ชัยชนะและความพ่ายแพ้ในชีวิต : หน้า 97/134

ของดีจากพระไตรปิฎก โดย แจ่มธรรม ประวัติศาสตร์ ชิตัง เม Be ยชนะกับความพ่ายแพ้เป็นของคู่กัน ไม่มีใคร จะชนะเสมอไป ไม่มีใครจะพ่ายแพ้เสมอไป ชัยชนะจะให้รอยยิ้มแก่ผู้เป็นเจ้าของ ส่วนความพ่ายแพ้ จะให้ความเศร้าโศกเสียใจ ความพ่ายแพ้ไม่มีใครในโลก ปรารถนา แต่ก็ไม่เคยมีใครแม้สักคนเดียวที่หลีกเลี่ยงได้ เว้นแต่บุคคลนั้นจะรู้ถึงศัตรูที่แท้จริง จึงจะได้ชัยชนะ ที่แท้จริง ในสนามกีฬาเรามองเห็นการได้ชัยชนะของ แต่ละคู่ที่แข่งขัน ส่วนในสนามชีวิตเรามองเห็นอะไรคือ ชัยชนะของชีวิต องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรง ตรัสถึงเรื่องนี้ไว้ในพระชาติที่พระองค์เป็นพระโพธิสัตว์ว่า น ต์ ชิด สาธุ ชิต ตี๋ โข ชีวํ สาธุ ชิต ชนะทด ย์ ชิต อวชิยยติ ย์ ชิด นาวซิยุยดิ ความชนะใดกลับแพ้ได้ ความชนะนั้นมิใช่ความ น (ส่วน) ความชนะใดไม่กลับแพ้ความชนะนั้นเ เป็นความชนะที่ดี ชนะอย่างไรเป็นการชนะที่ดี ชนะอย่างไร เป็นการชนะที่ไม่ดี พระองค์ก็ตรัสยกตัวอย่างไว้ ในอดีตกาล มีบัณฑิตอยู่ท่านหนึ่งมีชื่อว่า “กุททาลบัณฑิต” แปลว่า บัณฑิดจอบเหี้ยน” อาศัย ท่ามาหากินอยู่ในเมืองพาราณสี ต่อมาได้บวชถือศีลพรต บำเพ็ญตนเป็นนักบวชนอกศาสนา ถ้าตามสมัยปัจจุบันก็ หมายถึงพวกฤๅษี ชีปะขาวนั่นเอง กุททาลบัณฑิตบวชได้ 4 เดือน พอถึงหน้าฝนเห็นหน้าดินไร่นาชุ่มชื้น ก็นึก เสียดายจอบเหี้ยน ข้าวฟาง และลูกเดือยของตัวเองว่า “ใน เรือนของเรายังมีข้าวฟ่างและลูกเดือยประมาณครึ่งทะนาน พร้อมทั้งจอบเหี้ยนของเราก็ยังอยู่ เราสึกออกไปทำไร่ที่ กว่า” ครั้นคิดดังนี้แล้ว ก็ลึกออกมาถางป่ากางไร่ ปลูกข้าว ฟางและลูกเดือย พอออกดอกออกผล กุททาลบัณฑิต กัลยาณมิตร ๗๓ ธันวาคม ๒๕๕๑