คาถาธรรมบทภาค ๑-๘ : หน้า 44/80

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ กทาห์ นวปฺปาสาท วิหารทานํ ทสฺสามิ “กทานํ มญฺจ สญฺจ, เสนาสนภณฑ์ ทสฺสามิ, 'กทาห์ สลากภัตต์, โภชนทานํ ทสฺสามิ (๔๔) สุธามตฺติกเลปนํ สงฺกปฺโป มยุห ปูริโต. ภิสิพิมโพหนานิ จ สงฺกปฺโป มยุห ปูริโต. สุจิม์สูปเสจน์ สงฺกปฺโป มยุห ปูริโต. โขมกปฺปาสิกานิ จ ‘กทานํ กาสิกวตฺถ์ จีวรทานํ ทสฺสามิ สงฺกปฺโป มยุท ปูริโต. 'กทาห์ สปปินวนี เกสชฺชทานํ ทสฺสามิ มธุเตสญฺจ ผาณิต สงฺกปฺโป มยุห ปูริโตติ ความดำริของเราว่า “เมื่อไร เราจักถวายปราสาทใหม่ ฉาบด้วย ปูนขาวและดิน เป็นวิหารทาน” ดังนี้ บริบูรณ์แล้ว ความดำริของเราว่า “เมื่อไร เราจักถวายเตียงตั่งฟูกและหมอน เป็นเสนาสนภัณฑ์” ดังนี้ บริบูรณ์แล้ว ความดำริของเราว่า “เมื่อไร เราจักถวายสลากภัต ผสมด้วยเนื้อ อันสะอาด เป็นโภชนทาน” ดังนี้ บริบูรณ์แล้ว ความดำริของเราว่า “เมื่อไร เราจักถวายผ้ากาสิกพัสตร์ ผ้า เปลือกไม้ และผ้าฝ้าย เป็นจีวรทาน” ดังนี้ บริบูรณ์แล้ว ความดำริของเราว่า “เมื่อไร เราจักถวายเนยใส เนยข้น น้ำผึ้ง น้ำมัน และน้ำอ้อย เป็นเภสัชทาน” ดังนี้ บริบูรณ์แล้ว