การเรียนรู้และการรับผิดชอบ : หน้า 50/132

เตรเสียกลับรักหลวงพ่อมากกว่าลูกศิษย์ชาวออสเตรเลีย ด้วยกันเสียอีก จนถึงกับออกปากว่า “เผด็จ ยูนะมีเพื่อน ชาวออสเตรเลียมากกว่าไอ ซึ่งเป็นชาวออสเตรเลียเสียอีก” เพราะชาวออสเตรเลียส่วนใหญ่มาจากประเทศอังกฤษ ซึ่ง เป็นประเทศประชาธิปไตย เวลาครูสอน ลูกศิษย์ก็จะเถียง ครูฉอด'} ความเคารพครูบาอาจารย์ไม่ค่อยมี แต่หลวงพ่อ ปฏิบัติต่อท่านเหมือน ครูอาจารย์ไทย คือให้ความเคารพยก ย่อง ครูออสเตรเลียซึ่งรักหลวงพ่อมาก อุปนิสัยดี อีกอย่างหนึ่งที่หลวงพ่อได้มายามเศรษฐกิจ โลกตกต่ำขณะนั้น คือ การรู้จักซ่อมข้าวของเครื่องใช้ ทำให้ ไม่ต้องเสียเงินเสียทองไปซื้อใหม่โดยไม่จำเป็น เช่น เชื้อผ้า เวลาขาดเป็นรู ก็ต้องปะต้องชุน ยังจำได้ว่ากางเกงของ หลวงพ่อสมัยเรียนมัธยมขาดแล้วขาดอีก ปะแล้วปะอีก จน ผ้าปะเต็มล้นกางเกงไปหมด ไม่เหมือนเด็กสมัยนี้ เสื้อผ้ายังไม่ทันเก่าก็รีบซื้อของ ใหม่มาใส่ นิยมใส่เสื้อผ้าตามแฟชั่น จากการที่หลวงพ่อซ่อม ของใช้เป็น ทำให้หลวงพ่อสามารถแยกแยะออกว่า “ความ อยากได้” “ความต้องการ” และ “ความจำเป็น” แตกต่าง กันอย่างไร ความอยาก คือ สิ่งนั้นถ้าไม่ได้ก็ไม่ เป็นไรแต่ถ้าได้ก็ดี ความต้องการ คือ ของสิ่งนั้นล้าขาดแล้วเราจะเดือดร้อน ความจํา เป็น คือ สิ่งนั้นขาดไม่ได้เลย ถ้าขาดแล้วจะน่า ความเสียหายเป็นยันตรายมาสู่ตัวเรา เมื่อหลวงพ่อแยกออกว่าสิ่งใดคือ ความอยาก ความ ต้องการ ความจำเป็น ทำให้หลวงพ่อสามารถจัดอันดับ ความสำคัญในการแสวงหาทรัพย์สมบัติ ไม่ใช่เห็นอะไรถูก ใจก็จะตะเกียกตะกายหามาให้ได้ ไม่ว่าจะต้องไปก็หนี้ยืมสิน หรือลักขโมยของใครเขา นอกจากนี้ในภาวะเศรษฐกิจตกต่ำทั่วโลกครั้งหลัง สงครามโลกครั้งที่ ๒ ยังทำให้หลวงพ่อมีความรู้เกี่ยวกับ สมุนไพร เพราะเวลาเจ็บไข้ได้ป่วยก็ต้องช่วยตัวเอง อย่าง มากก็ได้หมอกลางบ้านมารักษา ทำให้หลวงพ่อว่า เป็นต้อง ศึกษาสรรพคุณของพืชต่างๆ ในสมุดข่อย หลวงพ่อซึ่งท่า นาญในการใช้ยาแผนโบราณมาตั้งแต่เด็ก จากสิ่งต่างๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของหลวงพ่อตั้งแต่ เด็กจนโต ทำให้พออายุ ๑๕ -05 ปี หลวงพ่อมีความรับผิด ชอบเต็มตัว ในขณะที่ปัจจุบัน คนอายุ ๒๐ ปีแล้ว ยังต้องให้พ่อแม่ไปส่งที่โรงเรียน แล้วจะไป แก้ไข หรือรับผิดชอบปัญหาในชีวิตได้ อย่างไร ที่หลวงพ่อเล่าท้าวความ หลังสมัยสงครามโลก การที่คนทั่งบ้าน ทั้งเมืองไม่มีศีลไม่มีมีธรรมกัน เศรษฐกิจของชาติจึงวิบัติ พวกเราก็ชี้งอยู่ในใจด้วยตัวเอง แล้ว กราบบูชาธรรมท่านแล้ว ตั้ง ใจรักษาศีลให้ดี หลวงพ่อหลวงปู่ จะ เป็นเนื้อนาบุญให้ แล้วจะได้ชี้ช่องทาง ให้ได้สร้างบุญสร้างความดียิ่งๆ ขึ้นไป แล้วบุญและความดีนั้นมันจะส่งผลให้ครอบครัว เรา ของ ที่แน่ๆ ลูก ๒ คนนั้นแหละ จะได้ไม่ร่อนเร่ อย่าง น้อยเป็นการฝึกให้มันรู้จักช่วยตัวเอง ช่วยเพาะปลูก เป็น สัมมาอาชีวะ แล้วจะได้ลูกดี ลูกจะได้มีความรับผิดชอบตั้ง แต่หัวเท่ากำปั้น ดี กว่าปล่อยให้มัน ไปวิ่งตะรอน"} เป็นเด็กจรจัดอย่างเด็กกรุงเทพฯ กลับบ้าน เราเถอะลูก เชื้อหลวงพ่อ แล้วเราจะรอด ลูกก็จะได้ เป็นลูกแล้ว ไม่เป็นลูกขวด ไม่เป็นลูกจรจัด พ่อแม่ที่ทิ้งเอาไว้ที่บ้าน อยู่เสานาเสาไร่มาเป็น แรมเดือนแรมปี วันนี้ไปบำรุงรักษาแกให้ดี แล้วจะมีแต่ ความอบอุ่น มันไม่รวยขึ้นมาหรอกลูกเอ๊ย ในช่วงแรกอย่าง นี้ แต่รับรองว่าไม่อดตาย แล้วก็ไม่ไร้ศักดิ์ศรีด้วย เราจะมี ความเป็นคนอย่างสมบูรณ์ เพราะคุณค่าของความเป็นคน กัลยาณมิตร 04 1 ตุลาคม 10๕๔๐