นิสัยที่เสื่อมเสีย : หน้า 25/132

โอวาท พระเถระ โดย พระธรรมกิตติวงศ์ (กองดี สุรเตโช ป.ธ.๙) ราชบัณฑิต เจ้าอาวาสวิดราชโอรสารามวรมหาวิหาร ทางเสียบุคลิก นิททาสีลี สภาลีลี อนุวาตา จ โย นโร อลโส โกธปญฺญาโณ ต' ปราภวโต มุข” ฯ ขุ. สุ. ๒๕/๙๖/๓๗๑ ผู้ใด เป็นคนชอบหลับ ชอบคุย ๑ ไม่ยืนหยัดต่อสู้ เกียจคร้าน ชอบโกรธ ๑ ๑ ๑ ลักษณะนิสัยเช่นนั้น จัดเป็นทางเสื่อมเสียของผู้นั้น นิสัย คือความประพฤติที่ทำมาจนเคยชิน จนกลายเป็นเรื่อง ปกติธรรมดาไปสำหรับผู้นั้น นิสัยนี้เป็นเครื่องบ่งบอก ถึง ลักษณะของคนว่าเป็นคนประเภทใด ถือว่าเป็นลักษณะประจำ ตัวของผู้นั้นเอง อันนิสัยของคนนั้นมีทั้งที่ดีและไม่ดี คนที่มีนิสัยดี นับได้ว่าเป็นคนดี คนที่มีนิสัยที่ไม่ดีนับได้ว่าเป็นคนไม่ดี นิสัยดี เป็นเหตุให้เกิดประโยชน์ ทำให้ผู้มีนิสัยเช่นนี้เป็นคนมีลักษณะที่ น่านับถือ น่ายกย่อง น่าช่วยเหลือ เกื้อกูล และน่าคบหาสมาคม ส่วนนิสัยไม่ดีเป็นเหตุให้เกิดโทษ ทำให้ผู้มีนิสัยเช่นนี้เป็นคนมี ลักษณะที่ไม่น่านับถือ ไม่น่ายกย่องช่วยเหลือและไม่น่าคบหา สมาคมด้วย อันลักษณะนิสัยที่ไม่ดีซึ่งมีแต่โทษไม่มีคุณนั้น ท่านแสดงไว้หลาย อย่าง เช่น ตุลาคม ๒๕๔๐ ๒๓ กัลยาณมิตร