0 ครั้ง

บัณฑิตผู้นี้ได้ทำหน้าที่ของตนอย่างยุติธรรม ไม่ว่จะตีราคาสินค้าชนิดใด ก็ดีราคา ให้สูงต่ำสมเหตุสมผลตลอดมา แต่เนื่องจากพระเจ้าพรหมทัตทรงมีอุปนิสัยโลภ เห็นแก่ได้ จึงไม่ค่อยพอพระทัยในการกระทำของบัณฑิตเท่าใดนัก ถ้าขืนปล่อยให้ตีราคาเช่นนี้ ไม่ช้าสมบัติของข้าจะต้องหมด สิ้นไปจากท้องพระคลังเป็นแน่ ต้องหาเจ้าพนักงานที่ ราคาคนใหม่มาแทน อยู่มาวันหนึ่ง เอ๊ะ เจ้าคนนั้นท่าทาง ต้องเป็นคนตระหนี่แน่ๆ เหมาะที่จะใช้ให้ตีราคา พัสดุของเรา ราชบุรุษ ข้าต้อง การตัวชายคนนั้น ไปเรียกมาพบ ข้าหน่อยซิ พระเจ้าข้า (อ่านต่อฉบับหน้า) กัลยาณมิตร สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๗ ๘๓
- ความโลภของพระเจ้าพรหมทัต