การรักษาศีลและความเพียร : หน้า 21/132

จริงอยู่ พระธรรมมีจริงอยู่ พระสงฆ์ ไปให้แน่ว่าเราตายจากมนุษย์ชาตินี้ จากความเพียร เมื่อรักษาศีล ก็เพียร มีจริงอยู่ เราเข้ายังไม่ถึงหรือเราเช้า ต้องไปเกิดที่นี่ ที่อยู่เป็นดังนี้! เห็น ถึงแล้ว จักรักษาให้มั่นอย่าให้ฟื้น เพื่อนต่อไป อย่าให้มัวหมอง ให้ ผ่องใสหนักขึ้น ให้เช้าถึงจุดหมาย ปรากฏ ผู้ที่เขาตายไปแล้วก็เห็น ปรากฏผู้ที่เขาเกิดมาแล้วมีรูปพรรณ สัณฐานเป็นอย่างนี้ เพราะทำสิ่งดัน ปลายทางที่พระพุทธเจ้าไปแค่ไหนก็ ใดเมื่อรู้ชัดดังนั้นก็ท่า แต่สิ่งที่ดีชอบ ไปให้ถึงแค่นั้น หรือเมื่อรู้จักทางไป ดีก็ทำแต่สิ่งที่ดี สิ่งที่ชั่วก็ไม่ทำต่อไป ของพระพุทธเจ้าพระอรหันต์แล้ว ดังนี้ได้ชื่อว่าผู้ประกอบด้วยศรัทธา ตั้งใจให้แน่วแน่ ไม่ให้คลาดเคลื่อน รักษาไว้ นั่งนอนยีนเดินให้เห็นเสมอ ความเชื่อ อารทธปรารภความเพียร อยู่เนืองนิจอัตรา ไม่ละเมินเห็นห่าง รักษาศีลให้บริสุทธิ์ไม่สอาดเคลื่อน เมื่อทำสมาธิ ก็เพียรทำสมาธิให้ยิ่ง ขึ้นไป เมื่อประกอบปัญญา ก็ท่า ปัญ ญาให้รุ่งเรืองหนักขึ้นไปไม่ให้คลาด เคลื่อน ประกอบด้วยความเพียรดัน นี้ หรือว่าเพียรต่ำลงไปกว่านั้น เพียร เลี้ยงอัตตภาพร่างกาย ให้เป็นไปได้ โดยสะดวก หรือเพียรแก้ไขใจให้ เป็นไปได้โดยสะดวก ให้ถูกต้องร่อง รอยทางไปของพระพุทธเจ้าอรหัน ดังนี้ก็ได้ชื่อว่า อารทฺธวีริโย ผู้ปรา รภความเพียร ปรารภความเพียร อย่างนี้ใช้ได้ เมื่อทำได้ขนาดนี้ ท่าน ตุลาคม ๒๕๕๐ ๑๙ กัลยาณมิตร ก็เชื่อว่ามารย่อมรังควานเขาไม่ได้ เพราะเขาเป็นผู้ตั้งอยู่ในความมั่นคง เป็นเชื้อสายของพระสมณโคดม เป็นเชื้อสายของพระพุทธศาสนาที เดียว ได้ชื่อว่าเป็นลูกศิษย์ของ พระพุทธเจ้า ไม่ใช่เป็นลูกศิษย์ของ พญามาร มารรังควานไม่ได้ ทำ อะไรไม่ได้ ท่านจึงได้วางตำรับตำรา ไว้ จกฺขนา สํวโร สาธุ, สาธุ โสเตน สํวโร, พาเนน สํวโร สาธุ, ชิวหาย สาธุ สํวโร, กาเยน สำโร สาธุ, สาธุ มนสา สํวโร, สาธุ สพฺพตฺถ สํวโร, สพฺพตฺถ สํวโต ภิกขุ, สพฺพทุกขา ปมุจจิส เมื่อสำรวมระวังดีได้เช่นนี้ ย่อมหลุดพ้นจากทุกข์ทั้งปวง ให้ เชื่อว่าพระพุทธเจ้า มีจริงอยู่ พระธรรมมีจริง อยู่ พระสงฆ์มีจริงอยู่ เราเข้ายังไม่ถึงหรือเรา เข้าถึงแล้ว จักรักษาให้มั่น