การตักเตือนและการแนะนำ : หน้า 82/108

ลองธรรม นํ้าภาษิต อืมธรรม สร้างโลกแก้ว ด้วยถ้อยคำเรา โอวเทยยานุสาเสยย สต์ หิ โส ปิโย โหติ อสพภา จ นิวารเย อสต์ โหติ อปปิโย. ควรตักเตือนกัน ควรพร่ำสอนกัน ควรห้ามกันจากธรรมของอสัตบุรุษ ผู้ทำดังนี้ ย่อมเป็นที่รักของสัตบุรุษ แต่อสัตบุรุษย่อมฟัง (ขุ.ธ. ๒๕/๒๒) ด้วยเหตุที่ความสมบูรณ์ของมนุษย์ยังไม่เต็มส่วน จึงต้องการพัฒนาการทุกด้านทั้งกาย วาจา ใจ เมื่อเจอะเจอข้อผิดพลาด จึงควรแนะนำกัน ความผิดพลาดเผลอไผลนั้น แม้เป็นความผิดแค่ลหุโทษ โทษเบา) ก็จะติดเป็นนิสัยได้ หากเป็นความผิดหนัก ก็จะทำให้อนาคตดับวูบได้ คนเราจึงควรแนะนำกัน ตักเตือนกัน อย่าคิดว่าโทษนั้น จะมีโทษเฉพาะตัวเขา จึงมองข้าม แล้วปล่อยปละละเลยไป แท้จริงการกระทำใดๆ ย่อมมีผลกระทบเสมอ คนทิ้งขยะคนเดียว ทำให้มีมดแมลง รบกวนคนทั้งบ้าน ปลาเน่าตัวเดียว ทำให้ปลาทั้งของเน่าได้....ฯลฯ จึงควรห้ามจากบาปกรรมแม้เพียงเล็กน้อยเสีย คนที่รักกันจริงต้องกล้าตักเตือนกัน ก่อนที่มลทินจะแพร่ขยายกว้างขวางออกไป แน่นอน...ผู้ทำดังนี้ย่อมมีทั้งคนรักและคนชัง ผู้เป็นบัณฑิตย่อมรัก ผู้เป็นคนพาลย่อมชัง มันก็ธรรมดาของโลก... แนะนำด้วยจิตเมตตา ด้วยวาจาที่กลั่นกรองแล้ว จังหวะก็ช่างเพริศแพร้ว สร้างโลกแก้วด้วยถ้อยคำเรา ๘๐ | กัลยาณมิตร สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๓