เทียนใจและการทำสมาธิ : หน้า 40/108

เรื่องเด่น เกษมสุข ภมรสถิตย์ เทียนใจ วันนี้เรามาคุยกันในเรื่องของเทียน เทียนที่เรา เรียกว่า เทียนใจ นำไปหลอมรวมกันเพื่อจุดไฟนิรันดร์ มี จุดประสงค์เพื่อให้เทียนนั้น แสงไฟอันเป็นนิรันดร์นั้น นำ เราเข้าถึงอนันตชัย คนไทยกับการจุดประกายใสๆ ที่เราเรียกว่า เทียน มีมาดั้งเดิมนานช้า ย้อนอดีตไปประมาณยุคของศรีสัชนา ลัย ในตอนนั้นชาวพุทธนิยมที่จะขึ้นไปสวดมนต์ทำสมาธิ บนยอดเขาพนมเพลิง เวลาขึ้นไปก็ไม่ไ เวลาขึ้นไปก็ไม่ได้ขึ้นไปแต่ลำพัง แต่ละครั้งจะนำเอาถ้วยตะคันที่มีลักษณะคล้ายถ้วยตะไล ข้างในใส่น้ำมันหอมแล้วใส่เส้นฝ้ายลงไปด้วย ต่างคนต่าง มีของตัวเอง ค่อยเดินอย่างสงบและขึ้นเขาไป ๓๘ กัลยาณมิตร สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ ถึงเขาพนมเพลิงแล้วก็กราบพระ สวดมนต์ จากนั้นก็จะบำเพ็ญภาวนาคือทำสมาธิ ช่วงเวลาของการ ทำสมาธิก็กำหนดไว้ด้วยการจุดไฟลงไปบนเส้นฝ้ายใน ถ้วยน้ำมันหอมจนกว่าเทียนจะมอด เพราะเขาถือว่ากลิ่น หอมที่ขึ้นมาจากน้ำมันหอมคือศีลของเขาที่อบมาดีแล้ว แล้วเขาบูชาพระที่อยู่เบื้องหน้าด้วยธรรมะคือความสว่าง ของเส้นฝ้าย ด้วยความบริสุทธิ์ของศีล และกาย วาจา ใจเขาด้วยน้ำมันหอมการท่าอย่างนั้นผู้ใหญ่เคยเล่าให้ฟังว่า แสงไฟที่เกิดจากเส้นฝ้ายในน้ำมันหอมอุปมาเหมือนไฟ แห่งปัญญา คือพระสัทธรรมของพระพุทธเจ้า น้ำมัน หอมเปรียบเสมือนศีลที่กรุ่นในใจของผู้ที่บำเพ็ญภาวนา