อภิญญาและการปฏิบัติวิปัสสนา : หน้า 71/121

อภิญญานั้นให้ด้วยความเต็มใจ พระนโมภิกษุปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานอยู่ที่นั่นไม่นาน เท่าใด พิจารณาเห็นว่าไม่เป็นที่สัปปายะ จึงนมัสการลาพระอาจารย์ ตรงคมหาเถระผู้มีคุณใหญ่ เดินทางมุ่งหน้าไปแวะสำนักมหาวิหาร ของพระอาจารย์ผู้เฒ่า บอกเล่าความเป็นไปให้ท่านหายห่วงใยก่อน แล้วจึงบทจรบ่ายหน้าไปยังวิหารปัจจันตชนบท ที่ท่านเคยพัก อาศัยเป็นสุขสบาย ด้วยความตั้งใจว่า จะเข้าถ้ำบำเพ็ญวิปัสสนา กรรมฐานให้สําเร็จผลจงได้ ครั้นเดินทางมาถึงวิหารนั้นแล้ว ก็แจ้งความให้พระ มิงกุลโตญผู้เป็นศิษย์และประชาชนชาวบ้านได้ทราบทั่วกัน พร้อม กับขอความกรุณาให้ช่วยอนุเคราะห์ในเรื่องอาหารบิณฑบาต เหมือนเช่นเดิม แล้วก็รีบเข้าถ้ำที่เคยอยู่มา เริ่มปฏิบัติวิปัสสนา กรรมฐานทันที ทิวาราตรีล่วงไปช้านาน นับได้ประมาณ ๗ ปี วันนี้เป็น วันธรรมสวนะ ที่วิหารปัจจันตชนบทใกล้ถ้ำนั้น มีชาวบ้านทายก ทายิกาพากันมาทำบุญถวายทานมากมาย ในขณะที่เขาเหล่านั้น กำลังจัดแจงภัตตาหารล้วนแต่ประณีต เพื่อนำไปถวายพระนโม เถระผู้เป็นเจ้าที่เข้ากรรมฐานอยู่ในถ้ำ อันเป็นกิจวัตรประจำวันที่ ช่วยกันทำมานานหลายปีแล้ว