บรรยากาศรอบธรรมกายเจดีย์ : หน้า 76/108

ธรรมกายเจดีย์ที่กำลังปลั่งประกายสีทองออกเรืองรอง บรรยากาศเป็นความสะอาดถ้วนทั่วทั้งพื้นดินและแผ่นฟ้า ในจำนวนคนเหล่านั้นมีทั้งไทยและเทศ เด็ก ผู้ใหญ่ ผู้หญิง ผู้ชาย พากันมุ่งหน้าเข้าหาธรรมกายเจดีย์ด้วยความ กระหายความสงบภายใน ด้วยความปรารถนาความ สว่างไสวในชีวิต ด้วยหวังที่วางชีวิตไว้ในห้วงพิทักษ์ของ พระรัตนตรัย นัยน์ตาแจ่มใส มีรอยยิ้ม ระบายทั่วหน้า พ่อจูงลูก หลานจูงยาย มุ่ง หน้าด้วยความหวังว่าจะมีที่นั่งสำหรับเขา ทั้งหลายได้หลับตา วางใจ ปล่อยทั้งหมด ของชีวิตให้พักและลื่นไหลลงไปในกลาง ของกลาง มองดูแล้วชื่นใจ เพราะลานธรรม ที่ต่อไปในภายหน้ามวลมนุษย์ทั้งหลายพา กันแสวงหานั้นสัมฤทธิ์ด้วยมือเรา อาสนะ ทิพย์เพื่อรองรับธรรมที่ไหลลงมาในกลาง มีที่นั่งเป็นของตนเอง ไม่ต้องแย่งกับใคร สามารถทรุดตัว ลงนั่งขัดสมาธิหลับตาบนอาสนะนิรันดร์นี้ได้อย่างสงบสง่างาม อย่างไม่ต้องระแวงว่าอาสนะนี้หนอเป็นของใคร เราจะ ทรุดตัวลง ณ ที่นี้ได้หรือไม่ เจ้าของเขาจะมาขับไล่เราไป หรือไม่หนอ อีกทั้งยังเป็นสุขด้วยความคิดที่ว่า เรานั่งเป็น สุขเช่นนี้ สงบอย่างนี้ เช่นเดียวกันบนอาสนะที่เราสร้างเพื่อ ไว้ขอให้ผู้ที่ได้นั่งจงมีความสุขเสมอเราด้วย เถิด เหตุการณ์เช่นนี้ เยี่ยงนี้จะดำเนินไป นับวันนับเวลาเนิ่นนานถึงพันปี ในวาระที่ เราละกายหยาบนี้ไปแล้ว อาสนะเหล่านี้ยัง คงทําหน้าที่รองรับกายมนุษย์ผู้ปรารถนา ธรรมอีกจำนวนไม่ถ้วน อาสนะเหล่านี้ยังคง นำพาพวกเขาให้ได้อยู่ใกล้รัตนะทั้งสาม ให้ ได้มองเห็นมหาธรรมกายเจดีย์องค์อร่าม ได้น้อมนำพระธรรมกายมาวางไว้กลางตัว เมื่อเราสร้างที่รองรับธรรมเราย่อมได้ที่อยู่อาศัย ย่อมได้ใจที่วางดีแล้วในที่อยู่อันปลอดภัย คือ ศูนย์กลางกาย ย่อมได้ความพรั่งพร้อมในชีวิตที่ลิขิตไว้ดีแล้วโดยธรรม และย่อมได้เรือน กายอันงดงามได้สัดส่วนสมบูรณ์ ไม่ทุพพลภาพ ไม่มีบุคลิกอันเป็นที่มีของความอาภัพทั้งปวง ของเขานั้นก็เป็นของเรา เราเผื่อแผ่ เราเผยแพร่ให้เขา อาสนะของเราจะยังคงทำหน้าที่แทนจิตที่ปรารถนาดีแล้ว ทั้งหลายได้ใช้รองกายที่ฝักใฝ่ในธรรมในยามที่เป็นวาระ ของเราให้คงดำเนินต่อไป ประเพณีเพื่อสาธุชน และในเมื่อใจเขาทั้งหลายวางลงไปตรงกลางกาย และในวาระที่เป็นของเรา เราและตระกูลวงศ์ต่างก็ ย่อมตรงกับใจของเราที่อยู่ ณ ที่นั้นแล้ว เมื่อใจเขาทั้งหลาย สว่างจรัสขึ้น ความจรัสนั้นย่อมดิ่งไหลทับทวีมาที่ใจของเรา แม้กายหยาบจะไม่หลงอยู่ในมนุษยโลกแต่ความจรัสจาก มนุษยโลกก็สามารถทดมาถึงใจของเราได้ เราย่อมเป็น เทวาผู้สามารถเพิ่มบารมีได้ด้วยอาศัยอาสนะที่วางไว้ ณ ลานมหาธรรมกายเจดีย์แห่งนี้ ธรรมเป็นเครื่องนำความพรั่งพร้อมมาให้ ธรรมย่อมตกแต่ง ให้มีรูปกายอันงาม เมื่อเราสร้างที่รองรับธรรมเราย่อมได้ที่อยู่อาศัย และเพราะธรรมเป็นที่อาศัย ธรรมเป็นเรือนใจ ๗๔ | กัลยาณมิตร สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๓