การมีแผ่นดินของตัวเอง : หน้า 19/108

ต่างประเทศไปเรียนในประเทศเขา ก็ต้องเรียนประวัติศาสตร์ของสวิสด้วย อันนี้ก็แปลกที่ของเราไม่มี ประวัติศาสตร์ชาติไทย เหมือน อย่างว่าแผ่นดินนี้ได้มาอย่างง่ายๆ แผ่นดินของตัวเอง ในแผ่นดินไทย อย่างไรก็เป็นหลักประกันให้เรามี โอกาส ไปหากินต่างประเทศอย่าง สบาย ข้าพเจ้าอยากจะฝาก ข้อมูลเหล่านี้ สำหรับท่านทั้งหลาย ไม่ต้องคิดถึงพระเดชพระคุณของ ปู่ย่าตายายที่บุกบั่นฝ่าฟันมา แม้แต่ ชีวิตก็สละให้ เพื่อที่จะเป็น หลักประกันของคนไทย ความจริง การที่มีแผ่นดินของตัวเอง แต่ออก ไปหากินประเทศอื่น แต่มีแผ่นดิน ของตัวเองเป็นประกันค่อนข้างจะ ปลอดภัย ข้าพเจ้าทราบมาว่า บาง ประเทศอย่างแคนาดา ก็มีเหล่าหนุ่มๆ สาวๆ ที่เขารำคาญ และเบื่อมากที่ คนต่างชาติผิวเหลือง ผิวต่างๆ เข้าไปยึดพื้นที่ของเขาทำมาหากิน บางครั้งเขาก็ทำร้ายเอาถึงกับชีวิต ที่เรียกว่ามาเฟียต่างๆ เขาถือว่าเป็น ภัย การที่พวกผิวเหลือง ซึ่งไม่มี บ้านเมืองอยู่ และเข้าไปเกาะแน่น อยู่ตามประเทศต่างๆ ไปแย่งเขาทำ มาหากิน บางทีก็ทำให้เกิดอารมณ์ ร้ายขึ้นมา ทำร้ายแกล้งต่างๆ นานา ไม่ใช่คนดี เป็นพวกมาเฟีย ในฐานะที่ข้าพเจ้าจะ ตั้งตัวเป็นหัวหน้าเพราะ ๖๘ จะสะสมพวก เกษียณอายุทุกๆ หน้าที่ เลยว่า เรามาเป็นเรียก ว่าคณะที่คอยจ้องดูเพื่อ ว่าจะทำประโยชน์ให้ บ้านเมืองได้อย่างไรบ้าง จะได้เป็นผู้ช่วยของคน หนุ่มสาว เป็นกำลังของ แผ่นดิน ถึงแม้เราจะ 50 กว่า แต่เราก็ยังช่วยได้ ถึงอย่างนั้นก็ทำให้ชาว ฮ่องกงที่เคยอยู่ที่ฮ่องกง และหนีไป ที่แคนาดาต้องวิ่งกลับมาอยู่บ้านเมือง ของตัวอย่างเดิม เพราะไม่สามารถทนถูกรังแกได้ คน ไทยที่ไปหากินมากมายที่สหรัฐอเมริกาก็ไม่ได้โดน รังแกอย่างนั้น ข้าพเจ้าคิดพิจารณาเอาเอง คิดเอาเอง ไม่ทราบถูกอย่างไร อย่างน้อยเขาก็รู้ว่าพวกเรามี แผ่นดินไทยรองรับอยู่ทั้งแผ่นดินทั้งประเทศ อย่างไรก็ คงจะไม่ไปเป็นภาระหนักของเขา เพราะเรามีแผ่นดิน ของตัวเป็นประกัน อันนี้เลยมีความรู้สึกซาบซึ้งใน ที่ล้วนแต่เป็นคนที่มีความรู้ความ สามารถสูง และอุตส่าห์มาร่วม ชุมนุมกันเพื่อให้กำลังใจแก่ข้าพเจ้า เผื่อท่านจะได้ช่วยกันคิด ช่วยกัน เพื่อรอว่าข้าพเจ้าจะไปติดต่อเกี่ยว กับสะสมพวกเกษียณอายุต่าง ๆ เข้าใจชนชั้นที่โอ้โฮ... คอยปกป้อง บ้านเมืองอยู่อีกพวกหนึ่ง เป็น ปราการที่ใหญ่หลวง ๖๐ แต่ยังไม่ ได้หลงใหลอะไร สมองยังใช้ได้ ก็ น่าที่จะเป็นการเสียประโยชน์ เป็นการสิ้นเปลืองของประเทศชาติ มากกว่า ที่จะปล่อยให้เขาไปโดยที่ ไม่ได้เหลียวแล ไม่ได้ต้องการ เงินเดือนเงินดาวน์อะไร แต่ว่า อย่างน้อยให้เกียรติรู้ว่าเขาผ่านงาน สำคัญและยังแข็งแรงยังสามารถที่ จะเป็นที่ปรึกษา คอยปกป้อง บ้านเมืองได้ ในที่สุดขอขอบพระคุณ ท่านทั้งหลาย ที่มาร่วมชุมนุมในวัน นี้ ก็หวังว่าท่านทั้งหลายคงจะไป บอกพรรคพวกที่เกษียณต่างๆ ให้ช่วยกันคิด ได้ช่วย กันวางแผน นำด้วย ๖๘ จะเปิดตัวกันตอนนี้ และที่ ประชุม ในวังตึกเก่าๆ มีถมไป ตึกเก่าๆ ร้าง ก็ตั้งเป็น ที่ประชุมขึ้น นัดพบประชุมกันนะคะ ขอบคุณมากทุก ท่าน” กัลยาณมิตร กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๓ ๑๗