คาถาธรรมบทภาค ๑-๘ : หน้า 41/80

คาถาธรรมบทภาค ๑-๘ (๔๑) ๒. เรื่องพระเถระผู้เจริญมรีจิกัมมัฏฐาน [๓๔] เผณูปม์ กายมิม วิทิตวา เฉตวาน มารสฺส ปปุปุยกานิ มรีจิธมฺม์ อภิสมฺพุธาโน อทสสน์ ปัจจุราชสุส คาเฉ ภิกษุรู้แจ้งกายนี้ว่า มีฟองน้ำเป็นเครื่องเปรียบ, รู้ชัดกายนี้ว่า มีพยับแดดเป็นธรรม ตัดพวงดอกไม้ของมารเสียแล้ว พึงถึงสถานที่ มัจจุราชไม่เห็น. เรื่องพระเจ้าวิฑูฑภะ [๓๕] อนิมิตตมน ญาติ มจุจานํ อิธ ชีวิต ตญฺจ ทุกฺเขน สํยุตฺตนฺติ กสิรญฺจ ปริตฺตญฺจ ชีวิตของสัตว์ทั้งหลาย ในโลกนี้ ไม่มีนิมิตใคร ๆ ก็รู้ไม่ได้ ทั้งฝืดเคือง ทั้งน้อย, และชีวิตนั้นประกอบด้วยทุกข์ ปุปุผานิ เหว ปจินนฺต สุตต์ คานํ มโหโฆว พยาสตฺตมนสํ นรํ มาจ อาทาย คจฺฉติ มัจจุ ย่อมพานระผู้มีใจข้องในอารมณ์ต่าง ๆ ผู้เลือกเก็บดอกไม้ อยู่เที่ยวไป เหมือนห้วงน้ำใหญ่พัดชาวบ้านอันหลับแล้วไ

- คาถาธรรมบทภาค ๑-๘