การบริหารในระบบการปกครอง : หน้า 72/132

การบริหาร - ในระบบการปกครองของแผ่นดินไทยของเรา ในสภาพ 0. การฆ่าสัตว์ กรรมกิเลสช้อนี้ บางคนบอกว่าการตบ สังคมปัจจุบันนี้ ผู้พิพากษาได้รับเกียรติอย่างยิ่ง เพราะได้รับ ยุง มด ฆ่าแมลงสาบ ไม่คิด เพราะว่าเจ้าสัตว์พวกนี้มัน มอบหมายให้ทำงานในนามของพระมหากษัตริย์ มีหน้าที่ชี้ ถูกชี้ผิดให้แก่ประชาชนได้ ถ้าหากว่าความเห็นของท่าน รบกวนเราก่อน สำหรับเรื่องนี้ขอฝากเอาไว้เป็นข้อคิด เนื่องจากก่อนบวชหลวงพ่อเรียนมาทางด้านเกษตร พอจบ ผู้พิพากษา ผิดพลาดไม่ว่าสิ่งหนึ่งประการใด สิ่งนั้น ล้วนมี แล้วก็ประกอบอาชีพชายยาฆ่าแมลงอยู่หลายปีเหมือนกัน ฆ่า ผลกระทบถึงประชาชนทั้งแผ่นดินได้ทำนองเดียวกับที่ว่า ถ้า หากกษัตริย์ทำผิดพลาดอะไรขึ้นมามลภาวะก็จะเกิดขึ้นในโลก แล้วอายุเฉลี่ยของมนุษย์ก็จะลดลงเรื่อยจุ ไอ้เจ้าสัตว์พวกนี้มาพอสมควรทีเดียว แล้วพอวันหนึ่งก็มาคิด เสียใจตัวเอง ๒-๓ เรื่องด้วยกัน เรื่องแรกคือ เมื่อเข้ามาอยู่ในวงการยาฆ่าแมลงได้ ๒-ค เราจะปล่อยให้มันเป็นอย่างนี้หรือ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ปี พอเราคลุกคลีกับมันหนักเข้า ก็เลยได้ไรคภูมิแพ้ติดตัวมา ท่านซึ่งเป็นผู้พิพากษา รับภาระของพระมหากษัตริย์มาอย่าง เต็มที่ เป็นตัวแทนของพระมหากษัตริย์อย่างเต็มภาคภูมิ วัน นี้คงจะต้องหันหน้ามาคุยกันแล้วว่าอะไรคือ ความถูกต้องของ คนดีในความเห็นของท่าน เพราะถ้าผู้พิพากษาเองยังมีความ เห็นไม่ถูกต้อง ตรงกัน ก็ยากที่จะทำให้ความเห็นของคนทั้ง แผ่นดินตรงกันได้ และถ้าความเห็นของคนทั้งแผ่นดินไม่ตรง กันแล้ว ความวุ่นวายของสังคมก็คงจะมีต่อไป เมื่อถึงตอน นั้นแม้ท่านจะทุ่มชีวิตจิตใจทำงานหรือมีอายุยืนไปอีกพันปี ก็ คงไม่สามารถจะแก้ไขสถานการณ์ของโลกให้ดีขึ้นมาได้สัก เท่าไร ประเด็นที่ ๒ ความพิการของสังคม สิ่งที่พวกท่านจะ ต้องพิจารณากันอีกเรื่องหนึ่งก็คือ สิ่งที่ทำให้สังคมพิการ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงชี้ชัดลงไปเลยว่า สิ่งที่ทำให้สังคม พิการ มีอยู่ ๓ หมวดแบ่งเป็น ๑๔ ประการ คือ ๐. กรรมกิเลส ๔ ๒. อคติ ๔ ค. อบายมุข ๖ ทั้ง ๑๔ ประการนี้ถ้าเกิดขึ้นในสังคมไหนแล้ว สังคม นั้นจะมีแต่ความวุ่นวายความพินาศสถานเดียว จะหาความ เจริญรุ่งเรืองไม่ได้เลย ความเลวร้าย ในสังคม เพราะพิษตกค้างในยาฆ่าแมลงที่เราเอาไปขายนั่นเอง เรื่องที่สอง อยากจะฝากให้เป็นข้อคิดอีกเรื่องหนึ่งก็คือ กาวฆ่าไม่ใช่เป็นการแก้ที่ต้นเหตุ เราเอาแค่ไล่ตบยุง ฆ่ายุง อย่างที่เราทำกันอยู่แต่ยุงก็ไม่เคยลดลงเลยเพราะเราไม่ได้แก้ ที่ต้นเหตุ แต่ว่าอย่าตาทวดของบางประเทศในแถบอเมริกา เขาสอนลูกให้แก้ที่ต้นเหตุคือ ไม่ให้มีน้ำคร่า เกิดขึ้น ในที่สุด เมื่อเวลาผ่านไปได้ประมาณ ๒-๓ ชั่วคน ลูกหลานของเขาก็ ไม่ต้องตบยุงอีกเลย ถ้าคนไทยคิดอย่างนี้ แล้วช่วยทำ กันอย่างนี้ตั้งแต่วันนี้ เป็นต้นไป อย่างมากก็ไม่เกินร้อยปีคงจะมีสักวันหนึ่งที่ลูกหลาน ไทยไม่ต้องมานั่งตบยุงกันอีก แล้วก็ไม่ต้องผิดศีลด้วย คือก็ไม่ ขาด แล้วเราก็จะเป็นคนที่พระพุทธศาสนาเรียกว่าโยนิโสมน สิการ คือเจาะเข้าไปได้ถึงต้นเหตุ แล้วก็แก้ไขในเรื่องนั้นๆ เสีย ไม่ใช่เอาแค่พอผ่าน ส่วนในแง่ของศีลธรรม อย่างที่ได้เคยบอกมาตั้งแต่ต้นว่า ใครๆ ก็รักชีวิต เพราะฉะนั้นใครๆ ก็ต้องไม่ฆ่าใคร ถ้ามียุง รบกวนก็ต้องไม่ฆ่ายุงไปแก้ที่ต้นเหตุคือ ที่น้ำคร่ำ นั่นแหละ ทำนองเดียวกันถ้าที่ไหนมีมด ที่ไหนมีแมลงสาบ ก็บอกได้ เลยว่าที่นั้นมีเศษอาหารทิ้งอยู่ หรือขยะไม่ได้รับการกำจัดให้ เร็วเท่าที่ควรจะเป็นถึงแม้จะใช้ยาฆ่าแมลงมากมายต่อไปอีก เท่าไรก็ตาม จะปั๊มด จะฆ่าแมลงสามต่อไปอย่างไรก็ตาม ถ้า หากยังไม่กำจัดพวกเศษอาหารเศษขยะให้หมดไป ปัญหานี้ก็ เรื่องของกรรมกิเลสนี้ แท้ที่จริงแล้วก็คือศีลนั่นเอง เรา จะแก้ไม่ตก แล้วเราก็ยังต้องฆ่ามันต่อไป พอเรามันไม่ไหว ลองมาดูกันว่าเป็นอย่างไร ในที่สุดเราก็ต้องใช้ยาฆ่าแมลง ก็ขอให้รับทราบไว้ด้วย ใน กัลยาณมิตร (๓0) หู®'เคม 10๕๔๐