ตามรอยหลวงพ่อวัดปากนา : หน้า 38/132

ตามรอยหลวงพ่อวัดปากนา ครั้งนั้นแล มารผู้มีบาปได้ทราบความปริวิตกแห่งพระ ทัยของพระผู้มีพระภาคด้วยจิต จึงเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระ ภาคเจ้าถึงที่ประทับ แล้วได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคเจ้า ด้วยคาถาว่า “มาณพทั้งหลายย่อมบริสุทธิ์ได้ด้วยการ บำเพ็ญตบะใด ห่านหลีกจากตบะนั้นเสียแล้วเป็นผู้ไม่บริสุทธิ์ มาสำคัญตนว่าเป็นผู้บริสุทธิ์ ท่านพลาดจากมรรคาแห่ง ความบริสุทธิ์เสีย แล้ว ฯ” ครั้งนั้นแล พระผู้มีพระภาคทรงทราบว่า นี่มาร ผู้มีบาป จึงได้ตรัสกะมารผู้มีบาปด้วย พระคาถาว่า “เรารู้แล้วว่า ตบะอื่นๆ อย่างใดอย่างหนึ่ง ไม่ประ กอบด้วยประโยชน์ ตบะทั้ง หมดหาอำนวยประโยชน์ให้ ไม่ ดุจไม้แจวหรือไม้ถ่อ ไม่ อำนวยประโยชน์บนบก ฉะ นั้น (เรา)จึงเจริญมรรค คือ ศีล สมาธิ และปัญญา เพื่อ ความตรัสรู้ เป็นผู้บรรลุความ บริสุทธิ์อย่างยอดเยี่ยมแล้ว ดูกรมารผู้กระทำซึ่งที่สุด ตัว ท่านเป็นผู้ที่เรากำจัดเสียได้แล้ว” ครั้งนั้น มารผู้มีบาปเป็นทุกข์เสียใจว่า พระผู้มีพระภาค เจ้าทรงรู้จักเราดังนี้ จึงได้อันตรธานไปในที่นั้นเอง ฯ” มิใช่มีเพียงเท่านี้ ในขณะที่พระองค์ยังประทับอยู่ ณ ต้นไทรต้นเดิม มารก็มารบกวนอีกแล้ว ในสังยุตตนิกาย มา รสังยุต นาคสูตร กล่าวไว้ดังนี้ “สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคได้ตรัสรู้แล้วใหม่ๆ ประทับ อยู่ที่ต้นไม้อชปาลนิโครธ ใกล้ส่งแม่น้ำเนรัญชรา ณ อุรุ เวลาประเทศ ก็โดยสมัยนั้นแล พระผู้มีพระภาคประทับนั่ง ในที่กลางแจ้ง ในราตรีอันมีดทึบ และฝนกำลังตกประปราย อยู่ ฯ ครั้งนั้น มารผู้มีบาปใครจะให้เกิดความกลัว ความครั่น คร้ามขนสุกขนพองแก่พระผู้มีพระภาค จึงเนรมิตเพศเป็น กัลยาณมิตร ๓๖ พระยาช้างใหญ่ เข้าไปใกล้พระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ พระยาช้างนั้นมีศีรษะเหมือนกับก้อนหินใหญ่สีดำ งาทั้ง สองของมันเหมือนเงินบริสุทธิ์ งวงเหมือนงอนไถใหญ่ ฯ ครั้งนั้นแล พระผู้มีพระภาคทรงทราบว่า นี่มารผู้มีบาป ดังนี้ แล้วได้ตรัสกะมารผู้มีบาปด้วยพระคาถาว่า “ท่านจำแลงเพศทั้งที่งามและไม่งาม ท่องเที่ยวอยู่ ตลอดกาลอันยืดยาวนาน มาผู้มีบาปเอ๋ย ไม่พอที่ท่านจะท่า การจำแลงเพศนั้นเลย ดูกรมารผู้กระทำ ซึ่งที่สุดตัวท่านเป็น ผู้ที่เรากำจัดเสียได้แล้ว ฯ ครั้งนั้นแล มารผู้มีบาป เป็นทุกข์เสียใจว่า พระผู้มี พระภาคทรงรู้จักเรา พระ สุคตทรงรู้จักเราดังนี้ จึงได้ อันตรธานไปในที่นั้นเอง ฯ” มิใช่เพียงเท่านี้ เรื่อง ราวการรบกวนของมารที่ กระทำ ต่อพระสัมมาสัม พุทธเจ้าขณะที่พระองค์เพ็ง จะตรัสรู้ใหม่ๆ ยังมีอีกหลาย สิบเรื่อง ชัยชนะที่พระพุทธองค์มีต่อมารในแต่ละครั้งเหมือน การเอามือไล่แมลงหวี่ แมลงวัน ไม่นานมารก็มารบกวนอีก แต่ก็ได้เพียงมารบกวนเท่านั้นหาได้ว่า อันตรายใดๆ แก่พระ สัมมาสัมพุทธเจ้าได้ไม่ จนกระทั้งพระพุทธองค์ออกเผยแผ่สั่งสอนสรรพสัตว์ ทั้งหลายให้พ้นจากอำนาจของมารมารก็ยังได้ตามมารบกวน อีก โดยในวันหนึ่งมารก็มาทูลขอให้พระองค์เลิกสอนสรรพ สัตว์ทั้งหลาย เรื่องมีกล่าวไว้ใน พรหมนิมันตสูตร มูล ปัณณาสก์ มัชฌิมนิกาย สุตตันตปิฎก ว่า ในครั้งนั้นพระ พุทธองค์ได้เสด็จไปโปรดพรหมในพรหมโลก ให้เข้าใจว่าการ มีชีวิตยืนยาวอยู่ในพรหมโลกหาใช่เป็นที่สุดแห่งทุกข์ไม่ ที่ที่ มีความสุขยั่งยืนกว่าในพรหมโลก คือนิพพานยังมีอยู่ ตุลาคม ๒๕๔๐ อ่านต่อฉบับหน้า