (อัจฉราพรรณ) มา เป็นคุณยายมหาภัย จอมบงการ ปกป้องพรหมจรรย์ให้ หลานๆ ทั้งสี่คนในเรื่อง “สี่ไม้คาน” จะว่าไป ถ้าดูละคร แล้ว ยายลำดวนนี้มีความคิดและกลยุทธ์เข้าท่าเข้าทาง ทีเดียวครับ สำหรับการทดสอบบรรดาผู้สมัครเป็นหลาน เขย สาเหตุใหญ่ๆ ที่ทําไมยายสําดวนต้องผินชะตาหาคู่ ของหลานๆ ก็คงมาจากลูกสาวสุดรักโดนสามีทิ้งไปมี ภรรยาใหม่ จนทำให้ลูกยายลำดวนตรอมใจตายไป ทิ้ง หลานสาววัยใกล้เคียงกันไว้ให้เลี้ยงดูถึง ๔ คน มัน เป็นความฝังใจลึกๆ ทำให้ยายประกาศทั่วหมู่บ้าน ห้าม หลานๆ ออกเรือนเด็ดขาด ซ้ำร้ายหลานสาวอีกคนที่ เกิดจากบุตรชายพลาดท่าหนีตามตาประกอบไป พอ อยู่กินกันพักแรกดูเหมือนจะดี แต่พอไม่นานลายมันชัก เริ่มออก งานไม่ทำ เอาแต่เมา แถมซ้อมเมียจนน่วม เลยท่าให้ยายลำดวนชัดเจนต่อการให้หลานๆ ถือ พรหมจรรย์และหาทางป้องกันจนเป็นเรื่องวุ่นๆ ให้ ครื้นเครงและได้แง่คิดกันไป ตัวอย่างกฎเหล็กที่ยาย ลำดวนยื่นให้กับบรรดาหลานๆ หลังจากเสียท่า และต้าน กระแสโลกไว้ไม่ไหว ยายลำดวนจึงสั่งให้หมั้นกันไว้ก่อน เหมือนนกน้อยในอากาศ มันมีแต่ปีกมีแต่หาง จะไปไหน มาไหนก็สะดวกสบายและเป็นอิสระ ถ้าเราประพฤติ พรหมจรรย์ เราจะทำอะไรก็เป็นอิสระ มีเงินร้อยบาทก็ ใช้ได้ทั้งร้อย ถ้าหากมีครอบครัวแต่ยังไม่มีลูก เงินร้อย บาทก็ใช้ได้ห้าสิบบาท ถ้ามีลูกหนึ่งคน เหลือยี่สิบห้าบาท ถ้ามีสองคนเหลือลิบสองบาท ถ้าสามคนหนี้ท่วมหัวเลย เชียวนะครับ เราเกิดมาคนเดียว ตายก็ตายคนเดียว จะมัวไป ห่วงไปหวงใครทำไม ลำพังตัวเรายังไม่รู้จะเอารอดหรือ เปล่า ยังไม่มีที่ยึดที่เกาะแน่นอน อาจจะเสียท่าพญามาร เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ เกิดมาแล้วพบพระพุทธศาสนา พบวิชชา ที่สําคัญและมีประโยชน์ที่สุดแล้วยังไม่รีบขวนขวายเมื่อ ยังหนุ่มยังสาวอยู่ แล้วจะเจอไปไข คว้าเมื่อไหร่ ถ้าจะรอ เมื่อแก่แล้ว คงจะทํา รพา โกหรอก เรายังไม่รู้ แน่ว่าจะตายเมื่อไหร่ เกิดปุบปับตายไป แน่ใจได้อย่างไร ว่าจะไม่ตกนรก ? บุญต้องรักษาให้ดี ถ้ารักษาไม่ดี ไม่นึกถึงไม่เอาใจใส่ บุญก็น้อยบุญก็ไม่หลั่งไหลมา ถ้าเรานึกไว้ บุญก็ล่งผล ต่อเนื่องไปเรื่อยๆ อนาคตเราจะหวังอะไรอีก หวังความ งามในรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัสอย่างนั้นหรือ ? จงคิด ให้ดีก่อน ก่อนที่จะทำอะไรลงไปผิดแล้วจะแก้ไขมันไม่ทัน นอกจากจะทําใหม่..... (ถ้ามีโอกาส) ฝากไว้เป็นแง่คิดแล้วกันครับ จะด้วยประสบการณ์ อันร้ายของยายลำดวน สู่จุดหมายหนทางหลุดพ้นที่คุณ ยายอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ท่านถากถางไว้ให้ จะ เลือกรับสุขในเบื้องต้นหรือสุขในเบื้องปลายทั้งภพนี้และ ภพหน้า ขึ้นอยู่กับว่า ...คุณพร้อมหรือยัง “กับสิ่งที่คุณ เสือก....จริงมั้ยครับท่าน...” กัลยาณมิตร ๑๑๓ ธันวาคม (049®