การคิดและการอบรมจิตใจ : หน้า 84/134

อุบายรู้จักคิดสั่งสอนตนเอง ต้องมีทั้งสติ และปัญญามา การคิดถึงเรื่องทางเพศ กํากับการทำงานของใจ สติคือการระลึกได้ เป็นเครื่องกั้นกระแสโลกที่ดี ที่สุด ต้องระลึกอยู่ตลอดเวลาว่า เราเกิดมาชาตินี้ ควร ทำความดีให้เป็นบุญกุศล บุญกุศลเมื่อมีเพิ่มพูนมากเข้า ย่อมกลั่นเป็นบารมี เพื่อการพ้นทุกข์เลิกเวียนว่ายตายเกิด พอสติทำงานควบคุมจิตใจได้แล้ว ก็ต้องเอาปัญญาทั้ง สามชนิด สุตตมยปัญญา จินตมยปัญญา และภาวนามย ปัญญามาอบรมจิตให้เต็มที่เช้าไว้ รู้จักใช้อุบายแยบคาย ในการคิด เอาสติกับปัญญามาอบรมจิตใจตนเองให้สม่ำเสมอ ในที่สุดใจจะเคยชิน จะคิดเรื่องดีๆ เป็นปกติวิสัย ไกล จากความคิดชั่วๆ ไปได้เอง การคิดชั่วบ่อยๆ นั้นมีโทษมาก นอกจากเกิด ความเคยชินแล้ว ยังทำใจให้เราร้อน รังเกียจตนเอง เดือดร้อนใจ เคารพตนเองไม่ลง กลายเป็นคนแพ้ตลอด กาล เราถูกอ่านาจของกิเลสปันชีวิตเรามานับภพ ชาติไม่ถ้วน ทุกครั้งที่เกิด ไม่ว่าจะเกิดเป็นอะไร ปั่นให้ เราท่าบาปอกุศล วิบากคือผลของบาปนั้นก็สร้างภพชาติ ใหม่ ต้องเกิดแล้วเกิดอีก เกิดทุกครั้งเป็นทุกข์ทุกครั้ง ทุกข์ประจำต้องแก่ เจ็บ ตาย ทุกข์จร ต้องพลัดพราก จากสิ่งที่รักที่ชอบใจบ้างต้องพบกับสิ่งที่ไม่ชอบใจบ้าง ฯลฯ เหล่านี้เป็นต้น ถูกความทุกข์โขกลับนับชาติไม่ไหวอย่าง นี้แล้ว ทำไมไม่รู้สึกเบื่อหน่าย ปรารถนาเลิกเกิดขึ้นมาบ้าง ลูกๆ หลานๆ ฟังป่าลักนิดนะคะ เรื่องความรักระหว่าง เพศเป็นต้นเหตุให้คิดครองเรือนการครองเรือนนั้นเป็น สิ่งกั้นหนทางเลิกเกิด อารมณ์ทางเพศที่เกิดขึ้นในจิตใจ ไม่ใช่อยู่ๆ มันเกิดขึ้นเอง มันเกิดเพราะเราไปปล่อยใจให้ คิดถึงมัน พระพุทธองค์ตรัสสอนไว้สั้นๆ ว่า “กาม เกิด เพราะความดำริ’, ดำริ แปลว่า คิดถึง ถ้าเราไม่คิดถึงชะอย่าง ความคิดเรื่องกามกำเริบก็ไม่มี เมื่อเราต้องการเป็นคนเก่ง เป็นผู้ชนะ ก็จงชนะใจตนเองให้ได้ก่อน คือห้ามใจจาก ถ้าห้ามสำเร็จ ชนะได้เด็ดขาด เท่ากับเดินทาง ไปสู่การเลิกเกิดได้กว่าครึ่ง ปิดกั้นบาปอกุศลที่จะเกิด ตามมาเพราะอารมณ์ทางเพศได้มากมาย เรื่องกิจกรรม ทางเพศ มันก็เป็นเพียงเครื่องล่อให้สัตว์โลกสืบเผ่าพันธุ แต่ที่พากันมัวเมาหลงใหล เป็นเพราะติดในรสสัมผัส เหมือนแมลงเม่าหลงใหลแสงสว่างบินตรงเข้าหาก็พาชีวิต มอดไหม้ มนุษย์เรามัวเมาเรื่องอย่างนี้ ก็ถอนตนจาก หนุ่มกามไม่พ้น จึงตายแล้วเกิดอีกไม่จบสิ้น ฟังป่าแล้ว ไม่ต้องเถียงว่า ถ้าไม่สืบพืชพันธุ์โว้ อีกหน่อยก็สูญพันธุ์หมด พันธุ์ของมนุษย์หรือสัตว์อะไร ก็ตาม ถ้ามันเป็นพันธุ์ชนิดที่เกิดมาแล้วต้องเจอความ ทุกข์อยู่ าไป ปล่อยให้มันสูญพันธุ์ไปเถอะ แล้ว ๑๐ แต่ความจริงมันก็เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ ตัว เรามีนิ้วมืออยู่ นิ้ว แต่ละนิ้วยังไม่เท่ากัน ผู้คนใน โลกเรามีเป็นพันๆ ล้านคน ก็ไม่มีใครเหมือนกันเบียบ แม้แต่คนเดียว กระทั้งลูกแฝดก็มีข้อแตกต่าง นี่ว่าด้วย ร่างกาย ส่วนด้านจิตใจก็ทำนองเดียวกัน มีบุญมีบารมี ติดมาไม่เท่ากันสักคนเดียว จะปฏิบัติตนพ้นทุกข์สำเร็จ พร้อมกัน จึงไม่มีทางเป็นไปได้ คุณไม่ต้องห่วงคนอื่น ห่วงตนเองดีกว่า ว่าจะเดินทางไหน การไม่ให้การกำเริบ นอกจากป้องกันที่ความ คิดถึงแล้ว ต้องสำรวมอวัยวะ ตา หู จมูก สิ้น กาย อย่าให้สัมผัสกับสิ่งที่จะก่อให้เกิดอารมณ์ของกาม หรือถ้า ป้องกันไม่ได้ เพราะเป็นเรื่องสุดวิสัย ต้องเห็นรูปสวยๆ ได้ยินเสียงเพราะๆ ฯลฯ ก็ต้องสำรวมใจให้มั่นคง รู้จัก คิดด้วยอุบายแยบคาย ไม่คิดหลงใหลไปตามสิ่งที่พบ เช่น บังเอิญเห็นภาพการแสดงละคร แสดงภาพยนตร์ หรือ การแสดงอื่นๆ รู้จักหัดคิดว่าน่าสงสารตัวแสดงต่างๆ เหล่านั้น กำลังทำเรื่องผิดศีล เป็นบาปอยู่แท้ๆ ก็ไม่มี ปัญญารู้ความจริง กลับหลงทำให้แนบเนียน มอมเมา หลอกลวงผู้คนยิ่งขึ้น แสดงเป็นผู้ดี ผู้ร้าย มีกิริยาวาจา ต่างๆ ล้วนแต่เป็นเรื่องเสแสร้งแกล้งทำ ในชีวิตจริงของ ตนมิได้เป็นเช่นนั้นสักหน่อย เมื่อเห็นแก่เงินทอง กัลยาณมิตร ๘๐ ธันวาคม ๒๕๖๑