การกระทำของมาร : หน้า 36/132

ตามรอยหลวงพ่อวัดปากนา นั้นมีความเสียใจ ได้หายไปโนที่นั้น ฉะนี้เล" ในพระไตรปิฎกบ่งบอกชัดว่า “มาร” เป็นสิ่งที่มีอำนาจ มากสามารถข่มขู่ทำร้ายพระอรหันต์ที่หมดกิเลสแล้ว และมี ฤทธิ์มากอย่างพระมหาโมคคัลลานะได้ เป็นที่น่าแปลกว่าแม้ การบรรลุอรหัตตผลยังไม่สามารถพ้นการคุกคามของมารได้ เลย มารกับพระสัมมาสัมพุทธเจ้า มาศึกษากันต่อถึงการ กระทำของมารที่มีต่อพระ สัมมาสัมพุทธเจ้าบ้าง เรื่อง ราวของมาวิที่มีต่อพระสัม มาสัมพุทธเจ้า มาปรากฏใน เวลาที่พระองค์เริ่มที่จะได้ ตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธ เจ้าโดยมีกล่าวไว้ในสุตตันต ปิฎก ขุททกนิกาย พุทธวงค์ ในตอนที่ว่าด้วยวงค์พระ โคดมพุทธเจ้าว่า ในขณะที่ พระ สิทธัตถะราชกุมารดัด สินพระทัยเสด็จออกจาก พระราชวังมาพร้อมกับนาย ฉันนะและม้ากัณฐกะ เพื่อ มุ่งแสวงหาความหลุดพ้นนั้น ขณะที่เสด็จพ้นประตูเมือง ไปแล้ว เรื่องมีกล่าวไว้ดังนี้ เถิดท่านผู้นิรทุกข์” พระมหาบุรุษตรัสถามว่า “ท่านเป็นใคร” มารตอบว่า “เราเป็นผู้มีอำนาจ (มาร)” พระมหาบุรุษตรัสว่า “ดูก่อนมหาราช เรารู้ว่าจักรรัตนะ จะปรากฏแก่เรา แต่เรา ไม่ต้องการจักรวรรดิราชย์ ไปเสียเถิดมาร อย่ามาในที่นี้เลย แต่เราจักเป็นพระพุทธเจ้า ผู้นำพิเศษในโลก บันลือลั่นไป ทั่วหมื่นโลกธาตุ” หลังจากที่พระองค์ไม่ยอมเชื่อคำของมารแล้ว ก็ได้เสด็จ ออกบวช และออกแสวงหาวิธีการดับทุกข์เพื่อการหลุดพ้นอยู่ ในพระไตรปิฎกบ่งบอกชัดว่า "มาร" เป็นสิ่งที่มีอำนาจมาก “ขณะนั้น มารผู้มีบาป สามารถข่มขู่ทำร้ายพระอรหันต์ที่หมดกิเลสแล้ว และมีฤทธิ์ คิดว่า จักให้พระมหาสัตว์ มากอย่างพระมหาโมคคัลลานะได้ กลับไป จึงมายืนอยู่กลาง อากาศกล่าวว่า “ท่านมหาวีระ อย่าออกภิเนษกรมณ์เลย นับแต่นี้ไป ๗ วัน จักรรัตนะทิพย์จะปรากฏแก่ท่านแน่นอน ท่านจักครอง ราชย์แห่งทวีปทั้ง ๔ มีทวีปน้อยสองพันเป็นบริวาร กลับเสีย 5 ปี วันหนึ่งพระองค์ก็ค้นพบ แนวทางอย่างเลาๆ ว่าทาง หลุดพ้นต้องเป็นทางสาย กลาง จึงได้เลิกการบำเพ็ญ ทุกรกิริยาซึ่งสร้างความลำ บากให้กับร่างกาย แล้วมา แสวงหาหนทางหลุดพ้นด้วย การนั่งสมาธิเพื่อ “ฟิกใจ” ในคินวันที่พระองค์จะ ได้ตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัม พุทธเจ้า มารก็ได้มาหา เรื่อง มีกล่าวไว้ในพระไตรปิฎก อย่างพิสดาร ท่านผู้อ่านที่ สนใจขอเชิญอ่านราย ละเอียดจากพระไตรปิฎกได้ อีกครั้ง ในที่นี้จะขอย่นมา เพียงว่าในคืนนั้น มารได้ยก ขบวนมากันเป็นอันมาก เรียกว่ายกมากันเป็นกองทัพ จนเทวดาหรือพระพรหมก็ ไม่กล้าจะมาอยู่เคียงข้าง พระองค์ได้ คงเหลือเพียงพระสิทธัตถะราชกุมารผู้กำลัง บำเพ็ญเพียรเพื่อการตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าอยู่ เพียงลำพังพระองค์เดียวเรื่องมีกล่าวไว้ในพระไตรปิฎกว่า “ครั้งนั้นมารคิดว่า จักยังพระสิทธัตถะให้กลัวแล้วหนีไป กัลยาณมิตร ๓๔ ตุลาคม ๒๕๔๐