คาถาธรรมบทภาค๑-๘ : หน้า 20/80

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๒๐) ความจำเริญ ย่อมมีแก่ผู้มีศีลทั้งหลาย ผู้ประพฤติปฏิสันถาร ท่านจงดูเนื้อชื่อลักขณะ อันหมู่ญาติแวดล้อมมาอยู่, อนึ่ง ท่านจงดู เนื้อชื่อกาละนี้ ที่เสื่อมจากญาติทั้งหลายเทียว อปี วีรก ปสฺเสสิ สกุลํ มญฺชุภาณก๋ มยุรคีวสงฺกาส ปตี มยุห์ สวิฎฐก์? อุทกถลจรสุส ปกฺขิโน นิจฺจํ อามกมจฺฉโภชิโน ตสฺสานุกร์ สวิฏฐิโก เสวาเลหิ ปลิคุณฺฐิโต มโตติ เออก็ วีรกะ ท่านย่อมเห็นนก ชื่อสวิฎฐกะซึ่งบานเพราะ มีสร้อย คอเหมือนนกยูง ซึ่งเป็นตัวของฉันไหม? นกสวฏฐกะ ทำเยี่ยงนกที่ เที่ยวไปได้ทั้งในน้ำและบนบก บริโภคปลาสดเป็นนิตย์นั้น ถูกสาหร่าย พันตายแล้ว อกขี ภินนา, ปโฏ นฏฺโฐ, สเคเห จ.ภณฑน์, อุภโต ปทุฏฐกมฺมนฺตา อุทกมฺหิ ถลมฺหิ จาติ ตาทั้งสองแตกแล้ว, ผ้าก็หายแล้ว และเพื่อนบ้านก็บาดหมางกัน ผัวและเมียสองคนนั้นมีการงานเสียหายแล้วทั้งสองทาง คือ ทั้งทาง 8 ะ น้ำทั้งทางบก. วธเก เทวทตฺตมหิ โจเร องฺคุลิมาลเก ธนปาเล ราหุเล จ สพฺพตฺถ สมมานโสติ ทรงมีพระทัยสม่ำเสมอในบุคคลทั่วไป คือในนายขมังธนู ในพระ เทวทัต ในโจรองคุลิมาล ในช้างธนบาล และในพระราหุล