การผลิตพระของขวัญ : หน้า 27/134

ได้ส่วนจนเหมาะสมแก่การใช้ งานก็น่าไปพิมพ์เป็นองค์พระขึ้น มา ในขั้นนี้หลวงพ่อท่านก็ไม่ได้ มีขั้นตอนการผลิตอะไรที่วิเศษ แตกต่างไป อุปกรณ์ที่ใช้ทั้งหมด ก็เป็นอุปกรณ์ธรรมดาๆ เมื่อ เสร็จเป็นองค์พระขึ้นมาแล้วก็ยัง เรียกว่าเป็นวัตถุดิบๆ อยู่ ต่อจากนั้นพระเดชพระคุณ หลวงพ่อท่านก็ไม่ได้ไปทำพิธี ปลุกเสก ลงเลข ลงยันต์ลง คาถาอาคมอะไรเลย แตทาน ท่าอย่างที่พูดไว้ในประโยคนี้ คือ ไปอาราธนาพระพุทธเจ้าใน วัตถุธรรมดาๆ ที่เราเคยเห็นกัน ทั่วไป แต่ที่ศักดิ์สิทธิ์วิเศษขึ้นมา ได้นั้นมันมีเหตุผล มีกลไก สำคัญอยู่ ขอให้อดใจรอไว้สัก ครู่หนึ่งก่อน ในเบื้องต้นนั้น แต่เดิม พระเดชพระคุณหลวงพ่อวัด ปากน้ำ เมื่อเวลาที่ท่านผลิต พระของขวัญ เพื่อมาแจก ลูกศิษย์ที่เขามาทําบุญสมทบ สร้างโรงเรียนปริยัติธรรม พระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านก็ พระองค์ทรงเบิกพระเนตร ดูสรรพสัตว์ทั่วทั้งโลกมาอย่างนี้ ตั้งแต่ยังเป็นพระโพธิสัตว์จนกระทั่ง พระองค์ตรัสรู้เป็นพระสัมมา นิพพาน มีธรรมกายมากด้วยกัน ได้ไปอาราธนาพระพุทธเจ้ามา นับพระนิพพานไม่ถ้วน นับ อสงไขยไม่ถ้วน มาผลิต ของขวัญนี้ให้ปรากฏขึ้นให้แก่ สัมพุทธเจ้า ผู้ทรงพระคุณ มนุษย์ คำพูดของท่านบอกชัด อันประเสริฐต่อชาวโลก เลยว่าท่านไม่ได้ทำเอง แต่ท่าน จึงไม่จำเป็นต้องให้มนุษย์คนไหน ได้อาราธนาพระพุทธเจ้าที่เข้า นิพพานมาทำความศักดิ์สิทธิ์ให้ มาช่วยทําาพิธีเบิกพระเนตร กับพระของขวัญที่ท่านพิมพ์จาก ให้กับพระองค์ วัตถุดิบที่ผสมกันขึ้นมา ตรงนี้ เป็นข้อความลึกซึ้ง ถ้าอธิบาย แค่นี้พวกเราอาจจะไม่เข้าใจ เพราะถ้าใครยังไม่ได้ลงมือฟิก สมาธิอย่างจริงจังจนกระทั่งเข้าถึงธรรมกายภายในตัว น่า ดอกมะลิ ทีเขามาถา ที่เขามาถวาย ท่านบ้าง ที่เบาน่า มาบูชา พระประธานในโบสถ์วัดปากน้ำ บ้าง ซึ่งก็ไม่ใช่ดอกมะลิวิเศษ เป็นดอกมะลิธรรมดาๆ ที่มีกลีบสีขาวๆ มีกลิ่นหอมๆ เคยเห็น เคยสูดกลิ่นกันทั่วไป เมื่อดอกมะลิโรยลง ก็น่า ไปตากแดด ผึ่งแดดจนกระทั่งแห้ง พอแห้งแล้วลูกศิษย์ ในยุคนั้นก็ช่วยกันบด บดจนกระทั่งเป็นผง แล้วนำมา ผสมกับปูนขาว และผสมกับส่วนผสมอย่างอื่นอีก เช่น พวกดอกไม้ เกสรดอกไม้ต่างๆ เมื่อผสมกันได้สัด เองแล้วต้องบอกว่ายากจะเข้าใจ กัลยาณมิตร ๒๓ ธันวาคม ๒๕๕๒ (อ่านต่อฉบับหน้า)