จากใจลูก : หน้า 112/134

จากใจลูก โดย น้องนุ่น จากดวงใจลูก ที่รักแม่มากที่สุดในโลก กราบสวัสดีคุณแม่ที่เคารพ ช่วงนี้เริ่มเข้าสู่ฤดูหนาวแล้วนะคะ ลูกอยู่ที่ หมู่บ้านปฏิบัติธรรมเช่นเดิมค่ะ รู้สึกมีความสุขสบายดี สุขภาพโดยรวมแล้วก็แข็งแรงค่ะ ไม่ต้องเป็นห่วง ที่นี่ เงียบสงบดี ช่วงนี้ลูกก็ตรึกธรรมะได้มากขึ้น และ พยายามดึงใจให้กลับมาอยู่กับตัวเองให้มากขึ้น ไม่ให้ไป สนใจเรื่องคน สัตว์ สิ่งของต่างๆ เพราะรู้สึกว่าสิ่งเหล่านี้ ทำให้ใจต้องทำงานไม่ได้พักและไม่นิ่งค่ะ เมื่อช่วงใด ก็ตามที่ลูกได้นำใจให้อยู่กับตัว ไม่ออกนอกตัวเอง จะ รู้สึกสงบและสบายดี จะตรีกได้มากขึ้น อยู่คนเดียวก็ไม่เหงา ไม่เบื่อ และก็ไม่ได้อยากจะไปทำสิ่งใดให้สนุกสนาน คือ ถ้าเผลอองค์พระหาย ลูกจะนึกขึ้นมาใหม่ไปเรื่อยๆ ไม่ ได้ซีเรียสอะไรค่ะ เพราะถ้าตั้งใจมากลูกก็จะเบื่อ (ลูก เป็นคนเบื่อง่าย) แต่ที่สำคัญก็คงเป็นเวลาพูดคุย ถ้าคุย มากรู้สึกหลุดหมดเลยค่ะ ก็เลยตั้งใจว่าจะคุยน้อยๆ หน่อย คือถ้าใจนิ่งๆ สงบๆ อยู่ก็ไม่ได้รู้สึกว่าอยากจะพูดหรอกค่ะ แต่ถ้ามีคนมาคุยด้วยก็อยากจะพูดขึ้นมา ก็จะพูดบ้าง แต่จะระวังไม่ให้เลยเถิดมากเกินไปและจะไม่ให้พูดถึงคน อื่นในเชิงไม่สร้างสรรค์ เพราะเราจะไม่ได้อะไรที่ดีจา การพูดนั้นเลยค่ะ ลูกคิดว่าการฝึกตัวเราให้สํารวมกาย วาจา ใจนั้นเป็นสิ่งที่ดีมากสำหรับลูก เพราะลูกคิดว่าลูก เป็นนักเรียนอภิญญาแล้ว แม้จะไม่ใช่นักบวชแต่ก็ใกล้เคียง ให้นั่งเฉยๆ ก็นั่งได้ ลูกก็มององค์พระไปเรื่อยๆ บางครั้ง และก็อยู่ในกลุ่มที่ต้องนั่งสมาธิ ดังนั้นการทำ กาย วาจา กัลยาณมิตร ๑๐๘ ธันวาคม 104.18