การเปิดใจและมิตรภาพ : หน้า 87/108

เศรษฐีก็รับเขาเข้าไว้ทำงาน เขารู้สึกดีใจมากเพราะ ความหวังที่จะเก็บเงินเพื่อเรียนต่อกำลังจะเป็นความจริง ในที่สุดเขาได้เข้าไปทำงานที่บ้านเศรษฐีอ่อ วันหนึ่งขณะที่เศรษฐีอ๋อวี้เดินตรวจตราในโรงต่ำ- ข้าวอยู่นั้น ก็สังเกตเห็นว่า กงซุนหมู่มีลักษณะไม่เหมือน คนงานทั่วไปสักนิดเดียว เพราะดูจากท่าทางที่สุภาพ เรียบร้อย ท่านเศรษฐีจึงเดินเข้าไปหาและสอบถาม ความเป็นมาว่า “เจ้าเป็นใครกันแน่ ข้าดู ท่าทางเจ้าไม่เหมือนคนงาน ทั่วไปเลย" “ข้ามีตรงไหนไม่ เหมือนคนงานทั่วไปหรือ นายท่าน” กงซุนหมู่ตอบ กลับไป ท่านเศรษฐีจึง กล่าวว่า “ท่าทางของเจ้า สุภาพเรียบร้อยเกินกว่าคน งานที่ข้าเคยเห็นทั่วไป เจ้า มีเหตุผลอะไรจึงปลอมตัว เข้ามาทำงานในบ้านของข้า” กงซุนหมู่ไม่อาจจะ ปิดบังความจริงไว้ได้ จึงตอบท่าน TID + BED เศรษฐีไปว่า “แท้จริงแล้ว ข้าหาใช่คนงานไม่ ข้าเป็น กงซุนหมู่ หรือคิดว่ากงซุนหมู่ยากจนกว่าตน ในสมัยโบราณนั้น การแบ่งชั้นวรรณะยังคงถือ ปฏิบัติกันอย่างเคร่งครัด การที่เศรษฐีอ่อยอมลดตัวลง มาคบคนยากจนเป็นเพื่อนนั้น จึงเป็นเรื่องน่าชื่นชม อย่างยิ่งและได้รับการกล่าวขวัญมาตราบเท่าทุกวันนี้ และนี่คือที่มาของคำว่า “มิตรภาพข้างสากครก” ด้วยเหตุนี้โบราณบัณฑิตจึงได้ห้ามนักห้ามหนาว่า เมื่อเกิดเป็นคนแล้ว อย่าได้ยกตนข่มท่านและถือชั้นวรรณะ 4x D เราจึงจะได้บัณฑิตเป็นมิตรแท้ เพราะ บัณฑิตนักปราชญ์ทั้งหลาย เมื่อไม่ ถูกถามก็เปรียบเหมือนกลองที่ ยังไม่ได้ดี มีความสงบนิ่งอยู่ แต่เมื่อถูกถามก็เปรียบ เหมือนฟ้าคำราม ที่คน ทั้งหลายแม้อยู่ห่าง ไกลก็รู้ได้ทันที ส่วน คนพาลไม่ว่าจะถูก ถามหรือไม่ถูกถามก็ พูดพล่ามได้ตลอดเวลา การเปิดใจกว้าง ไม่ถือชั้นวรรณะเป็น คุณธรรมของนักสร้าง บารมีมาทุกยุคทุกสมัย และเป็นเอกลักษณ์อันโดดเด่นประการหนึ่งที่ นักศึกษาคนหนึ่ง มีความปรารถนาที่จะเรียนต่อในชั้นที่ ทำให้พระพุทธศาสนาของพวกเรามีอายุยืนยาวมาถึง สูงขึ้นไป แต่ทว่าบ้านของข้ายากจนไม่มีเงินจะส่งเสีย ทุกวันนี้ บังเอิญได้ยินว่าท่านเปิดรับสมัครคนงาน ข้าเห็นว่าเป็น โอกาสเหมาะจึงมาสมัครงานเพื่อหวังจะเก็บเงินสักก้อน หนึ่งไว้เรียนต่อ” เมื่อท่านเศรษฐีได้ฟังดังนั้นก็มีความรู้สึกชื่นชม ในความมุมานะอุตสาหะของกงซุนหมู่เป็นยิ่งนัก จึงคบ เขาเป็นมิตรและได้นั่งสนทนากันที่ข้างสากครกตำข้าว นั่นเอง โดยไม่ได้ถือตัวว่าตนเองมีฐานะร่ำรวยกว่า กัลยาณมิตร สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๓ | ๔๕