คาถาธรรมบทภาค๑-๘ : หน้า 18/80

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ จตุปฺปที่ สงฺขมุข ภริย์ เต อานยิสสามิ, (๑๘) นารี สพฺพงฺคโสภินี เอวํ ชานาห์ คทรภาติ เราจักนำนางลาสาว มีเท้า ๔ มีหน้าดุจสังข์มีสรรพางค์กายงาม มาเป็นภรรยาเจ้า, แน่ะลาเจ้าจงรู้อย่างนี้ จตุปฺปที่ สงฺขมุข นารี สพฺพงฺคโสภินี ภริย์ เม อานยิสฺสสิ เอวํ ชานาหิ กปปก กปฺปก ภิยุโย คมิสฺสามิ โยชนานิ จตุททสาติ. ท่านจักนํานางลาสาว มีเท้า ๔ มีหน้าดุจสังข์ มีสรรพางค์กายงาม มาเป็นภรรยาข้าพเจ้า, ข้าแต่กัปปกะ ท่านจงรู้อย่างนี้ ข้าพเจ้าจักไป ให้เร็วขึ้นถึง ๑๔ โยชน์นะ กัปปกะ เรื่องนายจุนทสูกริก [๑๐] สมมุตา โยชนสติ ผริตวา ติฏฐิติ สพฺพทาติ ความเร่าร้อนในอเวจี แผ่ไปตลอด ๑๐๐ โยชน์โดยรอบ ตั้งอยู่ 900 ทุกเมื่อ อิธ โสจติ เปจฺจ โสจติ ปาปการี อุกภัยตฺถ ทิสวา กมุมกิลิฏฐมตฺตโน โสจติ โส โสจติ โส วิหญฺญติ ผู้ทำบาปเป็นปกติ ย่อมเศร้าโศกในโลกนี้ ละไปแล้วย่อมเศร้าโศก ย่อมเศร้าโศกในโลกทั้งสอง เขาเห็นกรรมเศร้าหมองของตนแล้ว ย่อม เศร้าโศก,เขาย่อมเดือดร้อน.