ความปรารถนาของแม่ : หน้า 100/132

จ า ก ด ว ง ใ จ ลู ก ที่ รักแม่มากที่สุดในโลก ภัยในชีวิต ก็เหมือนที่นุ่นบรรยายไว้ในการ์ดเลยนะจะถึง ตอนบทที่แม่ห่วงใยลูกในยามป่วยไข้ ถึงตอนที่ลอนลูกใน บทเรียนต่างๆ และจนกระทั่งถึงตอนที่แม่ดุเกรี้ยวกราด (เหมือนปีศาจ) นั่นคือสิ่งที่นั่น ได้ถ่ายทอดออกจากใจของ ลูกที่เปี่ยมด้วยความ รักความเข้าใจในตัวแม่มากกว่า อักขระใดๆ ที่ไม่เคยได้รับ แม้นมิใช่เป็นภาษากวีที่งดงาม แต่ก็งามด้วยความหมายในตัวเองได้อย่างลงตัว ได้อย่าง หมดจดงดงามอย่างที่ไม่มีกวีใด ๆ ในโลกมาเปรียบเทียบได้ ไม่ได้อยากเป็นแม่เลี้ยงลูกตามประสาโลก แต่อยากเป็น กัลยาณมิตร ที่ชี้แนะทางให้ลูกได้ไปในเส้นทางที่ปลอดภัย ทั้งในโลกนี้และโลกหน้า ไปจนถึงนิพพาน ถึงที่สุดแห่ง รรรมหน้าที่ของแม่ยิ่งใหญ่มากกว่านั้นอีกนะจ๊ะ และแม่จะ ภูมิใจในความเป็นแม่ของลูกอย่างแท้จริง แม่อยากจะถอด ความในใจส่งมาให้ลูกนุ่นบ้างนะจ๊ะ แต่คราวนี้ ขอถ่าย ทอดความในใจ เป็นภาษาอังกฤษให้หนูหัดแปลเล่น ๆ (แปลไม่ออกช่วยบอกแม่ด้วย จะได้ช่วยแปลให้) ในความรู้สึกของแม่ที่มีต่อลูก เช่นเดียวกันจะ จริงๆ แล้ว แม่ก็ไม่ได้ภูมิใจนะ ที่ปั้นแม่ของลูก “แต่ แม่ภูมิใจที่นั่นเป็นลูกของแม่ นั่นอาจจะว่าเอ๊ะ! แม่ล่น สำนวนอะไร ค่าว่า แม่ของลูก นั้น แม่ก็รู้สึกงั้นๆ แหละ เพราะใครที่กิดเป็นแม่ก็ต้องทำ หน้าที่แม่ของลูกได้เหมือนๆ กันทั้งนั้นแหละ เป็นสิ่งที่1 เองอยู่โดยอัตโนมัติในความผูก พันระหว่างแม่ลูกทางโลก ไม่ใช่สิ่งที่ยากเย็น ใครๆ ก็ต้อง รักลูก ต้องการให้ลูกเป็นคนดี เจริญเติบโตอย่างปลอดภัย อยู่ย็นเป็นสุข หน้าที่แม่ของลูก “จึงเป็นธรรมดา แต่แม่ อยากให้หนูได้ก้าวเข้าไปสู่เส้นทางได้อย่างตรงเป้าหมายกว่า “ธรรมดา” ให้หนูได้เข้าถึง “ธรรม” ซึ่งจะน่า พาไปสู่เส้น ทางที่พ้นทุกข์โดยสิ้นเชิง ซึ่งออกจะสวนกับกระแสโลก แม่ กัลยาณมิตร T0( oL/ & 1^/01015 | v0/6 70 700, Th& 1655005 /no^ | Too3n/ /0 600, [O! 01600103 500n o lo//0 ^00... 205/ 00เ^ ^เ5กเก3 700 /0 ^ก.... “โก& (0^6? 36006 เก ก /ก !! บรรยากาศเป็นต่างประเทศหน่อยนะจ๊ะ ทั้งหมดรวมมีใจความสั้น ๆ เพียงต้องการให้ลูก ได้ค้นพบความสุขที่นิรันดร์ในกลางใจของลูก เองนั่นแหละจ๊ะ เป็นยอดปรารถนา ของแม่ของ ลูกนุ่นคนนี้ ก้อ! เรื่องการรักษาภูมิแพ้ที่หนูถามแม่มา อาการภูมิแพ้ที่เป็นระบบกลไกการทำงาน ภายในอวัยวะภายในร่างกายที่รักษาไม่หายขาด แต่จะค่อยๆหายไปได้เอง เมื่อร่างกายปรับสู่ สภาพที่ต้านทานต่อสิ่งแวดล้อมภายนอกได้ คงต้องอาศัย เวลาสักนิด แม่ก็เคยเป็นตอนเด็กๆ แพ้อาหารทะเล พอโต ขึ้นมาก็หายไปอง แต่อาจจะแพ้ขึ้นมาบางระยะเวลาไม่แน่ นอน เอาเป็นว่า แม่อยากให้หนูใช้วิธี “ดุลยภาพบำบัด” กับใจของเรา ให้หยุดอยู่อย่างสมดุลย์ตรงกลางใจพอดี ปรับให้ได้พอดีๆ ตรงกลาง ในไม่ฆ่าลูกจะได้เข้าถึงธรรม แน่นอน (วิธีรักษากายหยาบของเรามีหลายร้อยวิธี สุดแต่ จะเลือกเอาวิธีใดที่ราต้องการ แต่วิธีรักษาใจของเราให้ได้ พบความสุขภายในได้คงจะมีวิธีเดียวเท่านั้น คือ “หยุดนิ่ง” อย่างไม่มีทางเลือก) ตุลาคม ๒๕๕๐ 0 รักและคิดถึงลูกเสมอ จากดวงใจแม่