คาถาธรรมบทภาค๑-๘ : หน้า 78/80

คาถาธรรมบทภาค๑-๘ (๗๘) ๑๑. เรื่องพระสัปปทาสเถระ [๔๑] โย จ วสฺสสต์ ชีเว กุสีโต หีนวีริโย เอกาห์ ชีวิต๋ เสยฺโย วีริย์ อารภโต ทฬห์, ก็ผู้ใดเกียจคร้านมีความเพียรอันทราม พึงเป็นอยู่ ๑๐๐ ปี, ความ เป็นอยู่วันเดียว ของท่านผู้ปรารภความเพียรมั่น ประเสริฐกว่าชีวิต ของผู้นั้น. ๑๒. เรื่องนางปฏาจารา [๔๒] อุโภ ปุตฺตา กาลกตา, ปนฺเถ มนฺนํ ปตี มโต, มาตา ปิตา จ ภาตา จ เอกจิตกมุห์ ฑยุหเรติ บุตร ๒ คน ตายเสียแล้ว, สามีของเรา ก็ตายเสียที่ทางเปลี่ยว, มารดาบิดาและพี่ชายก็ถูกเผาบนเชิงตะกอนเดียวกัน จตุสุ สมุทเทสุ ชนํ ปริตฺตก, ตโต พหุ อสสุชล อนปุปก ทุกเขน กุฏฐิสส นรสฺส โสจโต กการณา อมุม ตุนํ ปมชฺชสีติ น้ำในสมุทรทั้ง ๔ มีประมาณน้อย, น้ำตาของคนผู้อันทุกข์ถูกต้อง แล้ว เศร้าโศก ไม่ใช่น้อย มากกว่าน้ำในมหาสมุทรนั้น เหตุไร เธอจึง ประมาทอยู่เล่า? แม่น้อง