การตื่นจากกิเลสและการช่วยสัตวโลก : หน้า 25/134

โมหะอีก เพราะพระพุทธเจ้าท่านปลุกตัวเองให้ตื่นจาก กิเลสพ้นจากการหลับไหลในกิเลสตั้งแต่ในวันตรัสรู้ ตั้งแต่ในวินาทีแรกของการบรรลุอรหัตผลเป็นพระ อรหันดลัมมาสัมพุทธเจ้าในคืนวันวิสาขะ ส่วนมนุษย์ ทั้งโลกยังไม่ตื่น แต่กลับมาทำพิธีปลุกพระพุทธเจ้า หรือ ที่เรียกว่า “ปลุกพระ” มันก็จะเก่งเกินพระองค์ไป ตรงนี้ควรจะได้คิดว่า พระพุทธเจ้านั้น พระองค์ ทรงตื่นจากกิเลสแล้วตลอดเวลา ไม่ต้องให้ใครมาปลุก เรายังไม่ตื่นจากกิเลส ควรจะ เร่งปลุกตัวเองให้ตนเป็นพระขึ้น มา อย่างน้อยก็มีศีล ๕ ศีล ๘ เร่งท่าความบริสุทธิ์ศีลในตัวเอง ให้เพิ่มขึ้นมา วันใดปลุกตัวเอง ตื่นจากกิเลสอย่างถาวรได้เมื่อไร จะได้เป็นพระอรหันต์ตามรอย พระพุทธเจ้าไป พิธีเบิกพระเนตรก็เช่น กัน มนุษย์ไม่จำเป็นต้องไป เบิกพระเนตรให้พระองค์ เพราะ ทรงลืมดา สัตวโลกด้วยความ สงสารมาตั้งแต่สมัยยังเป็นพระ โพธิสัตว์อยู่ ทรงสงสารมนุษย์ สงสารสัตวโลก ทรงเบิกพระเนตร ทั่วทั้งโลกแล้วว่า สัตวโลกล้วน จมอยู่ในทะเลทุกข์ของการเวียน พระพุทธเจ้านั้น พระองค์ทรงตื่นจากกิเลสแล้ว ตลอดเวลา ไม่ต้องให้ใครมาปลุก เราสิยังไม่ตื่นจากกิเลส ควรจะเร่งปลุกตัวเองให้ตื่น เป็นพระขึ้นมา อย่างน้อย ก็มีศีล ๕ ศีล^ เร่งทำความ บริสุทธิ์ศีลในคัวเอง ให้เพิ่มขึ้นมา ว่ายตายเกิด เราจะต้องหาทางช่วยสัตวโลกให้ได้ วันใด เราหาทางช่วยตัวเองให้พ้นออกจากทะเลทุกข์ได้ เราจะ มาช่วยสัตวโลกให้พ้นจากทะเลทุกข์ตาม แล้วพระองค์ก็ ทรงตั้งใจเร่งสร้างบารมีเรื่อยมาจนกระทั้งพระองค์ได้ตื่น จากกิเลสมาตรัสรู้ธรรมเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เสีย เวลาหาทางออกจากทะเลทุกข์ไปตั ไปตั้ง ๒๐ อสงไขย แสน มหากัป ทรงเบิกพระเนตร ทรงกวาดตาดูสรรพสัตว์ทั่วทั้งโลก เมื่อพบว่ามนุษย์คนไหนที่มี กิเลสน้อย เบาบาง มีอุปนิสัย เพียงพอที่จะบรรลุธรรมได้ พระองค์ก็จะรีบเสด็จไปหิ้วเอา ตัวขึ้นมาจากทะเลทุกข์ ไปปลุก ให้เขาตื่นจากความหลับไหลใน กองกิเลส แล้วทรงเทศน์โปรด ให้ฟังทีเดียว เพราะเหตุที่กิเลส ในใจของเขาน้อย พอได้ฟัง เทศน์จากพระโอษฐ์ของพระองค์ เท่านั้นก็สามารถทำความเข้าใจ จนกระทั่ง ลงกระแสใจ ดามคำเทศน์ กระทั่งสามารถเข้าถึง ธรรมกายในตัวแล้วปราบกิเลส ได้หมดสิ้นที่เบื้องหน้าพระพักตร์ บรรลุธรรมเป้นพระอรหันต์ออก จากทะเลทุกข์ ตื่นแล้วจากกิเลส ตลอดเวลาได้ตามพระองค์ไป หรือแม้บางคนฟังเทศน์ จากพระองค์แล้วจะยังไม่สามารถบรรลุเป็นพระอรหันต์ ในตอนนั้น แต่ก็สามารถปล่อยใจตามจนบรรลุเป็นพระ โสดาบัน พระสกิทาคามี พระอนาคามี ต่อเบื้องหน้าพระ พักตร์ของพระองค์ก็มี ซึ่งท่านเหล่านี้ในที่สุดวันหนึ่งก็จะ หมดกิเลสเป็นพระอรหันต์ตามพระองค์ไปเช่นกัน เมื่อทรงเบิกพระเนตรลูสัตวโลกต่อไป ก็ทรงพบ ครั้นเมื่อตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้ว ก็ ว่ามีสัตวโลกบางกลุ่มที่ทรงเห็นแล้วว่า แม้กลุ่มนี้จะฟัก ตัวเองอย่างเคร่งครัดพากเพียรพยายามอย่างไรก็ตาม ก็ กัลยาณมิตร ๒๑ ธันวาคม ๒๕๕๑