ข้อความต้นฉบับในหน้า
©.นิสัยชอบหลับ คือ เป็นคนที่หลับง่าย หลับไม่เลือก
เวลา ไม่เลือกสถานที่ ควรหรือไม่ควรอย่างไรหลับได้ทั้งสิ้น
คนที่มีนิสัยเช่นนี้ย่อมเป็นที่ขบขันของคนทั่วไป
๒.นิสัยชอบคุย คือเป็นคนแก่คุย ชอบพูดมาก คุยไม่
เลือกเวลาและสถานที่ คุยจนเสียงานเสียการ คนที่ชอบ
คุยนั้นมักเก็บหัวใจไว้ที่ปาก และมักทำให้คนหนีหน้า
เพราะความรําคาญที่จะฟัง
๓.นิสัยไม่ยืนหยัดต่อสู้ คือเป็นคนไม่อดทน ท้อแท้
ถดถอยง่ายเมื่อเผชิญกับความลำบากเป็นคนจับจด ไม่มี
๕.นิสัยชอบโกรธ คือ เป็นคนมุทะลุ เป็นทาสของอารมณ์
หงุดหงิดง่ายเมื่อมีใครมาทำอะไรให้ไม่ถูกใจหรือพูดไม่ถูกหู
เป็นคนที่ใครๆ เข้าไม่ติด
นิสัยเหล่านี้เป็นนิสัยที่ไม่ดี แต่คนที่มีนิสัยอย่างนี้มัก
จะไม่รู้ตัว บางครั้งแม้มีอื่นมาบอกให้ฟังก็มักจะไม่ค่อยเชื่อ
บางคนอาจเห็นว่าไม่เห็นเสียหายอะไรเพราะเป็นเรื่อง
เฉพาะตัว หรือเห็นว่าเป็นเรื่องหยุมหยิมเล็กๆ น้อยๆ ไม่
น่าเสียหายอะไรมาก แต่ความจริงแล้วนิสัยเช่นนี้เป็นเหตุ
ให้เสียหายส่วนตัว คือทำลายบุคลิกลักษณะ ทำลายความ
นิยมนับถือในตัวของผู้เป็นอย่างนั้นไปได้ไม่น้อย เรียกได้
ว่าเป็นตัวบั่นทอนความเจริญก้าวหน้าของผู้นั้นทางหนึ่ง
นิสัยดีเป็นเหตุให้เกิดประโยชน์ ทำให้ผู้มีนิสัยเช่นนี้เป็นคนมีลักษณะที่น่านับถือ
น่ายกย่อง น่าช่วยเหลือเกื้อกูล และน่าคบหาสมาคม
ความรับผิดชอบในหน้าที่การงานใดๆ คนเช่นนี้มอบ โดยที่เจ้าตัวไม่รู้
หมายงานสำคัญให้ท่านไม่ได้
๔.นิสัยเกียจคร้าน คือเป็นคนไม่รู้งาน งานหนักไม่
เอางานเบาไม่สู้ เป็นคนไม่ชอบทำงาน ชอบแต่อาศัยคนอื่น
เป็นกาฝากของสังคม คนเช่นนี้อยู่ที่ไหนเขาก็รังเกียจ และ
เดือดร้อนที่บั่น
อันลักษณะนิสัยที่ไม่ดีนั้นมิใช่เป็นตราบาปที่ติดตัวมา
ตั้งแต่เกิด แต่เป็นสิ่งที่เจ้าตัวเพาะขึ้นในภายหลัง
ซึ่งสามารถปรับปรุงเปลี่ยนแปลงได้ อยู่ที่ว่าเจ้าตัวจะยอม
รับความไม่ดีนั้น และยอมปรับปรุงเปลี่ยนแปลงเลียใหม่ให้
ดีขึ้นหรือไม่เท่านั้น
กัลยาณมิตร
13๔
ตุลาคม ๒๕๔๐