คาถาธรรมบทภาค๑-๘ : หน้า 79/80

คาถาธรรTTEEMAO=2 น สนฺติ ปุตฺตา ตานาย, อนตเกนาธิปนนสุส เอตมตฺถวส์ ตวา นิพพานคมนํ มค (๗๙) น ปิตา, นปิ พนฺธวา, นตฺถิ ญาตีสุ ตาณตา ปณฺฑิโต สีลสํวุโต ขิปฺปเมว วิโสธเยติ บุตรทั้งหลาย ไม่มีเพื่อต้านทาน, บิดาก็ไม่มี ถึงพวกพ้องก็ไม่มี, เมื่อ บุคคลถูกความตาย ครอบงำแล้ว ความต้านทานในญาติทั้งหลาย ย่อมไม่มี; บัณฑิตทราบอำนาจประโยชน์นั้นแล้ว สำรวมในศีล พึง ชำระทางไปพระนิพพานโดยเร็วทีเดียว. โย จ วสฺสสต์ ชีเว เอกาห์ ชีวิต เสยฺโย อปสฺสํ อุทยพฺพย์ ปสฺสโต อุทยพฺพย์. ก็ผู้ใด ไม่เห็นความเกิดขึ้นและความเสื่อมอยู่ จึงเป็นอยู่ ๑๐๐ ปี, ความเป็นอยู่วันเดียว ของผู้เห็นความเกิดและความเสื่อม ประเสริฐ กว่าความเป็นอยู่ของผู้นั้น ๑๓. เรื่องนางกิสาโคตมี ๔๓] นํ ปุตฺตปสฺสมฺมตฺติ สุตต์ คานํ มโหโฆว พยาสตตมนสํ นรํ มาจ อาทาย คนที่ติ มฤตยู ย่อมพาชนผู้มัวเมาในบุตรและสัตว์ของเลี้ยง ผู้มีใจซ่านไป ในอารมณ์ต่าง ๆ ไป ดุจห้วงน้ำใหญ่ พัดชาวบ้านผู้หลับไหลไปฉะนั้น