ความงามและวัฒนธรรม : หน้า 68/108

คงดึงดูดผู้คนไปดูความอัศจรรย์พันลึกที่แม้ปัจจุบันก็ยังหา ข้อสรุปมิได้ ปราสาทนครวัดนครธมสิ่งก่อสร้างฝีมือมนุษย์ ที่สำแดงถึงการบ่มตัวจนได้ที่ของพุทธปรัชญากับวัฒนธรรม ท้องถิ่น รวมทั้งอุทยานประวัติศาสตร์ที่สำคัญและงดงาม ของไทย ณ ศรีสัชนาลัยและสุโขทัย ที่แม้เวลาจะดื่มเดิน ล่วงผ่านมาประมาณถึงหนึ่งพันปี แต่กระแสของความงาม ไออุ่นแห่งคุณความดียังคงส่งความหอมกรุ่นห่อหุ้มปกคลุม ประวัติดินแดนอันเป็นบ้านเกิดเมืองนอนแห่งตน อย่าง พร้อมที่จะรักษาความงดงามนั้นไว้ให้ยิ่งยืนนาน ก็แล้วการจะรักษา จะเข้าถึงและเข้าใจความงาม อันสุนทรียวิจิตรเช่นปรากฏอยู่ในโบราณสถาน ปูชนียสถาน ได้นั้นย่อมหมายความว่าผู้คนในปัจจุบันจะต้องหันไปศึกษา ว่าความงามทางจิตใจของคนโบราณนั้นเป็นกันปานไหน จึง ได้รังสรรค์สลักเสลาสร้างความวิจิตรได้เช่นนี้ และเพื่อจะ วันนั้นในอนาคต รอยนิ้วโป้งของเราจะกลายเป็นสัญลักษณ์แห่งความรุ่งโรจน์ทางใจ เป็น สัญลักษณ์แสดงความยิ่งใหญ่ของความปรารถนาดีต่อมวลมนุษยชาติด้วยความปรารถนา ที่จะอุ้มชูมนุษย์ทั้งหลายให้พ้นจากภัยอันยิ่งใหญ่คือภัยของการต้องเวียนมาเกิดแล้วกลับตาย ดินแดนแห่งนั้นอยู่ไม่รู้เสื่อมคลายกระทบใจผู้เข้าไปเยือน ยั่งยืนความดีเพื่อเป็นศรีสมความภาคภูมิใจที่ชนยุคเก่าได้ อย่างสุดที่จะปฏิเสธได้ วางไว้ให้ ชนรุ่นใหม่ย่อมต้องประพฤติตน ประพฤติใจให้ ซากประวัติศาสตร์ ซากปรักหักพัง ปูชนียสถาน ละม้ายคล้ายชนยุคเดิมเพื่อต่อเติมความรุ่งเรืองของวัฒนธรรม งดงามดังกล่าวเหล่านี้ คือ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น จากแรงบันดาลใจที่มีต่อผู้คนในอดีต ที่ยัง ความอัศจรรย์ ความภาคภูมิให้กับผู้มาทีหลัง เป็นเครื่องยืนยันถึงพลังแห่งจิตใจที่ไหลหลาม มาก่อกลายเป็นวัฒนธรรมและศิลปกรรมที่ แสดงถึงความเจริญรุ่งเรืองของใจ แสดงถึง ความศิวิไลซ์ในอุปนิสัยของชนยุคเก่าเหล่านั้น ที่บันดาลความอยู่ดีกินดีมากระทั่งปัจจุบัน นี่แหละ ประวัติศาสตร์ที่กำลังทำ หน้าที่วาดปัจจุบัน เป็นขวัญให้คนสมัยใหม่หัน มาพิจารณาประวัติชีวิต ประวัติความคิดและ ๖๖ กัลยาณมิตร กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๓