คำสอนของพ่อแม่คือทางสู่ความเจริญ : หน้า 27/108

คำสอนของพ่อแม่คือทางสู่ความเจริญ ความรักความปรารถนาดีต่อลูกนั้นไม่เคยเหือดแห้งไปจากใจพ่อแม่ทุกถ้อยคำพร่ำ สอนจึงไม่เพียงออกจากปาก แต่ออกจากใจที่หวังจะให้ลูกได้พบกับสิ่งที่ดี และสำหรับผู้ เป็นลูกนั้น ควรจะตระหนักถึงความรู้สึกของพ่อแม่ที่มีต่อตนเช่นกัน จากนวกนิบาตชาดก ในพระสุตตันตปิฎก ได้กล่าวไว้ว่า ลูกที่ไม่ทำตามคำสอนย่อมจะพบกับสิ่งที่เลวร้ายจนถึงกระทั่งพบกับความพินาศ ดังมีเรื่องเล่าไว้ว่า “บนยอดเขาคิชฌกูฏ มีนกแร้งตัวหนึ่งชื่อ สุปัต อาศัยอยู่พร้อมกับเลี้ยงดู มารดาบิดาผู้ชรา นกแร้งตัวนี้กำลังเริ่มมีวัยคะนอง สามารถที่จะไปหาอาหารจากที่ไกลๆ มาเลี้ยงดูมารดาบิดาของตนเสมอๆ ฝ่ายบิดาก็รู้ว่าลูกของตนกำลังเจริญวัย มีปีกแข็งแรง และมีกำลังมาก มักร่อนขึ้นไปสูงๆ เที่ยวไปไกลๆ ไม่เช่นนั้นก็คงไม่ไปหาอาหารชนิดแปลกๆ ในที่ไกลๆ มาได้ วันหนึ่งจึงกล่าวสอนลูกว่า “แน่ะพ่อ เมื่อใดเจ้าบินขึ้นไปบนฟ้าสูง หาก เห็นแผ่นดินมีทะเลล้อมรอบกลมประหนึ่งว่ากงจักร ลอยดิบๆ อยู่ดุจใบบัวลอยอยู่ในน้ำ เจ้าจงรีบกลับลงมาเสียจากที่นั้น อย่าบินต่อจากนั้นไปอีกเลย” แต่นกแร้งสุปัตกำลังคะนอง ในความมีร่างกายสมบูรณ์แข็งแรงของตน ถือว่าตนมีกำลังมาก มีปีกแข็ง จึงหาได้เชื่อฟัง คำสอนของบิดาไม่ วันหนึ่งได้บินขึ้นไปถึงอากาศเบื้องบนโดยเร็ว จนเหลียวกับมาดูภูเขา และป่าไม้ทั้งหลาย ก็เห็นแผ่นดินมีทะเลล้อมรอบ กลมดุจกงจักรเหมือนคำที่บิดาบอกไว้ แทนที่จะกลับลงมานกแร้ง ปัดก็บินล่วงขึ้นไปเบื้องบนอีก ปรากฏว่าไปพบกับลมเบื้องบน ที่มีกระแสแรงมาก ยอดลมแข็งกล้าได้พัดปะทะนกแร้งสุปัตอย่างแรงจนร่างกายแหลก ละเอียดในทันที” ครอบครัวที่ดีคือเบ้าหลอมคนดีของสังคม จากผู้เป็นพ่อแม่ก็เริ่มหมุนเวียนเข้าไปสู่ความเป็นปู่ย่าตายาย ความเป็นลูกก็เริ่ม กลายเป็นผู้มีเหย้ามีเรือนที่ก้าวสู่ความเป็นพ่อแม่ของลูก ชีวิตแต่ละชีวิตจึงล้วนอยู่ในเบ้า หลอมของครอบครัวที่จะทำให้แต่ละคนเปลี่ยนแปลงสภาพตามเพศภาวะและตามสถานะ ของตนเอง ซึ่งทำให้เรารู้ว่าครอบครัวนั้นมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อชีวิตจิตใจของผู้คนที่ อาศัยอยู่รวมกันเป็นสังคม ปัญหาสังคมที่กำลังเกิดขึ้นนั้นมีมากมายหลายรูปแบบ ไม่ว่า เรื่องยาเสพย์ติดที่มีสาเหตุมาจากการขาดความสุขในจิตใจ จนต้องแสวงหาไขว่คว้าจาก วัตถุเสพย์ติดทั้งหลาย เช่น ยาบ้า ยาอี หรือการเที่ยวกลางคืน ออกไปพบกับสังคมของ นักเที่ยวตามสถานที่เป็นแหล่งบันเทิงเริงรมย์ จับกลุ่มมั่วสุมทำในสิ่งที่ มารดาบิดาไม่เคยสอน แม้แต่การพนันเสี่ยงทายที่ผลาญเงินในกระเป๋าให้ หมดไปอย่างน่าใจหาย เพราะทุกวันนี้ ใครจะคิดว่า การแข่งขันกีฬา เช่น ฟุตบอล ซึ่งเป็นเพียงการออกกำลังกายและแข่งขันเพื่อการแสดงออกถึง ความเป็นนักกีฬา รู้แพ้รู้ชนะ แต่กลับกลายเป็นธุรกิจที่แฝงการพนันที่ สามารถทำให้ใครรวยทันตาเห็นและฟุบทันตาเห็นได้ในเวลาเดียวกัน อบายมุขจึงแฝงแปลงกายเข้าทำลายมนุษย์ได้หลายรูปแบบ และเชื่อว่าใน อนาคต อบายมุขเหล่านี้ก็ยิ่งจะมีวิธีการแยบยลที่จะทำให้ผู้คนหลงติดกับมัน เพราะสองมือน้อยๆ ของลูกที่กราบลงที่ เท้า ย่อมหมายถึงการ ย้ำเตือนคุณธรรมใน ตัวของพ่อแม่อีกด้วย เช่น พ่อแม่จะได้คิด ทบทวนถึงศีล ๕ ใน ตัวของตัวเองว่ามีครบ ถ้วนบริบูรณ์แค่ไหน กัลยาณมิตร กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๓ ๒๕