ประวัติพระสุริโยไท : หน้า 95/108

โดยสังเขปกันเลยนะครับ พระสุริโยไท เป็นเจ้านายฝ่ายเหนือ ราชวงศ์พระร่วง ทรงอภิเษกสมรสกับพระเฑียรราชา โอรสของพระอาทิตยา ผู้ครองเมืองพิษณุโลก ครั้นเมื่อสมเด็จพระรามาธิบดีที่ ๒ สิ้นพระชนม์ พระอาทิตยาจึงได้ขึ้นครองราชย์และทรง พระนามว่า “หน่อพุทธางกูร" ทุกๆ พระองค์จึงเสด็จย้าย จากพิษณุโลกไปประทับ ณ กรุงศรีอยุธยา เมื่อสมเด็จ ด็จพระบรมราชาหน่อพุทธางกูร สิ้นพระชนม์ด้วยโรคไข้ทรพิษ และก่อนหน้านั้นพระองค์ ทรงขอให้ รัฏฐาธิราชกุมาร โอรสวัย ๕ พรรษา เป็นผู้ขึ้น ครองราชย์แทนทั้งที่ควรจะเป็นพระชัยราชา ซึ่งดำรงพระ ยศเป็นอุปราชอยู่ ระหว่างนั้นบ้านเมืองจึงถูกบริหาร โดยขุนนาง ผู้ทุจริตติดสินบนเถลิงอำนาจ พระชัย ราชาจึงให้สำเร็จโทษพระรัฏฐาธิราชตามราช ประเพณีโบราณและได้ขึ้นครองราชย์แผ่บุญญาธิการ เป็นประจักษ์โดยทั่วไป ทรงออกรบปราบ หัวเมืองอยู่เนืองๆ และได้แต่งตั้งพระเฑียร ราชาขึ้นเป็นอุปราชว่าราชการแทน พระองค์ที่กรุงอโยธยา ส่วนพระมเหสี ของพระชัยราชาคือท้าวศรีสุดา จันทร์ได้ลักลอบมีความสัมพันธ์กับ ขุนชินราชผู้ดูแลหอพระและได้ สมคบกันลอบวางยาพิษปลง พระชนม์พระชัยราชา พระยอด ฟ้าพระโอรสของพระชัยราชาได้ ขึ้นครองราชย์แทนในขณะที่มี พระชนม์เพียง ๑๐ พรรษา แต่ต่อ มาไม่นานก็ถูกท้าวศรีสุดาจันทร์ ปลงพระชนม์อีกพระองค์หนึ่ง แล้วสถาปนาขุนชินราชเป็น กษัตริย์ทรงพระนามว่า ขุนวรวงศา นับตั้งแต่สิ้นรัชกาลพระชัยราชา พระเฑียรราชา ก็ได้ออกผนวชเพื่อเลี่ยงภัย ส่วนพระสุริโยไทครองพระองค์ เงียบๆ ในวัง โดยมีผู้จงรักภักดี คือ ขุนพิเรนทรเทพ ขุน อินทรเทพ หมื่นราชเสน่หานอกราชการ หลวงศรียศ เฝ้า คุ้มกันภัยให้ และได้ร่วมกันปลงพระชนม์ขุนวรวงศาและ ท้าวศรีสุดาจันทร์เสียบหัวประจานไว้ที่วัดแร้ง แล้วอัญเชิญ พระเฑียรราชาให้ลาสิกขาขึ้นครองราชย์แทน ทรงพระนาม ว่า พระมหาจักรพรรดิ ระหว่างนั้นทางพม่าประเทศ เพื่อนบ้านได้รวบรวมกำลังเป็นปึกแผ่นแผ่ขยายอำนาจ รุกรานไทยภายใต้กษัตริย์ทรงพระนามว่า ตะเบงชะเวตี้ และได้เดินทัพมายังอยุธยา เมื่อเกิดเป็นสงครามยุทธหัตถี จึงเป็นเหตุให้พระสุริโยไท สิ้นพระชนม์บนคอช้าง ซึ่งถือว่า พระองค์ทรงพลีชีพเพื่อรักษาแผ่นดินไทยไว้ครับ! ในเมื่อสังคมไทยในขณะนี้กำลังต้องการผู้กล้าหาญ ที่จะช่วยกันธำรงชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ อันเป็น สถาบันสูงสุดไว้ ผมคิดว่าภาพยนตร์เรื่องนี้กำลังตอบสนอง ความรู้สึกโหยหาสิ่งที่เคยมีแล้วสูญหายไป ในภาษา อังกฤษ เราคงเคยได้ยินคำศัพท์ที่ว่า “Paradise Lost”(สวรรค์หาย) อันได้แก่ ความคิดคำนึงและอารมณ์ ความรู้สึกของมนุษย์ที่เคยมี เคยเป็น แล้ว สูญหายไปจากสังคมไทย โดยเฉพาะสังคม ชาวพุทธยังคงต้องการและเพรียกหา “ความกล้าหาญ” จากผู้รักแผ่นดินทุก คน ผมขอยืนยันอีกครั้งว่าเรายัง ไม่ปลอดภัย หากเรานิ่งเฉย จงมาร่วมมือกันสร้างสังคม ไทยให้สงบ ร่มเย็น ด้วย เสียงสวดมนต์ ปลูกฝังให้ลูก หลานมีศีลมีธรรม รู้จัก แบ่งปันแม้ทรัพย์เพียง เล็กน้อย บ้านล้านหลังและ อีกล้าน ลานธรรมหาก รวบรวมขุนพลที่มีความกล้าหาญเคียงบ่าเคียงไหล่ รวม สร้างกันให้สำเร็จ อนาคตของลูกหลานไทยจะไม่สร้างความ กังวลใจให้แก่เราอีกต่อไป เพราะเขาเหล่านั้นปลอดภัยจาก เกาะของศีลธรรมที่เรากล้าหาญฝ่าฟันเอาไว้แล้วอย่างดี กัลยาณมิตร สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๓ | ๔๓