การยอมรับในระดับโลก : หน้า 27/108

วารสาร : แล้วประเทศ ไทย มีใครเข้าร่วมประชุมใน ห้องใหญ่นั้นไหมคะ? อ.มานิต : มีครับ มีตัวแทน ประเทศไทย ท่านเอกอัคร ราชทูตไทยประจำ UN แต่ ท่านทูตก็มานั่งฟังหลวงพ่อใน ตอนบ่ายด้วย วารสาร : หลังจากที่ หลวงพ่อกล่าวสุนทรพจน์จบ แล้ว และมีการนำนั่งสมาธิด้วย อาจารย์คิดว่าการยอมรับของ ผู้ฟังในที่ประชุมนั้น เป็นอย่างไรบ้างคะ? อ.มานิต : ไม่ต้องไกลถึงขนาดนั้น เพราะว่าการ ประชุมนั้นทั้งหมด 5 คน ที่อยู่บนเวที ได้พูดคนละ ไม่มาก คิดว่าเป็นเรื่องของผลการได้รับการยอมรับ ระดับโลกมากกว่า แต่จะถึงกับให้เขาตื่นเต้น ฮือฮา หรือดีใจ ไม่ใช่หรอกครับ เพราะการสนทนาเป็น ภาษาอังกฤษทั้งหมด แล้วก็แปลเป็น 5 ภาษา (ภาษาที่ใช้ในสหประชาชาติ คือ ภาษาอังกฤษ ฝรั่งเศส เสปน รัสเซีย จีน อาระบิค) วารสาร : ในทัศนะมุมมองของอาจารย์ คิด ว่าการประชุมครั้งนี้ จะมีผลกระทบอะไรที่ดีๆ เกี่ยว กับวงการสงฆ์ของเราบ้างไหมคะ? อ.มานิต : เราได้คุยกับบุคคลระดับโลก หลังจาก นั้นเราก็คุยกับคนบางคนคือเป็นผู้ใหญ่ในระดับนั้น ท่านบอกว่าเป็นสิ่งใหม่ที่เกิดขึ้นกับวงการ สหประชาชาติ นี่คงไม่ใช่ครั้งแรกนะครับ แต่สิ่งที่ เราได้ก็คืออย่างที่ว่า คือได้ภาพพจน์ ได้ฐานะระดับ โลกที่เราเข้าไปนั่งอยู่กับเขาแค่ขึ้นไปตรงนั้นก็ถือว่า... ผมว่าเป็นผลทางนั้นมากกว่า เพราะปกติแล้ว แม้ กระทั่งบุคคลในประเทศไทย เขาก็ไม่ได้เชิญ คนที่ จะไปพูดในระดับนั้นได้มันไม่ใช่เรื่องธรรมดา แต่เขาก็พูดว่า น่าสนใจที่เราได้ขึ้นไป อย่างนี้ ถือว่าเป็นการยอมรับสถานะของเราพอ VEN. DATTACHEEVO สมควร ข่าวอะไรทั้งหลาย เขาไม่ได้สนใจ เขามอง ดูผลงานของเรา แต่เราอย่าพึ่งไปตั้งความหวังว่า มันจะเป็นอะไรหรืออย่างไรนะครับ ถือว่าเป็นจุด เริ่มต้น เหมือนเราพึ่งไปลงพระจันทร์ อย่าไปนึกว่า เราจะไปตั้งเมืองบนดวงดาว ถือว่าไปได้ขนาดนี้ ถือว่าเป็นเกียรติสูงของวัดธรรมดาวัดหนึ่ง ซึ่งไม่ใช่ วัดหลวง พระธรรมดาองค์หนึ่ง ซึ่งเป็นเพียงระดับเถระ แต่ว่าเขาดูจากผลงานของเราที่เราไปทำทั่วโลก แล้วก็ไปที่ไหน เราก็มีชาวธรรมกายทั่วโลก ตรงนี้ เขาก็สนใจ แล้วก็ยังชวนบอกให้ไปตั้งที่เจนีวาเลย แม้จะเป็นเพียงก้าวแรกของพระสงฆ์ไทย ที่ได้รับการยอมรับในเวทีโลก และไม่รู้ว่าก้าวต่อไปที่ จะตามมานั้นอีกนานเพียงใด แต่ทุกย่างก้าวของการ เดินล้วนเริ่มต้นจากก้าวแรกทั้งสิ้น กัลยาณมิตร สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๗ ๒๔