0 ครั้ง

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๖๒) 5. บัณฑิตวรรควรรณนา ๑. เรื่องพระราธเถระ [50] อลีนจิตต์ นิสสาย โกสล์ เสนาสนตุฏฺฐ์ เอวํ นิสสยสมฺปนฺโน ภาวนํ กุสลํ ธมฺม์ ปาปุเณ อนุปุพเพน จมู ปฏฺฏฐา มหตี ชีวคฺคาห์ อคาหยิ; ภิกฺขุ อารทฺธวีริโย โยคกุเขมสฺส ปตฺติยา สพฺพสโยชนกุมยนฺติ เสนาหมู่ใหญ่อาศัยเจ้าอลีนจิตตกุมาร ร่าเริงทั่วกันแล้ว ได้ให้ช้าง จับพระเจ้าโกศลทั้งเป็น ผู้ไม่พอพระทัยด้วยราชสมบัติ, ภิกษุผู้ถึง พร้อมด้วยนิสัยอย่างนี้ เป็นผู้มีความเพียรอันปรารภแล้ว เจริญกุศล ธรรมอยู่, เพื่อบรรลุธรรมเป็นแดนเกษมจากโยคะ พึงบรรลุธรรมเป็น ที่สิ้นไปแห่งสังโยชน์ทั้งปวงโดยลำดับ.
- คาถาธรรมบทภาค๑-๘