โป้ง ประวัติศาสตร์ของเรา : หน้า 39/108

หนึ่งในพุทธกาลนี้ โป้ง ประวัติศาสตร์ของเรา ไม่ใช่เมล็ดทรายธรรมดาทั่วไป แต่ เป็นวัสดุที่ช่างผู้มีความรู้ประดิษฐ์สร้างขึ้น เพื่อให้อยู่อย่างคงทนถาวรสวยงามมี ประโยชน์ใช้สอยเต็มที่ ทั้งเพื่อมา เพื่อการนั่งปฏิบัติธรรมเจริญภาวนา ท่าการสักการะบูชาพระรัตนตรัย ทั้ง นับเวลาด้วยหลายร้อยหลายพันปี โป้งประวัติศาสตร์ล้วนแต่พิมพ์ลาย กว่าจะผุพังทำลายลง แต่ละแผ่นของ นิ้วมือและจารึกชื่อของผู้บริจาคเอาไว้ พระธรรมราชานุวัตร กล่าวคำสัมโมทนียกถา ในพิธีมุทิตาเปรียญธรรม ๙ ประโยค จริงไหมคะ? เป็นทั้งบุญกุศล และเกียรติประวัติ ของวงศ์ตระกูลผู้เป็นเจ้าของ ใน อนาคต เมื่อพระมหาเจดีย์สร้างเสร็จ แล้ว อนุชนรุ่นลูก รุ่นหลานของเราไม่มีโอกาสร่วม ในการก่อสร้าง แต่เมื่อได้เห็นชื่อปู่ย่าตาทวด เห็น ชื่อสกุล ย่อมเกิดความภาคภูมิใจว่าบรรพบุรุษของ ตนได้มีส่วนร่วมในการก่อสร้าง ความรู้สึกหวงแหน รู้สึกเป็นเจ้าของย่อมเกิดขึ้นเต็มใจช่วยกันดูแลรักษา ทะนุบำรุงให้อยู่ในสภาพดียิ่งๆ ขึ้น นอกจากนั้นยังน้อมนำใจให้สนใจศึกษาและ ปฏิบัติตามคำสอนในพระพุทธศาสนา เป็นการ สืบทอดรักษาพระพุทธศาสนาให้ยั่งยืนโดยปริยาย เงินสร้างโป้งประวัติศาสตร์ ตารางเมตรละไม่กี่พันบาท เงิน จำนวนนี้เราเข้าไปใช้สอยซื้อเครื่อง อุปโภคบริโภคที่ศูนย์การค้า วัน เดียวก็จ่ายหมด นำสิ่งของไปกินไปใช้ ไม่ช้าก็หมดไป จำอะไรไม่ได้ แต่เงินจำนวนนี้ ถ้าสร้าง “โป้ง ประวัติศาสตร์” ไว้ จะยั่งยืนไปชั่ว กาลนาน แม้ผู้สร้างจะสิ้นชีวิตไปแล้ว สิ่งที่สร้างไว้คงเป็นเนื้อนาบุญให้ไป ตลอด ไม่มีกำหนด จนกว่าสิ่ง ก่อสร้างจะพังทลายสูญหายไป ซึ่ง เป็นเวลานับด้วยร้อยด้วยพันปี ป้าคุยมาถึงตอนนี้ คุณคง นึกออกแล้วว่า ควรทำอย่างไรดี หาเงินมาได้ก็ต้องใช้ให้เป็น จึงจะนับเป็นคนมีปัญญา สะ - หวัด - ดี ads Toys พระราชภาวนาวิสุทธิ์ เจ้าอาวาสวัดพระธรรมกาย ก้มกราบพระธรรมราชานุวัตร ขณะเดินทางกลับ กัลยาณมิตร กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๓ | ๓๗